Zie hier de foto’s.

We hebben de afgelopen tijd niet stil gezeten. Lonneke is vol aan het solliciteren geweest en kan per 1 november beginnen bij een praktijk in Kranenburg, Duitsland.

Ja ja, je leest het goed, Duitsland. Dit betekent dat we weer gaan emigreren!
Afgelopen weken stonden in het teken van zoeken naar woonruimte en we hebben een appartement gevonden in Nutterden (zie hier op Google Maps).

De komende tijd dus weer inpakken en verhuizen!

Gr,
Lonneke & Ruud

Groetjes,
Ruud.

Het rondje is nu helemaal af.
Hier staan de laatste foto’s

Bedankt voor alle reacties op de site en tot snel!

Lonneke & Ruud.

Vandaag komen we, via de toeristische route langs de rivier en kustlijn, aan in t beloofde land; Byron Bay. Helen en andere backpackers die we gesproken hebben, blijven in dit hippie-dorp allemaal veel langer hangen dan gepland. Onze camping ligt ideaal; aan het strand en aan t einde van de winkelstraat. Het weer daarentegen is verre van ideaal; het zonnetje wordt afgewisseld met harde regenbuien de hele dag…. Vanwege het mindere strandweer gaan we maar winkelen, dat hebben we immers nog veel te weinig gedaan in Oz. Lonneke slaagt voor een jurkje, die je ook als rok kunt dragen zoals Ruud ontdekt. Ook komen we langs het informatiecentrum waar we een kayaktour voor morgen boeken. Ze garanderen dat we dolfijnen en schildpaden zien! ’s Avonds halen we fish en chips (Ruuds favouriete eten), die we lekker aan t strand op eten. Omdat deze portie tegenvalt (normaal is dus eigenlijk) hebben we nog plaats voor een ijs.

Zondag 31/01/10

Na een vroege ochtend met vele regenbuien is het droog als we op staan. We hebben de kayaktour voor ’s middags geboekt op hoop van minder regen en zo kunnen we ’s ochtends de markt in nabij gelegen Lennox Heads bezoeken. De markt valt helaas wat tegen qua omvang en ook voor souveniers. Op de terugweg krijgen we een sms dat onze kayaktour gecanceld is vanwege teveel wind; erg jammer… Ze denken ook niet dat die morgen door zal gaan, want blijkbaar is er een cycloon in Queensland en hebben ze hier last van de staartwinden. Dan gaan we vanmiddag maar naar de kaap met de vuurtoren om daar te wandelen en hopelijk vanaf de kust dolfijnen te spotten. Het is een mooie wandeling naar langs de kustlijn en je komt ook op het meest oostelijke punt van Australie, maar we zien helaas niet (zeker) een dolfijn.

Maandag 01/02/10

’s Morgens zijn we weer vroeg uit de veren om verder te gaan, naar Lamington NP. Een korte rit, “slechts” 160 km. We zijn door het uur tijdsverschil met NSW en QLD ook erg vroeg op de camping. Vanwege het druilerige weer gaan we maar lunchen in het tea house bij de camping met een prachtig uitzicht over de valley. Heerlijke lunch met voor Ruud een club sandwich en Lonneke een panini. Na zo’n zware lunch is het tijd voor beweging. Zo maken we twee korte wandelingen vlakbij de camping. Alvorens we de eerste wandeling beginnen, zien we bij de ingang al een Pademelon, een soort kleine walibi. Verderop het pad zit er nog een. Al snel komen we erachter dat er hier erg veel zitten. Deze dieren zijn erg schuchter, waardoor het lastig is dichtbij te komen. Ze schieten dan meteen de bush in. Een stuk verder zit ook nog een mullet, een soort hagedis. Deze bijft wel doodleuk zitten als we dichterbij komen en foto’s maken. Na een stuk door het regenwoud gewandeld te hebben, komen we bij een erg mooi uitzicht over het natuurgebied. Helaas is terug dezelfde weg, onderweg zien we weer wat pademelons en ook de mullet zit nog op dezelfde plek.

Dinsdag 02/02/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, aangezien het toch regent, we lezen wat in bed. Tegen de middag als het wat is opgeklaard, besluiten we een andere wandeling te gaan doen, de caves circuit. Eerst lopen we naar de lodge om te reserveren in het restaurant waar we ’s avonds willen gaan uiteten. We starten de wandeling en als we goed en wel een paar 100m onderweg zijn, ziet Ruud een dikke 3m lange slang uit een holle boom komen. Het lijkt erop dat die zich net tegoed heeft gedaan aan een prooi, aangezien zijn lijf plaatselijk wel heel erg dik is. Helaas blijft de slang midden op het pad zijn lunch verteren, waardoor we niet verder kunnen (lees: durven). We lopen terug naar de lodge waar we aan een ranger vragen welk soort slang het is, we hebben immers voldoende foto’s op de camera. Het blijkt een carpet python te zijn. Hij zegt dat we gewoon overheen hadden kunnen stappen aangezien het geen giftige, maar een wurgslang is.
Uiteindelijk besluiten we met de campervan maar naar het einde van de wandelroute te gaan en van daaruit de grotten te bekijken.
’s Avonds gaan we eten in het restaurant met uitzicht op de half-bewolkte zonsondergang over de bergen (800m) van het NP. Er blijkt een filmcrew aanwezig te zijn van Channel 7 die waarschijnlijk een documentaire aan het maken van Binna-Burra. Ze gaan opnames maken van een optreden van een didgeridoo-speler in de lounge van de lodge en wij mogen “publiek” spelen. Het blijkt nog best interessant, aangezien hij wat achtergrond informatie geeft over het ontstaan en het bespelen. Door het donker lopen we terug naar de tent en zien onderweg nog vele pademelons grazen op het gras naast de camping.

Woensdag 03/02/10

Rijden we weer richting kust, naar de Gold Coast. De Gold Coast is het meest ontwikkelde stukje Australia. Hier staan op een aantal vierkante meters erg veel wolkenkrabbers. Vanaf een afstandje is het net Manhattan. We zoeken een camping net ten noorden ervan, buiten het echt toeristische centrum. Verder doen we vandaag niet veel, na het boodschappen doen draait Lonneke de laatste was, die gelukkig in de zon kan drogen. ’s Avonds zitten we nog lekker te lezen als het ineens erg hard begint te regenen. Het valt er met bakken uit.

Donderdag 04/02/10

Vandaag weer een wat actievere dag, we gaan kayakken en op zoek naar dolfijnen! Dit hadden we nog tegoed van de gecancelde tour in Byron Bay. Vroeg uit de veren, aangezien we al om 7u worden opgehaald. Met een groep van 15 personen en 3 begeleiders gaan we in 2-persoons kayaks het water op. Eerst gaan we naar Wave Break island, een kunstmatig aangelegd eiland voorr de Gold Coast om de golven te breken en zo het land erachter te beschermen. Hier hebben we breakfast met billy tea. Dan gaan we verder naar South Stradbroke island. Nadat we de kayaks op het strand hebben getrokken en het eiland willen opgaan, zien we vlakbij het strand een dolfijn zwemmen, erg dichtbij! Nadat we deze bekeken hebben, gaan we verder het eiland op. Caleb, de aboriginal gids, geeft ons eerst een echt aboriginal welkom, waarbij we allemaal witte oker strepen op ons voorhoofd, handen en voeten krijgen. Dit is erg indrukwekkend. We vervolgen de weg richting de oceaan kant van het eiland. Hier krijgen we les in aboriginal speer- en stokwerpen. Hierna gaan we van het pad af om te zien of we nog wat wildlife tegenkomen. Al 50m van het pad af, zien we wat swamp walibi’s onder een boom in de schaduw zitten. Helaas als we verder lopen zien we erg weinig meer. Aangezien het de nacht er voren geregend had, zitten de meeste dieren iets verderop in het moeras.
Weer terug bij de kayaks aangekomen, peddelen we terug naar Wave Break island waar we gaan snorkelen. Na het snorkelen peddelen we weer terug naar het vaste land waar het busje staat. Een zeer leuke, afwisselende zonnige morgen en gelukkig in de laatste week nog een dolfijn gezien ook!
’s Middags spenderen we weer lekker relaxed, lezend voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we van Taree verder naar het noorden. We eindigen in Nambucca Heads. De eerste camping waar we vragen of ze plaatsen beschikbaar hebben kost $60 per nacht. Deze ligt aan het water en het is nog hoogseizoen. Veel te duur. We rijden iets terug en vinden een camping voor $32. Ook aan het water, een stuk beter dus. De camping blijkt erg leuk te zijn, we hebben een mooie plaats bijna aan het water in de schaduw. Na een aantal uren in de auto te hebben gezeten tijd dus om even lekker het heldere rivierwater in te springen.

Maandag 25/01/10

Aangezien de camping goed bevalt, hebben we besloten hier een paar dagen te blijven en van hieruit Coffs Harbour te doen. We rijden hier via de Highway naartoe. Coffs Harbour is op zich een leuk plaatsje. Voor de kust bevindt zich een eiland waar in het voorjaar vele vogels broeden. We rijden een toeristische route terug richting Nambucca Heads. Terug op de camping gaan we nog even lekker relaxen, zwemmen en een beetje in de zon liggen.

Dinsdag 26/01/10

Vandaag is het Australia Day. We horen vanaf 9u ’s ochtends al stemmen verderop over het water, waar de ‘lintjes’ van Nambucca Heads uitgedeeld worden. Om 10.30 gaan we ook eens een kijkje nemen in het park waar vandaag de festiviteiten zijn. Er staan wat kraampjes opgesteld, kinderen kunnen in de brandweerwagen kijken, de harmonie speelt af en toe een deuntje en gelukkig voor Ruud staat er ook een hamburgerkraam. Om 11.00 is de eerste race; een peddelrace (kinderen op bodyboards) over de rivier vanaf de picknickplaats voorbij onze camping naar het park. Meteen erna start de raftrace met zelfgebouwde rafts; het verschil in snelheid is heel erg groot, maar het gaat om het meedoen en uitvaren van de race voor de kinderen. Na de races is er dan eindelijk de hamburger voor Ruud. Alhoewel, geen hamburgers maar wel bief en voor Lonneke zelfs een broodje worst. Nadat we nog wat rondgekeken hebben, rijden we naar de Captain Cook lookout, een uitzichtpunt op Nambucca Heads en op de oceaan. ’s Middags hebben we nog lekker gezwommen in de rivier bij de camping.

Woensdag 27/01/10

We hebben het verblijf in Nambucca Heads er weer opzitten en rijden landinwaarts de bergen in over de Waterfall way. Onderweg stoppen we bij verschillende watervallen, doordat het enige tijd niet geregend heeft, komt er niet heel veel water vanaf. ’s Avonds overnachten we in Ebor achter een hotel. Helaas hebben we al betaald als we erachter komen dat er iets verderop ook een gratis overnachtplaats is. Maar ja, nu hebben we stroom en het weer is niet geweldig dus kunnen we wat films kijken op de laptop.

Donderdag 28/01/10

Vanuit Ebor rijden we vandaag verder de Waterfall way richting Armidale. Onderweg stoppen we bij de Wollomombi watervallen. Dit zijn de 1 na hoogste van Australia met 220m. Het uitzicht over de vallei is ook erg mooi. In Armidale aangekomen gaan we eerst even shoppen bij de Coles. Daarna lunchen op de parkeerplaats; een lekkere boterham met zalm. Daarna nog even het centrum in. Hier slaagt Ruud bij een winkel voor een korte broek en twee t-shirts.
’s Avonds hebben we heerlijk uitgegeten bij restaurant Jean-Pierre, een Frans restaurant. We zitten goed en wel aan tafel en het begint buiten zelfs te regenen. Na een poosje houdt het op met zacht regenen en begint het te kletteren. Tijdens een overheerlijk toetje is zelfs het kletteren niet genoeg en krijgen we onweer zoals we het beide nog nooit meegemaakt hebben, oorverdovend. Helaas regent het na het afrekenen nog steeds erg hard en staat de camper net ver genoeg geparkeerd om een nat pak te krijgen. Dus doet Ruud maar even zijn (nieuwe) t-shirt uit en rent naar de camper zodat Lonneke voor het restaurant kan instappen, wat een gentleman he!

Vrijdag 29/01/10

Nadat het een groot gedeelte van de nacht heeft geregend, worden we wakker als de zon alweer schijnt. Vandaag rijden we weer terug richting kust. Eerst nog wat verder naar het noorden naar Glen Innes. Dit is een dorpje waar met name Schotten wonen. Ze hebben hier een poging gedaan Stonehenge na te bouwen. We lopen rond de klok van 12u ’s middags door het dorp en opeens horen we een doedelzak. Na een paar minuten blijkt dat er een doedelzak speler op het balkon van het gemeentehuis staat! Aan de reactie (geen…) van de locals te zien is dit dagelijkse kost…
We laten Glen Innes achter ons en rijden naar Grafton. Dit is een erg mooie weg door meerdere natuurreservaten. Onderweg zien we nog net een wallabi vlak langs de weg. Perfect Kodak moment. In eerste instantie blijft hij fijn zitten, maar voor dat Lonneke op het knopje heeft kunnen drukken is hij verdwenen. Och ja, gelijk heeft ‘ie.
We lunchen lekker bij een prachtige lookout over vele heuvelruggen. De verste heuvels die we nog goed kunnen zien, zijn wel 70 km ver!
In Grafton aangekomen gaan we weer eerst even shoppen alvorens we naar de camping gaan, gelegen aan een dog race circuit. ’s Avonds met het donker worden, horen we ineens een lawaai en zien we honderden vleermuizen boven ons vliegen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We verlaten Sydney en rijden westwaards naar de Blue Mountains. Dit is een begroeide heuvelketen met valleien er tussen. Hoe de zon erop valt, lijken de heuvels in de verte een blauwe waas ervoor te hebben. We stoppen bij verschillende lookouts en lopen korte wandelingen naar watervallen in Wentworth Falls. In Katoomba moet het mooiste uitzicht zijn met 3 rotsen genoemd; the Three Sisters. Maar hier kunnen we nauwelijks de camper kwijt en ziet het zwart van de mensen…. Mischien moeten al deze mensen morgen weer werken en is het dan minder druk… dus rijden we naar de camping in Blackheath. ’s Avonds koelt het zoveel af dat we het met alle ramen dicht en onder laken en deken met sokken aan nog koud hebben in bed!

Maandag 18/01/10

Wanneer we wakker worden is het nog steeds erg koud; de zon schijnt wel, maar de wind waait hard en koud. Met een lange broek en trui aan gaan we op weg naar de lookouts die we gisteren hebben overgeslagen. In Katoomba gaan we eerst langs het kantoor van High ’n Wild, want we willen dinsdag een canyoning tocht gaan doen. Ze hebben een beginnersexcursie met ’s ochtends abseilen en ’s middags canyoning, die boeken we dan maar. Bij de Three Sisters is het gelukkig een stuk minder druk nu, maar het meest besproken uitzicht is een beetje overprijst. De route langs de clif biedt mooiere en veel rustigere uitzichten (als je de tourbus met een groep bejaarden touristen kunt voorblijven). Geen wandelingen langer dan 20 min vandaag, want we sparen onze krachten voor het canyoning morgen.

Dinsdag 19/01/10

De wekker gaat om 7.30, zodat we voldoende tijd hebben om rustig te ontbijten en naar Katoomba te rijden. Op het kantoor van High ’n Wild krijgen we een wetsuit aangemeten en een klimgordel, helm en handschoenen. Dan gaan we op weg naar de vallei waar we abseilen zullen leren. We beginnen rustig aan met een rotsje van 5m om de handplaatsing en het lopen te leren. Dan gaan we naar een afdaling van 15m om onze techniek te verbeteren en zelfvertrouwen op te bouwen. We eindigen de morgen met een 30m afdaling. Je kijkt van boven 80m naar beneden, maar we stoppen eerder op een plateau. Gelukkig want het vermoeienste en gevaarlijkste aan het abseilen is het omhoog klauteren na je afdaling!! Maar deze afdaling was wel heel mooi, want na een paar meter ‘lopen’ tegen de rots is er geen rots meer en zit je in het touw rond te draaien en van het uitzicht te genieten.
Na een heerlijke lunch bij de Conversation hut, lopen we 20 min trappen af de canyon in. Daar trekken we onze wetsuits aan en gaan onze kleren in de drybag in de rugzak. We gaan op weg wadend door het ijskoude water onze voeten voorzichtig plaatsend op de gladde stenen, maar door een supermooie omgeving. Na een tijdje komen we aan bij een smalle doorgang met een diepe waterpoel. De gids vertelt doodleuk dat je hier achterover van de 2m hoge rots af moet springen om op je rugzak in het water te belanden. Dat kost Lonneke heel veel moed en twijfeling, maar uiteindelijk springt ze toch achterwaarts in het ijskoude water. Iets verderop moeten we tussen twee hoge rotsen een meter verder het water inspringen, omdat het vooraan te ondiep is. Armen over elkaar, omdat deze anders de rotsen raken. Het einde was het meest spectaculaire, abseilen in een 30m hoge waterval! Na 5m abseilen was er een plateau en geen rots meer voor je voeten, zodat je in de waterval bungelde. Verder waren de rosten zo glibberig dat je voeten constant weggleden. En het water was ijskoud… maar we hebben het overleefd! Na ons in enigszins droge kleding getoverd te hebben, moesten we het hele stuk weer naar boven lopen; met een nat wetsuit in de rugzak en voor Ruud een nat klimtouw.
Na al die inspanning hadden we wel een grote portie fish & chips verdiend.

Woensdag 20/01/10

Zijn we ’s ochtends weer vanuit de Blue Mountains vertrokken; Bestemming Port Stephens. Dit is een baai, een stuk ten noorden van Sydney. Onderweg nemen we de Pacific Highway met schitterende uitzichten. We eindigen in Anna Beach. Dit is een van de weinige plekken aan de oost kust van Australia waar je de zon kunt zien zakken in de zee. Na een wandeling door de brede zanduinen ’s avonds, hebben we dus lekker op het strand gezeten met de EOS in de aanslag.

Donderdag 21/01/10

Verkennen we de rest van de omgeving bij Port Stephens. Eerst gaan we dolfijnen spotten bij Soldiers Point, een landtong in de baai. Helaas zien we geen dolfijnen maar wel massa’s pelikanen. Daarna gaan we naar Little Beach in het dorpje Nelson Bay. Hier wordt flink gesnorkeld, waarop we besluiten de camper ook aan een afgelegen strandje te parkeren en het snorkelspul te voorschijn te halen. Dit bleek dus absoluut de moeite waard, zeer veel mooie vissen te zien; waaronder een paar parrotfish, een lange dunne trompetvis en een aal. Na het snorkelen even lekker gedoucht bij een public douche aan t strand (dat is dus allemaal super geregeld hier) en verder gereden richting Tea Gardens (de andere kant van de baai). Hier wilden we overnachten op een gratis parkeerplaats, maar deze was iets te dicht bij de weg waardoor het best rumoerig was. We zijn toen doorgereden naar een bush camping aan de rivier in de buurt.

Vrijdag 22/01/10

We vertrekken op tijd (7.30) van de bushcamping, na ons alleen snel aangetrokken te hebben. We hebben namelijk nog nergens betaald en denken dat de ranger tussen 8 en 9u langs komt om de 30 euro op te halen…. we blijven Nederlanders… We ontbijten in Tea Gardens aan het water op een van de vele picknickplaatsen die overal aan het water en in de bossen liggen. Uiteraard zijn hier toiletten, picknicktafels en barbeques aanwezig. Omdat we niet houden van snelweg rijden, nemen we zo snel mogelijk een alternatieve touristenroute. Deze leidt ons door de bossen langs de Myallmeren. Na onze gebruikelijke stops bij de McDonalds (internet) en Coles (boodschappen) gaan we op zoek naar een camping. Vanwege het warme weer willen we graag als t kan aan water of met zwembad. Maar geheel tegen onze verwachting in zijn de kleine dorpjes hier erg in trek bij Australische toeristen; de eerste camping is vol en de volgende 2 kosten 55 en 67 euro, veel te overprised. Dus rijden we de snelweg maar weer een stukje op en stoppen bij een camping bij een grotere stad wat van de kust af. Het ouder echtpaar heeft zeker plaats voor ons; voor 20 euro hebben we een eel vriendelijkere, schonere en rustigere camping met een klein zwembadje. Van het geld wat we ons met de camping uitgespaard hebben, gaan we ’s avonds eten bij een chinees restaurant, waar ze een heerlijk buffet hebben.

Zaterdag 23/01/10

Vandaag wordt het een hele hete dag van midden 40 graden. We willen eigenlijk verder rijden naar Port Macqaurie, maar zien op tegen opnieuw in de hitte een camping te moeten zoeken. Dus blijven we lekker nog een dag op deze goedkope camping aan het zwembad hangen een boek lezen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we naar Mallacoota. Dit ligt op de grens van Victoria met New South Wales. Hier is het Croajingolong NP, een dicht bos met rond Mallacoota een groot merengebied waar een rivier doorheen loopt die in de oceaan uitkomt.

Vrijdag 08/01/10

Huren we n bootje in Mallacoota om de meren te verkennen. Dit is erg leuk, het weer is super, hartstikke blauw en zonnig en er is een lekker briesje over het water. Onderweg varen we een paar keer een zijtak in waar de motor uitzetten om lekker rond te dobberen. Daar is verder niemand en is erg rustig. Ook leggen we aan bij een steiger waar een picknickplaats is. Hier kun je alleen met de boot komen. Helaas zien we geen wildlife in de omliggende bossen, alleen de achterpoten en staart van wrs een wegrennende possum.
We zijn helemaal warm geworden van de boottocht, zodat we ons op de camping even lekker laten afkoelen in het zwembad.
’s Avonds worden we nog uitgenodigd door de buren om de australische sparkling rode wijn te komen drinken; heerlijke zoete koude rode wijn! Zij zitten samen met vrienden op de camping, die al 1,5 jaar met 3 kinderen door Australia aan het touren zijn met een grote omgebouwde bus ingericht als camper. We mogen even binnen kijken en het ziet er erg gaaf uit. Ze hangen een 4WD jeep achter de bus als ze naar een andere plaats gaan, zodat ze altijd een auto bij de hand hebben.

Zaterdag 09/01/10

We moesten besluiten of we langs de kust richting Sydney gaan of via het binnenland. We besluiten om via het binnenland te gaan, om de toeristische plaatsen aan de kust te omzeilen. Zo kunnen we ook nog Canberra aandoen, de hoofdstad van Sydney. Al snel merken we dat we de goede keuze hebben gemaakt. De omgeving is echt schitterend, mooie bergen waar in de winter zelf geski-ed kan worden. Onderweg eten we een lekkere pie en pastry.
In Canberra aangekomen blijkt er een of andere auto show te zijn, waardoor ook diverse campings volgeboekt zijn. De 3de camping hebben we geluk en is er plaats.

Zondag 10/01/10

Canberra is dan wel de hoofdstad, maar heeft maar 320.000 inwoners en is in 1903 gecreerd (omdat men niet kon kiezen tussen Sydney en Melbourne als de hoofdstad). We gaan eerst naar het city-gedeelte, waar buiten een heel groot winkelcentrum eigenlijk niets te bekijken is, maar ze wel overheerlijke pizza’s hebben. We rijden naar Capital Hill om eerst het Parliament House te bezoeken. Geen mooi gebouw (1983) maar wel interessant om in de Senaat, het huis van afgevaardigheden en de Magna Carta te kijken. We lopen de hill af naar het oude parliaments gebouw (wat mooier) en de omliggende ‘oude’ gebouwen. Maar vinden het veel te warm (37 graden) en benauwd om ver te lopen, dus rijden we naar het gratis Australia Museum met airco… Wel mooi museum met van allerlei Australische onderwerpen.

Maandag 11/01/10

We rijden weer naar de kust naar Jervis Bay. We wilden eigenlijk hier gaan duiken, maar door tegenvallende prijs van 2 duiken ($170pp) en de dure en volle campings rijden we door naar Nowra. Hier krijgen we een grote plaats op een kleine camping aan de rivier voor de helft van de prijs.

Dinsdag 12/01/10

We proberen de Grand Pacific Route te volgen van Nowra naar het Royal National Park langs de kust. Het boekje van de Tourist Information belooft mooie bezichtigingen op de route. Echter dat valt erg tegen; de route gaat deels over de snelweg en als je daadwerkelijk sommige bezichtigingen wilt zien moet je zelf je weg zoeken van de route af… De Nan Tien boedistische tempel vinden we uiteindelijk met behulp van TomTom, mensen langs de weg en goed rondkijken. De Sea Cliff Bridge parkeerplaats staat pas aangegeven tegenover de parkeerplaats, dus te laat om te remmen.
Maar gelukkig komen we wel langs een mooi strand om lekker te lunchen en over de rotsen te wandelen. Tussen deze rotsen staan overal waterpoels waarin slakken, krabben en soms kleine vissen leven in lekker warm water.
Ook in het Royal National Park blijkt dat de route bedoeld is om vanaf Sydney te rijden. Je moet een entree- en campingpermit halen voor het NP, maar het visitorscentrum ligt bij de noordelijke ingang. Dus wij arriveerden bij de camping zonder permits… Gelukkig troffen we net voordat we maar rechtsomkeer wilden draaien een ranger die ons de permits ook kon verkopen. Nu kunnen we lekker gaan zwemmen in de warme zee en op het strand in de niet te warme zon liggen.

Woensdag 13/01/10

Hebben we ’s morgens lekker rustig aan gedaan, we hoefden immers pas om 12u uit te checken. In het national park hebben we toen een paar wandelingen gemaakt. De eerste was 1 km enkele reis naar watervallen. Dit bleek uiteindelijk een stuk meer te zijn en een erg pittige wandeling. Heenweg was voornamelijk omlaag over kleine losse steentjes. De watervallen “deden het niet” door een tekort aan regen. Wel stond er wat water om de voetjes in te laten baden.
Vanuit het park zijn we naar Sydney gereden. De camping was al geboekt, dus konden we ook daarmee rustig aan doen. Dus zijn we eerst naar het Olympic Park gegaan in Sydney. Dit was erg indrukwekkend om te zien, maar helaas alleen maar allemaal van de buitenkant. Er was tot Lonneke’s teleurstelling ook geen museum van de Olympic Games 2000.
Toen door naar de camping in het national park Lane Cove. Dit is tevens de dichtsbijzijnde camping van het centrum, dus perfect. ’s Avonds maken we al kennis met de 2 papegaaien die onder in een utisparing in de boom recht voor onze camper, wonen.

Donderdag 14/01/10

Onze eerste dag in Sydney. Vanuit de camping naar het metro station gelopen en maar meteen een week kaart gekocht voor het openbaar vervoer. In Sydney zijn we net voor de harbour bridge uitgestapt, zodat we Sydney ook echt in konden lopen met een mooi uitzicht op de haven en het opera gebouw. Het weer was bewolkt, wat qua temperatuur om in een stad te lopen perfect is, maar voor de uitzichten en foto’s helaas wat minder.
We hebben deze dag voornamelijk de noord kant van het centrum gedaan; The Rocks, Dawes Point, Millers Point, Circular Quay, Opera gebouw, royal botanic gardens. Daarna zijn we nog bij China Town souvenirs gaan inslaan.

Vrijdag 15/01/10

Onze tweede dag Sydney. Vandaag met name de zuid-kant; China town, Darling Harbour. De beentjes wilden in het begin niet echt, waardoor we af en toe even lekker ergens zijn gaan zitten mensen kijken. In de planning stond ook om nu toch eens echt kreeft te gaan eten. Bij de fishmarket zouden verschillende restaurantjes zijn. Aangezien we in het begin van de middag redelijk in de buurt waren, besloten we eerst eens te gaan kijken of er ook echt kreeft te koop was daar. ’s Middags wilden we namelijk naar de andere kant van het centrum en zou, gezien de vloek op kreeft deze vakantie, in de lijn der verwachtingen liggen als we helemaal daar naartoe zouden gaan en er was geen kreeft te krijgen. Het goede nieuws was, ze hadden er kreeft! Het was toch wat te vroeg om meteen toe te slaan, maar ook niet handig eerst naar de andere kant van het centrum te gaan en daarna terug te komen. Openbaar vervoer vanaf de fish market was niet echt geweldig. Zo besloten we eerst even op een terras te gaan zitten. Hier hebben we lekker een uurtje in het zonnetje gezeten, wat flink aan het doorkomen was. Na een uur besloten we dan toch de lang verwachte kreeft te gaan eten. Bij aankomst bleken alle restaurants inmiddels dicht te zijn…. 16u!!! De vloek bleek dus nog steeds op ons te berusten.
Bij de fishmarket pakt Ruud toevallig een foldertje ergens met het programma van Sydney festival. Hierin staat een advertentie van een Chinees seafood restaurant. Op naar China Town dus! Bij aankomst zagen we al meteen alle tanks met levende vissen, krabben en kreeften. Keuze genoeg dus! We besloten uiteindelijk een kreeft te delen. Mede door de gigantische grootte (en gigantische prijzen). Het bleek het lange wachten waard te zijn, want de kreeft was super. Werkelijk om de vingers bij af te likken (zie foto’s).
’s Avonds voor de camper, kregen we nog bezoek van een uil, die op enkele meters afstand op een paal kwam rusten.

Zaterdag 16/01/10

Vandaag zou het weer mostly fine zijn, dus gaan we met de ferry naar Manly. Eerst nog even van het zonnetje gebruik maken om onszelf mooi met het Sydney icoon op de foto te laten zetten. De eerste chinees zette ons helemaal op de foto, maar het operahouse maar half. De volgende tourist had zelf een Nikon SLR, dus die maakte een betere foto van ons.
Vanaf de ferry naar Manly heb je een prachtig uitzicht over Sydney met z’n verschillende baaien. Op Manly zelf zouden we een fiets kunnen huren en gaan fietsen naar verschillende lookouts en door het Sydney Harbour NP, maar we zijn te lui… Dus lopen we maar ‘even’ naar de dichtsbijzijnde lookout. Met een dik ijs gaan we terug op de ferry naar Sydney.
Gedurende januari vindt ook het Sydney Festival plaats en we hadden uitgevonden dat er vandaag overdag in het Domain (park) een Summersounds in the City gehouden zou worden. Dus lopen we vanuit circular quay naar het Domain, waar verdacht weinig muziek vandaan komt… Er zitten ook maar een handjevol mensen op het gras en geen bands te zien… Aangezien de lucht nu ook weer begint te betrekken en de wind weer opsteekt, nemen we maar de metro terug naar de camping. Boodschappen hebben we niet gedaan, maar gelukkig heeft de camping een pizzaria standje met goede pizza’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Gisteren was het een beetje regenachtig weer en besloot ik die
iKnommel maar eens uit elkaar te peuzelen. Aangezien het enige
gereedschap een krik is, moest ik even op zoek naar alternatief
gereedschap. Dit bleek redelijk snel gevonden te zijn in de vorm van 2
messen. Na enig wrikwerk, die zitten toch redelijk goed vast die
dingen, had ik hem eindelijk open. Beetje duwen op de contactpuntjes
van de accu, beetje house garden and kitchen tape eromheen en de zooi
weer dichtmaken.

Toen kwam het wachten, iKnommel aan het infuus en guess what, hij
werkte na 1 uur! Ik stond (en sta) versteld van mijn vakmanschap. OK,
het scherm is een beetje zwart links boven, maar daar stond toch al
niks belangrijks…….

Nieuwjaarsdag slapen we lekker uit, het regent buiten toch nog steeds. Om 10u verhuist Ruud ons van de opslagplaats naar een reguliere campingplaats met Lonneke nog in bed! De regen wordt minder in de loop van de ochtend, maar het is nu wel nog maar net 20 graden. We nemen de tram naar het centrum en stappen daar met een reusachtige muffin en 7-11 koffie en thee in de gratis citytram voor een rondje door het centrum met toeristisch commentaar. Net voor het einde van het rondje stappen we uit en lopen we langs de yuppen-boulevard in South Bank naar Federation Square. Om 5u hebben we honger en willen we kreeft gaan eten bij het beste seafoodrestaurant in Waterfront City. Helaas bleek dit restaurant gesloten te zijn op Nieuwjaarsdag, net als vele restaurants in de Docklands… In de open restauranten staat nergens kreeft op de kaart… Gelukkig smaken de grilled seafood en bief ook erg goed.

Zaterdag 02/01/10

De hele nacht heeft het nog flink geregend, maar ’s morgens is het gelukkig droog. Als we richting tram lopen breekt er zelfs al af en toe een waterig zonnetje door. Vandaag gaan we het noordelijke deel van het centrum bekijken. We gaan eerst naar de Queen Victoria Market om lunch te scoren; heerlijke Boraks (filodeeg wraps gevuld met spinazie/kaas, rundvlees, en kazen) en een dikke apple strudel voor Lonneke. We lopen verder naar de universiteitsgebouwen (bijna alles modern helaas), de Italiaanse wijk, het Melbourne museum en Royal Exposition Hall, om uit te komen bij de bibliotheek; Lonneke’s favouriet in een grote stad! Deze bibliotheek is ook een mooi ‘oud’ gebouw met een oude leeszaal en een zeer interessante expositie over het boek.
Ruud’s lunch was nog niet volledig, want hij had zijn zinnen gezet op sushi. Gelukkig keuze genoeg in Chinatown. We nemen nog de tram naar Chapelstreet om nog de winkelstraat te bekijken.

Zondag 03/01/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, de zon schijnt nog steeds niet… Ruud heeft om 16.30 een afspraak bij de Apple-store om zijn iPod te laten maken. Deze winkel is in een groot winkelcentrum, dus vertrekken we wat eerder om wat rond te snuffelen. Onderweg stoppen we eerst bij een outdoorwinkel waar Ruud een polo met lange mouwen en een travel-blouse met lange mouwen haalt. Toch wel koud 20 graden….
Het winkelcentrum heeft allemaal merkwinkels en niet echt iets voor ons. Op naar de Apple-store; daar vertellen ze Ruud doodleuk dat hij een nep- iPod heeft!!! Ze kunnen hem dus ook niet maken en hij moet proberen om via z’n creditcard zijn geld terug te krijgen.

Maandag 04/01/10

Maandag hebben we afgesproken op een melkveeboerderij om eens rond te kijken. We worden eerst rondgeleid op de boerderij met 350 melkkoeien en een oude harring melkstal. De koeien worden altijd buiten gehouden dus rijden we naar het weiland om even te kijken naar de Holsteiners. Mooie koeien gefokt door Nola, de oude eigenaresse van beide boerderijen die nu door haar kinderen gerund worden. Nola neemt ons ook mee naar de groot boerderij met 570 melkkoeien en een karousel-melkstal. We worden daar rondgeleid door een Nederlandse jongen die in Australie geboren is en nu op de boerderij werkt. Grappig Nederlands met een zwaar Australisch accent! Na de rondleiding gaan we nog lunchen en kletsen bij Nola. Erg gezellig!!

Dinsdag 05/01/10

Vandaag rijden we naar Wilson Promotorium, een schiereiland waar een nationaal park op ligt. Hier maken we een wandeling (de Lilly Pilly Gully walk) in het bos en lopen we naar Squeeky Beach, een strand waar het zand piept als je erover loopt. Hier is het erg druk, de camping is de gehele maand volgeboekt. We rijden een stuk terug en camperen op een gratis overnacht plaats.

Woensdag 06/01/10

Rijden we verder naar het westen richting Lakes Entrance. Dit is een gebied met veel meren vlak aan de oceaan. Het weer vandaag is niet geweldig, erg bewolkt, maar in de loop van de middag klaart het aardig op, zodat we nog wat kunnen lezen in de zon voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar de Great Ottway National Park gegaan. Hier is o.a. een canopy walk door het cool temperature regenwoud. Op de canopy wandel je dan op gemiddeld zo’n 25 meter hoog tussen de boomtoppen. Ook was er een toren die 47 meter hoog was. Erg indrukwekkend allemaal, groot contrast weer met de dag ervoren aan de oceaan. Vanuit het natuurreservaat rijden we weer richting oceaan over een zeer spectaculaire weg, de Turtons Track. Dit is een pad door de met regenwoud begroeide bergen, wat pas zeer recentelijk is geasfalteerd. Zeer smalle wegen en veel bochten. Ideaal voor motoren! Met de camper is het dan vaak op het allerlaatste moment wegduiken voor tegemoet komers.
De vorige dag was de camping erg vol, nu waren we blij dat we er een konden krijgen! De 5de camping hadden we pas succes! En dan ook nog de jackpot prijs betalen; $60, 3 keer zoveel dan we normaal betalen! Veel te druk dus, snel wat landinwaarts waar het hopelijk wat rustiger is.

Maandag 28/12/09

Zoals gezegd rijden we landinwaarts, deels door de drukte aan de kust, deels omdat we morgen naar een rodeo willen gaan in Yarrawonga. We komen uiteindelijk uit in Bendigo. Dit is nog een redelijk grote plaats zo’n 200 km van Melbourne in de goldfields, waar ze van 1853- 1950 veel goud gevonden hebben. Doordat het nog bank holiday is, zijn de meeste winkels dicht. We hebben allebei dorst (en een beetje honger) dus gaan we ergens wat drinken. Ruud neemt een muffin erbij, of nou ja muffin, het is onderhand een heel brood zo groot (en lekker!). Lonneke neemt een stukje gemetselde kook erbij, zelfs dat kennen ze hier! Ook deze was zeer de moeite waard. Allebei erg machtig, dus het avondeten maar geskipt. We hebben eindelijk weer een camping met onbeperkt wireless internet dus kunnen we de laatste 2 afleveringen van Boer zoekt vrouw op de laptop kijken!

Dinsdag 29/12/09

Vanuit Bendigo rijden we eerst naar Echuca, een leuk oud plaatsje waar de haven nog zo is als zo’n 150 jaar geleden. Op de rivier de Murray varen verschillende stoomboten met zo’n grote schoepen raden (niet geheel zeker of dit correct ABN is, maar a la).
Vanuit hier rijden we verder naar Yarrawonga voor de rodeo. Daar aangekomen gaat Lonneke bij de entree vragen wat de beste mogelijkheid is om te overnachten in de buurt. Kennelijk maakt ze zo’n indruk dat we op het terrein mogen staan met onze camper. Normaal alleen toegangkelijk voor rodeo-crew. Zo zitten we dus overal lekker dichtbij met alles bij de hand!
’s Middags zijn de kwalificaties, voordat ’s avonds het echte werk begint. ’s Avonds komen de locals allemaal met hun eigen vouwstoelen en picnicmanden om meteen vooraan t hek te gaan zitten. ’s Middags hebben we vanaf de tribune gekeken, ’s avonds zitten we met onze stoelen tussen net achter de hekken. Er zijn verschillende onderdelen;
- saddle bronc: hierbij moet de rijder 8 seconden op een wild paard blijven zitten waarbij hij maar een hand gebruikt.
- Breakaway roping: de rijder moet vanuit het paard zo snel mogelijk een kalf vangen met de lasso
- Barrel racing: de rijders moeten zo vlug mogelijk om 3 tonnen heen rijden met het paard die op 3 hoeken van het circuit staan.
- Bareback: zelfde als saddle bronc, alleen zonder zadel op het paard wat het dus extra moeilijk maakt
- Team roping: twee rijders op paard, een vangt een koe bij de kop met de lasso, de ander vangt daarna met de lasso beide achterpoten zodat het kalf helemaal gestrekt op de buik gaat. Zeer indrukwekkend en ongelofelijk moeilijk.
- Steer wrestling: ook erg indrukwekkend. De rijder duikt letterlijk van een rennend paard op een rennende stier. Pakt hem bij de horens en gooit hem op de zij.
- Rope and Tie: Zo snel mogelijk een stier vangen en vastbinden.
- Bull riding: last maar zeker niet least, het rodeo event, “rijden” op een stier. Ongelofelijk wat een gevaarte en kracht. Haast niet voor te stellen dat iemand er nog levend afkomt.
Al met al geweldig om een keer mee te maken, zeker de vele spectaculaire onderdelen. De stieren en paarden komen vlak voor je neus voorbij gestuiterd. Soms schoppen ze tegen het hek. Schrikken, maar wel erg lachen als er dan 2 oude mannetjes met stoel en al achterover vallen (en lachend weer op staan)!

Woensdag 30/12/09

Zijn we ’s ochtends al op tijd naar Melbourne vertrokken. De rest van de dag al het zand weer uit onze kleren en beddengoed gewassen, en lekker gelezen en gezwommen.

Donderdag 31/12/09

Zijn we ’s avonds Melbourne ingegaan om nieuwjaar te vieren. Zeer goed geregeld hier, gemeente heeft verschillende evenementen georganiseerd in het centrum met vrije toegang. Om 21.15 is er vuurwerk voor de kinderen en om 0.00 groot vuurwerk. Verwachting is dat het wel gaat regenen. Rond 19u zijn we in Melbourne en gaan naar een festival. Erg leuk, in een groot park en iedereen zit op picknick dekens naar de optredens te kijken. Helaas begint het om 21.00 heel hard te regenen en wordt het vuurwerk uitgesteld. De meeste mensen gaan snel naar huis. We lopen verder richting het centrum, maar de regen houdt niet op. Doordat de grote evenementen in het park zijn georganiseerd, zijn ook de meeste pubs dicht. We besluiten maar de tram terug naar de camping te nemen. Zo waren we (net te laat en hartstikke nat) terug in de camper. Een nat begin dus voor een hopelijk goed jaar!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Zondag 20/12/2009

Zijn we weer verder gereden. Langs de kust verder richting Melbourne. We zijn over het Fleurieu Peninsula langs de kust gereden. Onderweg hebben we gesnorkeld bij Second Valley. Toen doorgereden en in Victor Harbour een camping genomen. Hier zijn we ’s middags naar Granite Island gewandeld, waar ’s avonds pinguins aan land komen. Helaas begon de guided tour pas erg laat, dus hebben we geen pinguin of dolfijn gezien. Wel op de terugweg over de pier een stinger ray gezien.

Maandag 21/12/2009

We wilden gaan snorkelen bij Rosetta head, maar helaas was het eb en lagen de meeste rotsen droog… Dus zijn we maar wat verder gereden, via Goolwa, naar Minang (slechts 50 km). Hier hebben we lekker rustig aan gedaan, wasje gedraaid, beddengoed luchten, beetje gelezen en in de zon gelegen.

Dinsdag 22/12/2009

Vandaag gaan we op weg naar Larry de Lobster! Eindelijk kreeft voor Ruud, nadat die hem in Singapore door de neus geboord was. Onderweg komen we langs Coorong NP waar we luisteren en (helaas zonder verrekijker) kijken naar het broed-eiland van pelicanen. Vele van die grote vogels vlogen af en aan over het strand.
6u Lobstertijd; Ruud heeft reuze honger, dus we lopen langs de foreshore naar de Lacepede seafood takeaway. Helaas deze is maar open van 10-16u… Dan maar terug de camper halen en naar het restaurant met de giga lobster. Het ziet hier ook verdacht donker en leeg… Het hotelrestaurant heeft ook een plaatje van een kreeft, maar helaas geen kreeft op de kaart. Dus weer geen kreeft voor R vanavond, maar takeaway op de camping…
Gelukkig maakt de mooie zonsondergang in de zee zo vanaf onze camper het tegenvallende eten een beetje goed.

Woensdag 23/12/2009

Vandaag gaat het weer omslaan heeft men gemeld. Het begint in ieder geval erg warm; tegen de 40 graden en benauwd. Zwetend op weg naar Mt Gambier, een grotere stad met een McDonalds (gratis internet dus voor ons!) en azuurblauwe meren in vulcanische kraters. Door rijdend naar Port Macdonnell begint het heel hard te waaien. Het strandje waar je goed kon snorkelen kunnen we niet vinden, maar die verkoeling hebben we ook niet echt meer nodig, want de temperatuur is zo’n 12 graden gedropt door de harde wind en bewolking.

Donderdag 24/12/2009

We worden wakker met regen op onze camper. Door de regen, zeggen we South Australia gedag en rijden we de volgende staat in; Victoria. De tijd gaat weer een half uur vooruit en verwart ons nog meer; We schelen nu 10u met Nederland en een uur met Brisbane, waar onze tijd in de camper op staat…
Nu staan we op een rustige camping in Portland voor 2 dagen (gelukkig duurt Kerst hier maar 1 dag). Even inkopen gedaan voor ons kerstdiner; nasi Kerstavond, vis voor Kerstdag en het belangrijkste een chocolade taartje voor dessert! Er zouden hier 3-4 koala’s leven op de camping maar die hebben we nog niet kunnen spotten.

Vrijdag 25/12/2009

Lekker uitslapen op kerst morgen. Ontbijten met eggs en saucages. Dan gaan we op weg om Yellow Rock bij Cape Nelson te kijken. Mooie limestone rotsformaties. Vanachter de vuurtoren bij Cape Nelson hebben we mooi uitzicht over hoe het water op de rotsen breekt. Helaas geen whales of dolfijnen gezien. Dan maar op weg naar de zeehonden. Deze zitten in Cape Bridgewater en om ze te kunnen bekijken vanaf een platform, moet je eerst een uur redelijk stijl de clif omhoog lopen. 130 m boven zeeniveau. Maar we zien wel wat zeehonden in de golven spelen.
’s Avonds hebben we ons “kerst diner” gemaakt op de camping, gebakken vis, gebakken petatte en salades. Voor Ruud een Guinness erbij en voor Lonneke een rose.
Na het eten nog even uitbuiken, rondje camping gelopen en nog een koala gezien in de boom, een van de (niet betalende) vaste gasten van de camping.

Zaterdag 26/12/2009

Op weg naar de Great Ocean’s Road! Op weg naar de Great Ocean’s Road komen we langs Tower Hill, een zeer oude krater van een vulkaan waarin een natuur reservaat is met zeer veel wildlife. Alleen al om het informatie centrum zien we 4 koala’s, 1 kangaroe en een paar emu’s.
Op de Great Ocean Road aangekomen, komen we langs verschillende zeer spectaculaire uitzichten van rots kliffen. De zee is redelijk wild, waardoor er een paar mooie “splash” foto’s zijn waar het water soms meters hoog spat.
’s Avonds zijn we naar de eyecatcher van de kustlijn, de 12 apostelen, bij sunset gaan kijken. Dit was een zeer toeristische trekpleiser, het was erg druk. Onderhand “vechten” om de mooiste plaats voor een foto… Ook de camping hier is erg druk. Helemaal bezet, deels door de Great Ocean’s Road, deels doordat hier de zomervakantie is begonnen en daardoor ook het hoogseizoen. Hopelijk is het de komende campings minder druk, want dit is ook niks…

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanuit Marla rijden we in een stuk door naar Port Augusta; zo’n 750-800 km! Het laatste stuk van Pimba naar Port Augusta worden we verrast door het mooie uitzicht over zoutmeren.

Dinsdag 15/12/2009

Een lekkere rustdag in Port Augusta; uitslapen tot 9u, rustig ontbijten, lezen, zwemmen en ’s middags op t heetst van de dag het Wadlata museum bezoeken. Dit is een geweldig mooi museum over de hele geschiedenis van de region van het geologische begin, de aboriginalcultuur, de explorers en het leven van de pioneers.

Woensdag 16/12/2009

Vandaag gaan we naar de noordelijke Flinders Range; een 560 miljoen jaar geleden gevormde heuvelkam. Onderweg komen we langs vele mooie uitzichtpunten en bekijken we aboriginal grotschilderingen. We overnachten op een camping op een sheepfarm. ’s Middags is het te warm om te wandelen, dus gaan we lekker zwemmen. ’s Avonds lopen we een lagere heuvel op om de schitterende zonsondergang te bekijken over het geweldige uitzicht naar het zuiden en de verandering van kleur van de Rawleys Bluff in t noorden. Om ons heen zitten tientallen kangaroos lekker rustig te eten!! Perfecte zonsondergang alleen voor ons tweetjes!

Donderdag 17/12/2009

Ze hadden ons woensdag al verteld dat het donderdag koeler zou worden, dus wilden we vanmorgen een hike gaan doen in Wilpena Pound. De zon maakte ons wakker en het was weer warm, maar aan de andere kant kwamen snel donkere wolken aan. Onderweg naar Wilpena begon de hevige regen al. Geen wandeling vandaag… Als de wind is gaan liggen en de regen even stopt, rijden we naar een uitzichtpunt iets verderop. Langs en op de weg zitten nu overal kangaroos die het regenwater van de weg af drinken. We zien er wel 100!!! We zien zelfs een kleine Joey drinken bij z’n moeder en een Joey die in de pouch van z’n moeder kruipt! Ook zien we een groep emu’s aan de weg drinken. Dat is een regenbui wel waard!!
Met het bewolkte weer en af en toe een regenbui, rijden we zuidwaarts naar Wilmington. Kijken of het weer ons morgen laat wandelen in Alligator Gorge…

Vrijdag 18/12/2009

Het weer was ons goed gezind, zonnig en niet al te warm voor een wandeling in Alligator Gorge. Echter de locatie was met onze camper niet te bereiken, het ging behoorlijk steil omhoog met een verbod voor busjes en caravans. Dus maar verder gereden naar Melrose en van daar een wandeling naar Mount Remarkable gemaakt.
Van hieruit door Clare valley verder gereden naar Adelaide. Hier staan we op een camping pal aan zee. Aangezien we allebei zin in friet hadden, hebben we heerlijk fish and chips gegeten aan zee.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Staan weer wat nieuwe foto’s online van onderweg. Dat witte is geen sneeuw, maar zoutvlaktes.

Vandaag geen plannen, morgen gaan we 3 dagen weg naar King’s Canyon en Ayers Rock. Aangezien we dan vroeg weg moeten, hebben we eerst uitgeslapen; 8 uur.
Na het ontbijt zijn we naar het centrum gegaan, waar we de tour van morgen nog moeten betalen. Daarna wat in het centrum rondgekeken. Terug naar de camping en nog even in/aan het zwembad gelegen. ’s Avonds hebben we zelfs regen gehad!

Donderdag 10/12/09

Om 5.15u gaat de wekker…. we gaan naar Uluru (Ayers Rock) en King’s Canyon. Dit is een heel stuk sturen, dus we moeten op tijd weg. We worden om 5.45 opgehaald voor onze camping. Alleen komt er niemand… wij wachten en wachten en nog niemand. Kantoor gebeld en er werd gezegd er komt zo iemand aan. Na enige tijd wachten belt de gids op; ik kom eraan, maar ik ben toch gewoon op tijd? Blijkt dat we de klok niet hebben aangepast aan het tijdsverschil met Alice Springs, deze stond nog op de tijd van de oost kust.
Na een lange rit (500 km) komen we na de middag bij King’s Canyon aan. Hier gaan we een wandeling doen van 3.5 uur, op het heetst van de dag! Het begint met een zeer steile helling omhoog lopen. De uitzichten zijn geweldig, ontzettend mooie omgeving.
Na King’s Canyon moeten we weer zo’n 200 km rijden naar de camp plaats waar we overnachten. Onderweg moet er eerst nog hout gesprokkeld worden voor het kampvuur, waarop tevens gekookt wordt. Ook stoppen we bij een bottle shop waar het nodige bier wordt ingeslagen. Bij aankomst op de camp plaats, gewoon ergens in de middle of nowhere, is het bijna donker. Snel wordt het kampvuur aangemaakt en wordt er chili con carne bereid. Slapen doen we onder de sterren in een soort slaapzakken met ingebouwd matrasje. Het is half bewolkt als we gaan slapen, dus geen volledige sterrenhemel.

Vrijdag 11/12/09

We worden om 5u gewekt door de gids. We moeten snel ontbijten alvorens we verder gaan naar Kata Tjuta, dit is een soort bergkam van verschillende rotsen. Ook hier doen we weer een wandeling van zo’n 2 uur. Ook hier weer schitterende uitzichten. Vanuit Kata Tjuta gaan we via een tussenstop in het visitor centre door naar Uluru. Ulura gaan we van een afstand bekijken tijdens zonsondergang. Vanuit de parkeerplaats op een aantal kilometer afstand, onder het genot van een aantal pilsjes en het avondeten hebben we de zonsondergang bekeken, schitterend! Daarna weer naar een andere camp plaats. Deze avond hebben we geluk, onbewolkt, dus vanuit onze bedjes zich op duizenden sterren, dat is nog eens goed in slaap vallen!

Zaterdag 12/12/09

Ondanks dat het nog steeds vakantie is, worden we deze dag om 4u gewekt! We gaan nu de zonsopgang bekijken bij Uluru. Slaapzak oprollen, plens water in het gezicht en gaan met die banaan. Tijdens de zonsopgang ontbijten we op de parkeerplaats. Net na 6u gaan we naar Uluru waar weer een wandeling op het programma staat, rondje Uluru. Dit is zo’n kleine 10 km. We vertrekken rond 6.30u, als het nog heerlijk koel is en zijn net na 8u weer bij de bus. Ook dan is het voor die omgeving nog erg koel, omdat het half bewolkt is. De trip zit er helaas weer op, er staat nog een lange reis terug naar Alice Springs voor de boeg, 500 km. Dus moe en voldaan weer de bus in na een wederom zeer geslaagde trip.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanmorgen stonden we voor een gesloten hek bij het Aboriginal centre in Tenant Creek. Binnen waren lichten aan, maar we zagen niemand en onze telefoon had geen bereik om naar binnen te bellen…
We waren dus wat eerder dan gepland bij de Devils Marbles, zo’n 100 km zuidwaarts over de Stuart Highway. Deze marbles zijn grote granieten bollen, die de natuur gevormd heeft en op elkaar gestapeld heeft. Er liggen er wel honderden op een paar kilometer. Raar dat de natuur die alleen hier heeft gemaakt….
Verder op weg naar Alice Springs, nog zo’n 400 km. We stoppen onderweg nog voor een mango ijsje en een fles mangowijn van de Red Centre Farm, die midden in de desert met ondergrondswater druiven en mangoes verbouwd!
Nu op de camping weer afkoelend water opzoeken en in de schaduw wachten tot de zon ondergaat.
Voor Ruud was het een zware tegenslag. Nu we dan toch in de outback zijn, wilde hij ontzettend graag zijn idolen van vroeger opzoeken; de Flying Doctors (even pilsje drinken bij Vic) en Skippy the bush kangaroo. Anders dan ons al die jaren is voorgelogen, namelijk dat deze series in de outback afspelen, blijkt dat dit helemaal niet het geval is. Ze zijn allebei aan de kust, vlakbij Sydney, opgenomen… Voortaan geloof ik geen woord meer van die Ozzy’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We rijden vandaag naar een tandarts in Townsville, die Lonneke hopelijk van haar tandpijn kan afhelpen. Bij een grote keten krijgen we uiteindelijk een afspraak voor 15.30. De tussenliggende tijd gebruiken we om ons start klaar te maken voor de outback; afscheid nemen van de zee, pinnen, boodschappen doen en tanken. Boodschappen doen we meestal in een grote Woolworth of Coles aan de rand van een stad. In de Woolworth van vandaag ging een meisje de diepvries bijvullen; in een te grote megadikke skijas met handschoenen!! We moesten snel weg uit het pad, want de tranen rolden over onze wangen. Nooit kou gewend die Queenslanders!!
Na de wortelkanaalbehandeling en de tijdelijke vulling rijden we alvast 70 km landinwaarts naar Reid River, een overnachtplaats langs de snelweg.

Zaterdag 05/12/2009

We gaan op tijd op weg, want we willen graag zo’n 400 km afleggen naar Richmond, halverwege de weg naar Mt Isa. De reis verloopt heel voorspoedig en om 13.30 zijn we al in Richmond. Alleen overal waar we stoppen zien we grote sprinkhanen vliegen, ook bij de enige camping in de ‘stad’. Dan rijden we nog maar verder naar de volgende plaats 140 km verder. Om 15.00 de enige camping daar gevonden; blijkt die een lekkage te hebben en daardoor geen werkende wc’s en douches… Het wederom volgende dorp, Cloncurry, was “slechts” 110 km verder raadde de eigenaar ons aan… Dus na een oppeppende cola rijdt Ruud de laatste 140 km van de 720 km van vandaag! 140 km hier is niet echt vergelijkbaar met in NL. Allereerst is de “snelweg” dus vergelijkbaar met de middenpeelweg, maar dan slechter. Maximum snelheid is hier vaak 100 km/u of 110 km/u. Ook zijn we al een paar keer een zogenoemde road train gepasseerd. Dit zijn vrachtwagens met 4 of 5 aanhangwagens erachter. Bedenk in NL de grootst mogelijke vrachtwagen en dat dus maal 4 a 5. De camper rijdt verder prima. Ruud was al voornemens dat de volgende auto in NL een automaat moest zijn, nu weet hij het zeker. Zeer relaxt rijden, altijd een arm vrij en niet meer roeren in die soepketel.

Zondag 06/12/2009

Een relaxte dag wat rijden betreft, slechts 120 km. Dus rustig aan beginnen we dag. Ruud heeft sjpek met eier als brekkie, Lonneke alleen een eitje. Na zo’n anderhalf uur arriveren we in Mount Isa. Tijdens het installeren op de camping hoort Ruud ineens heel hard, pffffffffffffffff. Blijkt het ventiel van een van de voorbanden stuk te zijn. Tja, kan gebeuren, zeker als je bedenkt dat dit ook in de middle of nowhere kan gebeuren. Gelukkig zitten we nu in een dorpje. Na zeer veel zweet is het dan uiteindelijk gelukt de reserve band onder de auto uit te krijgen. Toyota zijn fijne auto’s, maar dit is dus echt BAGGER. Band verwisseld en we konden weer verder. Daar het zondag was, konden we deze vandaag niet repareren.
’s Middags zijn we naar het Outback museum gegaan. We dachten dat dit met name om het outback leven ging, maar het bleek met name te gaan over de mijn industrie in Mount Isa. Ook erg interessant.
’s Avonds zijn we in Mount Isa gaan uiteten. Je zit hier in de middle of nowhere, dus verwacht niet te veel. Echter wat blijkt na het opgeven van de bestelling; je krijgt een pieper. Zodra die afgaat, kun je je eten bij een loketje ophalen. Tja….

Maandag 07/12/2009

Daar we nog steeds een kapotte band hebben, moesten we allereerst naar de lokale Kwik-Fit. Even voor 8 stonden we voor de deur, om zeker te zijn dat we ook als eerste geholpen werden daar we weer een lange weg voor de boeg hadden. We werden meteen geholpen, het ventiel was zo gerepareerd, band weer erop en klaar. Toen vroeg Ruud de mannen of ze de reserve band ook konden terugplaatsen. Met in het achterhoofd het geplaar van gisteren en de verwachting dat dit voor hun dagelijkse kost was. Niet dus, ze erkenden inderdaad dat het een bagger systeem was en zijn met 2 man hier nog enige tijd mee bezig geweest. Dit was ons een fooi van $5 meer dan waard!
Vanuit Mount Iza zijn we uiteindelijk weer een heel eind gereden, zo’n 630 km. Weer een lange weg, met amper huizen of tegenliggers. Verbeeld je eens dat je op een maandag van Tegelen naar Amsterdam rijdt; geen huizen ziet en 5 tegenliggers hebt.
Uiteindelijk zijn we in Tennant Creek uitgekomen en hier een camping gezocht. Hier hebben we ter verkoeling maar eerst even het zwembadje opgezocht. In Nederland worden de zwembaden verwarmd, hier worden ze juist verkoeld.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Dinsdag 01/12/09

Zijn we naar Kuranda geweest. Dit is een dorp in een regenwoud. Hier hebben we de Barron watervallen bekeken. Het dorp ligt bovenop een berg met een spectaculair uitzicht over de kustlijn bij Cairns. ’s Avonds zijn we naar Cairns gewandeld en hier hebben we heerlijk Italiaans gegeten. Ook heeft Ruud zich nog een echte Ozzy hoed gekocht (zie foto’s).

Woensdag 02/12/09

Hebben we de Mangrove boardwalk gedaan. Erg mooi aangelegd in een mangrove bos. Daarna hebben we een rainforrest walk gedaan bij de botanische tuinen in Cairns. Ook hadden we wat stroom perikelen met onze camper. Dit bleek deels een slechte uitleg van de electriciteit aan ons toen we de camper hebben opgehaald en deels een oude accu met een tekorte levensduur. Dus nieuwe accu erin en knallen maar weer.
Tijdens de reparatie van de camper hebben we boodschappen gedaan en o.a. kangaroe biefstuk gekocht voor ’s avond op de BBQ. Deze smaakte zeer goed!

Donderdag 03/12/09

Zijn we weer langzaam naar het zuiden terug afgezakt. We gaan van Cairns terug tot aan Townsville om van daar uit de outback in te gaan. We hebben een andere route genomen als hoe we naar Cairns zijn gereden en wel door de Atherton Tablelands. Zeer indrukwekkend heuvel landschap. Met afwisselend regenwoud, bos, akkerbouw, grasland en veel riviertjes met watervallen. Blijven steken in Tully Heads waar we een camping hebben om van hieruit weer verder te rijden.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Na een kort ritje (slechts 200 km), zijn we vandaag in Cairns aangekomen. Nadat we een plek hebben veroverd op de camping zijn we Cairns ingegaan. Dit is een erg leuke stad. De Esplanade (boulevard) is erg ruim en leuk opgezet. Soort van park met verschillende publieke gratis BBQ’s waar je kunt picknicken. Ook lag er een zeer ruim gratis buitenzwembad waar je lekker kunt verkoelen. De winkelstraatjes waren ook erg gezellig met veel goedkope eetgelegenheden. Toevallig kwamen we nog bij een grote overdekte markt uit waar je alle groente en fruit kon kopen.
Verder hebben we hier informatie gezocht voor het duiken naar de Great Barrier Reef.
Na de stevige wandeling in de warmte hebben we in ons zwembad op de camping gelegen en ’s avonds een lekkere verse fruit salade gegeten.

Maandag 30/11/09

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Helaas verlaten we de prachtige campingsite weer en tijdens de afdaling horen we op de radio dat de eindexamen scholieren zich al met duizend verzameld hebben in Airlie Beach. Laat dat nou ook net onze volgende bestemming zijn… Van hieruit kun je namelijk gaan zeilen tussen de 74 Whitsunday islands met hun bountystranden en perfecte snorkellocaties. Ondanks de voorspelde drukte gaan we dus toch naar Airlie Beach en nemen we maar een camping net buiten Airlie. Bij het inchecken wordt ons al verteld dat door het goede weer heel veel zeilboten al volgeboekt zitten voor de komende week; minder… Uiteindelijk vind ze nog een plek voor ons op een kleine, iets luxere zeilboot voor donderdag en vrijdag.
Nu hebben we dus verplicht 2,5 dag vrij in Airlie Beach. Vervelend hoor vast zitten op een camping aan de azuurblauwe zee met 30 graden, verschillende wandelroutes of gewoon een goed boek.

Donderdag 26/11/2009

We stappen vandaag met 12 andere gasten op de Iceberg zeilboot! We krijgen de stargaze privat kamer in de boeg van het schip met een raam in het plafond naar het dek, vanwaaruit we ’s nachts de sterren kunnen zien! Net buiten de haven kunnen de zeilen meteen uit en gaan we redelijk scheef snel op weg. We zeilen tussen de 2 grootste eilanden door; Whitsunday en Hook island. Net na de passage stoppen we bij The Coral Garden voor onze eerste snorkeltijd. Het koraal is hier inderdaad in vele soorten uitbundig aanwezig. We varen, helaas met motor tegen de wind in, verder naar Whithaven; het mooiste strand van de eilanden. We varen iets verder door dan de meeste boten en hebben daardoor een stuk parelwit strand voor ons alleen, en wat helicopter-gasten…
Vrijdag 27/11/2009

Na een zonsondergang rustig zeilend langs Whitsunday island, brengen we de nacht door in dezelfde passage, helaas in de buurt van wat andere partyboten. Maar we hebben toch lekker kunnen kletsen met medepassagiers over hun Ozzie-avonturen. De volgende morgen zitten we om 7u met een ontbijt op het dek over het rustige water naar de prachtige omgeving te kijken. Ruud ziet nog een turtle.
Na een langzame start zeilen/ motoren we naar een strand dat door het lage tij net boven water ligt, waar we weer kunnen snorkelen. Er zitten hier meer vissen, maar een schildpad zien we helaas alleen vanaf de boot. Na de lunch varen we naar het noordelijkste dell van Hook Island om te snorkelen in Blue Pearl Bay. Hier zijn veel vissen en ook erge grote, alleen zien we helaas geen rays, schilpadden of de reusvis ‘Pricilla’ die hier moet wonen. Op de terugweg naar de haven kunnen we gelukkig nog heerlijk zeilen.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We werden beloond met een super mooi uitzicht over de hele valei (zie foto’s). Na onszelf geregistreerd te hebben op de camping zijn we naar het national park gegaan. Hier hebben we een wandeling door het subtropisch regenwoud gemaakt en een uur heel stil en geduldig gewacht op een zeer zeldzaam dier, de platypus. Deze heeft zich helaas niet laten zien.

Daarna weer terug gereden naar de camping. Terwijl ik dit typ zitten we letterlijk in de wolken. Er is nog geen lichtje van het dal te zien. De zonsopkomst moet hier schitterend zijn. Je ziet de zon opkomen boven de wolken. Enige nadeel is, dat dit nog voor 5 uur is. Tja….

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we vanaf Rainbow Beach doorgereden naar Bundaberg. Hier zijn we naar Mon Repos turtle rookery gegaan. Hier komen schildpadden aan het land om eieren te leggen. We waren ingedeeld in groep 3 en moesten dus enige tijd wachten. Rond 22u was het dan zover, onze turtle was aangekomen! Echter was de pret maar van korte duur. Terwijl we wachtend naar een andere schildpad waren aan het kijken, was onze schildpad zich weer omgedraaid. Na een half uur patrouilleren hadden we geen geluk. We konden naar huis of nog tot maximaal 0.30u wachten. Net voor we naar huis gestuurd werden kwam er dan toch weer een turtle! Hier hebben we alles gezien, het body pitten, nest graven met de 2 achterpoten, leggen van de eieren en het uiteindelijk dichtmaken. De turtle had 119 eieren gelegd. Zien eruit als zachte pingpong balletjes. De turtle was kennelijk een beetje lui, want was niet hoog genoeg het strand opgegaan. Hierdoor moesten we het nest weer uitgraven om de eieren een stuk hoger te verplaatsen. Al met al een SUPER ervaring!

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar Fraser Island geweest, het grootste zand eiland waarop bos en subtropisch regenwoud groeit. Het eiland heeft ook veel vers water meren, waarin we in eentje lekker gezwommen hebben vanaf een parelwit strand. Over het eiland zijn we met een MAN Paris Dakar truck overheen gereden. Dit is geen overbodige luxe want de “wegen” zijn amper begaanbaar. Aantal keren hebben we 4 x 4 jeeps uit het zand moeten trekken.

Woensdag zijn we verder noordwaarts gereden naar Rainbow Beach. We wilden via Boreen point aan een meer gaan, maar daar hadden we later veel spijt van. De routeplanner leidde ons over 3 stukken gravelweg. Super langzaam hobbelen in onze arme campervan, maar er was geen andere mogelijkheid daar…
Na een dagtour naar Fraser Island voor morgen geboekt te hebben, hebben we lekker gezwommen en daarna zalm gebbqt op een van de vele openbare bbq’s. Het is hier al vroeg donker; 19u. Met als gevolg dat we al vroeg op bed liggen totdat we een buitenlamp ergens gevonden hebben…

Vanuit Caloundra zijn we dinsdag naar de Australia Zoo van Steve Irwin gegaan. Het was voor voorjaar in Queensland een erg hete dag; 35 graden! De Zoo was de moeite waard met veel crocodillen, kangaroes en koala’s.

Maandagochtend 6.20 zijn we aangekomen in Australie. We hebben toen meteen onze camper opgehaald; een omgebouwd Toyota Hiace, ruimer dan we ons hadden voorgesteld. Er zitten 2 tweepersoonsbedden in; 1 uitschuifbaar bovenin en 1 als je de tafel ombouwt. We hebben onze kleren bovenin en slapen beneden. Voor de rest zitten er nog een wasbak, 2 gaspitten, een koelkast en kastjes in. Tot nu toe hebben we nog ruimte over…
Maandag zijn we naar Caloundra gereden. Na 3 kwartier rijden kwam Ruud er achter dat z’n creditcard nog op het kantoortje lag…. Gelukkig was Ruud inmiddels gewend aan t rijden in de camper, zodat we na 1,5 uur op en neer onze weg weer verder konden vervolgen.

Hier even een kort berichtje uit Singapore. We zijn hier donderdag avond goed aangekomen, na een vlucht van zo’n 12 uur. Deze is eigenlijk voorbij gevlogen.
Gisteren en vandaag Singapore verkend. Vandaag hadden we wat meer geluk met het weer, gisteren met name in de middag heeft het geregend. Al de hele week zijn hier verschillende straten afgesloten ivm de APEC bijeenkomst. Vandaag was alles nog wat strenger bewaakt doordat Obama Singapore met een bezoekje vereerde. Ook hebben we al flink geshopt. Ruud heeft Teva sandalen en 2 zwembroeken gekocht, Lonneke Croos (namaak Crocs), t-shirt, tas en we hebben nog 2 mag-lites gekocht vandaag.

Vanavond gaan we nog ff wat lekker Aziatisch eten in het dorp hier. Morgen rustig aan en nog wat dingen bezichtigen alvorens we naar het vliegveld gaan om naar Brisbane te vliegen. Hier komen we dan maandag morgen rond 7 uur ‘s ochtends aan.

Zal zometeen ook nog wat foto’s proberen te uploaden.

Groetjes aan iedereen,

Lonneke & Ruud.

Dit wordt dan waarschijnlijk het laatste bericht uit het wonderschone Ardee. Het zit er voor ons bijna op, na dik anderhalf jaar. Lonneke heeft gisteren haar laatste werkdag gehad en moet zich nog realiseren dat ze nu 4 maanden “vakantie” heeft. Ik mag nog 3 weken werken voor we op 11 november dan echt het vliegtuig in kunnen stappen.

Dit weekend nog even druk en chaotisch met alles inpakken en op de pallet zetten. Maar het grootste werk, alles uitzoeken, hebben we er op zitten dus het moet op zich allemaal meevallen. Hopelijk krijgen we ook alles mee op de pallet, maar zoals het er nu uitziet moet het net gaan passen allemaal.

Groetjes allemaal en tot in Nederland,

Lonneke & Ruud.

Planning is om de 11de van de 11de om 11:11u eerst nog een paar lekker Limburgse biertjes te gaan drinken. Dan moeten we in de loop van de middag richting Schiphol, waar we ‘s avonds zullen vertrekken richting Singapore. Hier blijven we 3 dagen en daarna vliegen we door naar Brisbane.

In Brisbane pikken we onze camper op en dan begint de roadtrip pas echt. Grofweg route is als volgt, start in Brisbane, dan langs kust naar het noorden richting Cairns (great barrier reef etc). Van daar uit de outback in richting Alice Springs (Ayers rock). Van daaruit weer naar de oceaan in het zuiden Adelaide, dan langs kust en plaatsen Melbourne, Sydney weer richting Brisbane. Het is een alinea, maar een tocht van 3 maanden (ongeveer 9000 km).

Terugkomst getuigt ook van een ZEER strakke planning. We komen 11 februari terug. De echte vastelaovend die hards beginnen meteen te lachen, want dit is de donderdag voor de vastelaovend. Na 2 dagen in een vliegtuig te hebben gezeten, weet ik zeker dat ik dan behoorlijk dorst heb.

Resume, we verlaten jullie verkleed en zien jullie weer verkleed terug.

Vastelaovend same,

Ruud.

Groetjes,

Ruud.

Vandaag naar de Horse Races geweest. Vorig jaar rond deze tijd zijn we daar ook geweest, toen woonden we net een aantal weken in Ierland. Aangezien het vorig erg leuk was, zijn we vandaag weer geweest. Het weer was super, eigenlijk het hele weekend al. Lekker warm en een mooie dag om lekker naar buiten te gaan.

Het begon allemaal al erg spectaculair, bij de eerste race was er een ongeluk waarbij twee paarden om het leven zijn gekomen. We hebben niet gezien wat er precies is gebeurd, maar een paard heeft zich kennelijk omgedraaid. Waarschijnlijk was de jockey in de waan dat de race al was afgelopen en een ander paard is daar frontaal opgebotst. Maar het is topsport want er werd amper aandacht aan geschonken en de tweede race startte met nog geen kwartier vertraging.

We hebben de camera meegenomen en wat foto’s geschoten die je hier kunt bekijken. Met name hebben we geoefend om mooie actie schots te maken. Zijn er een paar bij die redelijk gelukt zijn.

Gisteren zijn we geweest shoppen in Northern-Ireland. Eerst naar Banbridge naar het Outlet centre, daarna nog even naar Newry. Hier zijn we naar de supermarkt geweest. Met name bier en wijn e.d. zijn een heel stuk goedkoper dan in Ireland. Dus hebben we de wagen maar even volgeladen.

Deze week nog even 3 dagen werken en dan komen we alweer voor een weekendje naar Nederland.

Groetjes allemaal,
Lonneke & Ruud.

Een absolute aanrader, zeer mooie omgeving.

Gr,
Ruud.

Zaterdag middag precies om 12.00u geland op Weeze om maandag morgen om 7.00uur weer terug te vliegen naar Dublin. Vlucht verliep gelukkig zeer voorspoedig, want ik was klokslag 8.00uur op mijn werk. Zoals eigenlijk altijd na de vastelaovend, moest de communicatie de eerste 2 dagen voornamelijk via email gebeuren aangezien mijn stem helemaal weg was. Maar ja, een kleinigheidje hou je altijd.

Trouwens nog een tip voor mensen die via Weeze vliegen. De security is zeer slecht. Bij aankomst in Ardee bleek dat Lonneke een literpak Chocomel (uiteraard de enige echte) in haar tas had! Die was per ongeluk ingepakt, was niet de bedoeling om die mee te nemen, maar we genieten nu van iedere slok!

Paaf alaaf!
Ruud.

Nu dus weer terug naar Ierland. Ik heb een nachtvlucht, normaliter doe ik geen oog dicht, dus zal verder een zeer rustig weekend worden.

Foto’s staan er inmiddels ook hier op. Niet chronologish, want een deel is gemaakt met de nieuwe in NY aangeschafte camera.

Gr,
Ruud.

De twee-persoons logeerkamer staat er nog niet op, omdat we deze in gebruik hebben voor spullen die we nog moeten proberen de zolder op te krijgen.

Vandaag gaan we nog naar Drogheda wat kleine spulletjes halen die we nog nodig hebben en dan kunnen we hier weer even vooruit.

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Ons nieuwe adres is:
41 Cloghanvary, John Street
Ardee, Co Louth
Ireland

Als alles ingericht is zullen we uiteraard wat foto’s op de site zetten.

Gr,
Ruud & Lonneke,

Vanaf deze plaats willen wij jullie allen het beste wensen voor 2009!
Hopelijk een goede en gezonde start voor iedereen (inclusief alle vingertjes).

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

De volgende morgen zat ik nietsvermoedend om 7 uur naar LMFM te luisteren. Seamus opende de radio uitzending: “Goodmorning everyone, I would like to say especially hello to my Dutch friend”. Toen lag ik dus al dubbel van het lachen in de auto. Maar hij ging verder: “he told me last night what “merry christmas” is in Dutch, but I can’t remember it anymore. So if you’re listening, please text this to LMFM”. Dus ik een SMS getypt naar LMFM: “Goodmorning Seamus, “merry christmas” in Dutch is “vrolijk kerstfeest”, which you pronounce as “frolick kerrs faced”.

Helaas was ik toen op het werk, waar we geen radio kunnen luisteren, dus ik kon niet meer horen of hij het nog gebruikt heeft.

Echter, toen Lonneke om 9 uur op haar werk kwam, zei Lorraine al meteen dat ze Ruud op de radio genoemd hadden. Ieder kwartier werd er luidkeels door Seamus aan alle luisteraars een “frolick kerrs faced” gewenst, thanks to my special friend Rude (tja, want Ruud kunnen ze natuurlijk ook niet uitspreken).

Hier weer eens na lange tijd een berichtje vanuit Ierland. Laatste dagen voor de kerst. Lonneke heeft nu een paar dagen vrij om op de 24ste met haar 5 dagen dienst te beginnen. Met de kerst dus gewoon business as usual! Laarzen aan en calls afgaan, maar de verwachting is dat het redelijk rustig zal zijn. Dus jogging pak aan en oppe bank wat filmkes kijken enzo.

Gisteren heb ik van het werk Christmas party gehad. We hadden eerst een diner en daarna speelde er een band. Het was allemaal een beetje massaal opgezet, in een groot conferentie centrum bij een hotel in Dublin zaten zo’n ik schat 800 man te eten. De dames allemaal in cocktail dress. Na het eten begon de band te spelen en toen moest er ook gedanst worden. De Ieren gooien met zo’n feest werkelijk alle remmen los. Was wel leuk om eens mee te maken. Lonneke was die avond ook onder de pannen, die had met de vrouwen van haar werk een etentje. Piaras moest op Cliodhna letten en Brian was niet uitgenodigd (en had ook dienst). Zij zat iets dichter bij huis, Elisa het Italiaanse restaurant in Ardee. Zonder cocktail dress.

Verder hebben we goed nieuws voor de mensen die het afgelopen jaar allemaal ons huis zijn komen bezichtigen in Ardee. Wij creeren namelijk de mogelijkheid om dit nogmaals te doen, we gaan namelijk verhuizen! Niet geheel de eigen beslissing, maar zoals jullie wisten stond dit huis al enige tijd te koop en het lijkt er nu op dat er een deal is met een verkoper (nog niet 100% zeker). Er werd ons verteld dat we gewoon konden blijven wonen, omdat we dachten dat hij het ook ging verhuren echter dit blijkt niet het geval te zijn. In het nieuwe jaar kunnen we dus meteen weer op huizenjacht. Moet op zich geen probleem zijn aangezien er verschillende huizen beschikbaar zijn op dit moment. To be continued dus.

Verder vliegen we de 29ste naar Nederland, waar we een klein weekje zullen zijn voor o.a. oud/nieuw te vieren. Hier hebben we allebei uiteraard enorm zin in!

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Hier weer eens een berichtje uit Ierland. Afgelopen weekend was onze B&B weer bezet, Rob & Eef waren hier. Dus we hebben weer een leuk weekend gehad. Zaterdag zijn we naar Trim castle geweest. Dit was erg interessant. Het is een ruine die deels is opgeknapt om bezoekers een indruk te geven hoe het kasteel er honderden jaren geleden heeft bijgestaan. Rond en in dit kasteel is ook de film Braveheart opgenomen. Daarna hebben we nog even geshopt in Navan.

‘s Avonds stonden de dog races in Dundalk op het programma. Lonneke’s baas (Piaras) heeft 2 greyhounds en die liepen allebei mee. Van de eerste hond genaamd “Cliodhna Gold” (Cliodhna spreek je uit als Cleena) had Piaras redelijke verwachtingen. Reden genoeg dus om een wedje te wagen. We hebben €10 ingezet. De hond was voor de andere wedders niet een van de favorieten, waardoor de verhouding als hij zou winnen erg goed zou zijn. De tip van Piaras bleek een goede te zijn, de hond won de race! Zo werd onze €10 dus uiteindelijk €65. Snel verdiend in een minuut tijd, niet?

Zondag zijn we naar Newgrange geweest. Voor mij alweer de 3de keer met alle bezoek, maar iedere keer toch weer een andere gids die weer andere dingen vertelt. Rob & Eef zijn van hieruit naar de luchthaven gereden om terug naar NL te vliegen. Echter, bleek een paar uur later, konden ze weer terug naar Ardee komen omdat de vlucht naar Dusseldorf i.v.m. de zware sneeuwval was afgelast. De vlucht zou om 6.50 vanochtend weer gaan. Vanochtend dus vroeg uit de veren om hun op de bus van 4.00u te zetten. Deze kwam alleen niet opdagen… Dus maar een vroege trip met de auto naar het vliegveld. Gelukkig werk ik in de buurt van het vliegveld. Vanmiddag dus op tijd naar huis!

Volgende week gaan we ook weer de tourist uithangen, dan komt het laatste geplande bezoek van dit jaar. Dan zit met 5 personen (Isi, Skip, Nynke, Alex & Jenny) de B&B weer overvol! Komende week dus weer voldoende “Sjpek met eier” inslaan om het weekend te overleven.

Zo, nu maar even aan het werk!

Groetjes,
Ruud.

Weekend! Eindelijk, na 5 lange dagen werken is dan toch het weekend aangebroken!

Nee valt gelukkig allemaal mee. Ik heb een zeer rustige eerste werkweek achter de rug. Kon op mijn gemak acclimatiseren aan het vroege opstaan, het rijden, het werken en alles wat erbij komt kijken.
Het werk bevalt na een week nog steeds. Is wel een en ander te doen de komende tijd, dus hoef me niet te vervelen. De collega’s zijn ook erg leuk en de kantine is ook goed, dus wat willen we nog meer.

Maar nu nog geen weekend, de dierenarts heeft weekenddienst, dus mag de assistent weer mee op calls. Rian en Anouk zijn ook nog hier, dus vanavond nog even een paar pints drinken in de pub.

Gr,
Ruud.

In Dundalk de auto opgehaald. Daar begon de hele tel procedure natuurlijk weer van voren af aan. Toen moest ik nog naar het “welfare office” een zogenaamd PPS number aanvragen. Dit is te vergelijken met het Nederlandse sofi nummer. Lonneke had me al voorbereid, toen zij deze in Dundalk ging aanvragen was er een wachttijd van 2 uur. Nou, kennelijk was het mijn lucky day want ik was zo aan de beurt!

Toen met de auto van Dundalk naar Ardee, allemaal prima verlopen. Heb meteen nu maar een paar foto’s gemaakt voordat er allemaal deuken inzitten:

Groetjes,
Ruud.

Na een aantal maanden van zoeken naar banen, werd ik dan eindelijk begin van de maand eens uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Het klikte goed en daarom werd ik ook uitgenodigd voor een medical test, het schijnt zeer gebruikelijk hier in Ierland. Ook wilden ze een aantal referenties hebben. Hiervoor heb ik half Huissen opgegeven, dus dat zou zeker goedkomen.

Een medical test bij de mariniers is er niks tegen. Ze hebben daadwerkelijk alles getest van mijn urine tot en met een bloed monster. Het laatste was de boosdoener waardoor e.e.a. erg lang duurde. De uitslag vanuit het laboratorium liet op zich wachten. Maar het is echt waar, ik ben gezond verklaard, dus ik mag aan de slag bij Siemens. Maandag 10 november zal mijn eerste werkdag zijn.

Voor ik aan de slag kan, moet er eerst een auto aangeschaft worden en hier e.e.a. voor geregeld worden. Ik heb mijn oog laten vallen op een Nissan Almera, deze heb ik in Nederland ook een aantal jaren gehad en is mij toen goed bevallen.

Maar nu eerst even dit weekend goed vieren, vanavond Halloween en morgen komen Hanneke en Lies (2 NL dierenartsen) met hun respectievelijke Ierse en Amerikaanse vriend een hapje eten in huize Ardee.

Groetjes,
Ruud.

Gemiddelde regenval in Dublin

Gemiddelde regenval in Amsterdam

Aan de west-kust van Ierland daarentegen valt gemiddeld heel wat meer regen per jaar:

De maandag begon het werken weer voor Lonneke en weekend erna meteen weekenddienst. Uiteraard ben ik weer meegegaan om wat assistentie werk te doen. ‘s Morgens moesten we eerst een test lezen bij boer Tommie.
Op zondag belde rond 14u een boer met een zieke koe. Alleen stond die koe nog in het weiland. Nou ja, haal hem maar naar de stal en bel me als die vast staat zegt Lonneke. Om 18u belt hij weer terug, de koe stond vast. Ondertussen was wel de rest van het vee uitgebroken, dus het had allemaal “iets” langer geduurd.
Toevallig zondag belde dezelfde boer (Tommie) als waar we zaterdag de test hadden gelezen, hij had een erg zware verlossing gehad en door het trekken aan het kalfje was een van zijn pootjes gebroken. Dus dat werd gipsen… Het is ongelooflijk hoeveel leven er in een kalf van 1 uur oud zit. Ik moest met m’n hele gewicht op het kalf gaan zitten zodat die een beetje rustig bleef liggen.

Gisteren was Lonneke niet helemaal lekker eraan, dus heb ik in mijn agenda gekeken of er nog een gaatje was haar mee te helpen met een test. Gisteren had ik niet een heel drukke dag, dus kon ik wel mee. Oude broek aan, laarzen aan en met de handheld computer het weiland in en de scores ingeven die Lonneke noemt. Echt een klusje voor Ruud dus!
‘s Avonds had Lonneke ook dienst. Normaal gesproken redelijk rustig ‘s avonds en ‘s nachts. Maar wie belt er net op het moment dat we naar bed willen gaan? Juist, boer Tommie. Het zou een keizersnede worden. Snel naar de boer toe en inderdaad het kalf was veel te groot. Ruud werd aan het werk gezet, het gebied waar gesneden gaat worden de haren wegknippen. Toen de koe open was moesten de boer en ik steriel staan om te tillen, zo’n zwaar kalfje weegt rond de 60 kg! Maar alles verliep prima en de koe kon weer dichtgemaakt worden.

Vanmorgen wil Lonneke weggaan, waar heb je de sleutel gelaten? Weet ik niet? Ja, jij hebt gisteren avond opengemaakt… O ja, in dat geval staan de sleutels denk ik nog op de voordeur! Geen probleem hier in Ierland, er is niks weg.

Verder is de herst ook begonnen hier. De ene dag regen en de andere dag nog strak blauw. Herfst seizoen betekent ook dat er diverse bezoekers naar onze B & B komen. De eerste worden vrijdag verwacht en op dinsdag vindt er een wisseling plaats en komen de tweede bezoekers.

Zo, dat was het weer voor nu.

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Dinsdag

Alweer de derde dag in NY. Op dinsdag hebben we mid-town gedaan. We zitten al helemaal in NY routine… ‘s Morgens een metro, dan zoeken naar iets om te ontbijten en bij voorkeur ergens op straat zitten om dit op te eten. Dinsdag zijn we echter eerst naar the Empire State Buiding geweest. We waren redelijk vroeg, dus de wachtrij naar boven viel nog enigszins mee. Tja, normaal gesproken met zo’n rij voor een lift had ik gezegd, ik neem de trap wel, maar dat leek me nu niet zo verstandig. We zijn met de lift naar boven gegaan naar de 86ste verdieping. Hier was de observatory deck en heb je een mooi uitzicht op Manhattan, maar ook verder zoals Brooklyn, New Jersey. Daarna gingen we weer op de grond verder. Wederom vanalles gezien, public library, St. Patricks cathedral, Rockefeller centre, Radio Music Hall. Daarna via Time Square weer terug zuidwaarts, maar dan meer aan de westkant. Dan kom je door Chelsea, dit is meer een woonwijk. Na deze wandeltocht hadden we behoeft aan een bankje en zijn we op Madison Square garden even in de zon gaan zitten. Leuke hier is dat in de meeste parken de eekhoorns massaal over het gras lopen. Hier hebben we nog een paar foto’s van gemaakt. ‘s Avonds zijn we in SOHO en NOHO geweest, erg leuke en opkomende wijk richting downtown. Veel leuke winkeltjes, de score met inkopen is inmiddels 2-0 voor Ruud, want hier heb ik me een Levi’s spijkerbroek gekocht. Overigens lopen we kennelijk al als echte NY-ers door de straten, want we worden regelmatig aangesproken of we de weg kunnen wijzen. In NOHO hebben we nog even gegeten en weer terug naar het hotel.

Woensdag

Hebben we de buurten, Chinatown, SOHO, NOHO, Nolita en East village gedaan. Combinatie van rondkijken en (vooral door Lonneke) shoppen. In East village hebben we geluncht, erg leuke buurt is dit. ‘s Avonds hebben we met NY watertaxi een boot tocht gemaakt om het zuidelijke deel van Manhattan. De tour heette “Sunset tour”, echter we vertrokken helaas pas na sunset… Het was wel erg mooi alle lampjes en de skyline vanaf het water te zien. Tijdens de boottocht hoorden we dat Manhattan zoveel restaurants heeft, dat je 7 jaar ieder dag je ontbijt, lunch en diner op een andere plek kunt nuttigen. Na de boottour wilden we in ieder geval een van deze vele opties proberen. We hadden zin in een slice pizza. Het was zo’n 21u dat we de boot afkwamen en we hebben zeker een half uur gelopen voordat we uberhaupt een eettentje tegenkwamen. Toen we er een tegenkwamen was het pizza gedeelte dicht, dus hebben we maar een broodje gegeten.

Donderdag

Helaas alweer de laatste dag. ‘s Morgens rustig aan gedaan en de koffers ingepakt. Daarna zijn we naar Riverside park gegaan met de metro. Vanuit hier zijn we weer richting zuiden gelopen. Door Central Park, Madison Avenue en tot slotte het hotel, al met al nog een behoorlijke wandeling (zo’n 73 blokken). Onderweg ook nog even de Footlocker aangedaan en een paar Nikes gekocht voor Ruud. Toen werd het tijd naar JFK Airport te gaan. Het zou een drukke spits worden, want ze hadden regen verwacht. Niet heel handig met twee koffers dus. Maar alles is prima gelukt. Op JFK nog wat gegeten en het vliegtuig in, helaas weer terug naar huis… Absoluut een super vakantie gehad, NY is zeker aanbevelenswaardig!

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Afgelopen zaterdag was het dan zover, New York!! Na de koffers gepakt te hebben, zijn we met ons hele hebben en houwe over de Mainstreet in Ardee naar de busstop gelopen. Hier hadden we om 12.15 de bus. De bus was iets te laat en zat vol… Gelukkig ging er om 12.40 nog een andere bus. Deze ging niet over de snelweg, maar binnendoor. In ieder geval waren we op tijd op het vliegveld.

De vlucht ging gelukkig wel prima op tijd. Goede vlucht gehad, voornamelijk veel gelezen. Het was niet al te druk in het vliegtuig, dus we hadden ruim voldoende zitplaats. We waren iets eerder dan schedule in op NY JFK. Daar moesten we eerst door de douane, wat een heel gedoe is… Vingerafdrukken, foto’s etc etc. Gelukkig had ik mijn baard voor we weggingen geschoren, dus zagen me niet aan voor een of andere terrorist. Toen op de koffers wachten en met de Skytrain en Subway (zijn niet alleen broodjes) naar Manhattan!
Het hotel is prima, kleine kamer maar goed verzorgd en goede douche! Eerste nacht heb voornamelijk ik slecht geslapen. Paar uurtjes en op tijd weer wakker. Daardoor waren al op tijd op pad. 8.30u liepen we gewapend met de Lonely Planet door de New Yorkse streets and avenues. Eerst een ontbijtje gescored en lekker buiten ergens opgegeten. Het weer was namelijk SUPER. Ongelofelijk goed weer gehad de hele dag. Strak blauw en ergens tegen de 30 graden.

Zondag

De eerste dag hebben we upper East side, Central Park en upper West side gedaan. Heel wat kilometers gelopen! Ongelofelijk wat je allemaal ziet. Feit dat we erg vroeg waren was ook leuk, je zag de stad gewoon tot leven komen. Central Park is echt heel leuk op een zondag, en zeker een zondag met zo’n goed weer. Veel toeristen, maar ook veel NY-ers die hier aan het wandelen, picknicken op zonnen zijn.
Ook hebben we al de eerste shops gehad. Lonneke heeft al een potentieel koop object gespot, een truitje. Ruud is al in de Nokia en Apple store geweest. Vooral de laatste is een bezienswaardigheid. Niet zo zeer door de iPods, iPhones etc etc, maar voornamelijk door de drukte. Er staan gewoon rijen a la McDonalds voor de kassa’s om de spullen af te rekenen. Die Apples zijn net Warme broodjes….

‘s Avonds zijn we in de buurt van het hotel gaan eten en nog een tour door New York by night gemaakt,

Maandag

Op maandag zijn we downtown geweest, financial district, Wall Street e.o. Ook weer eerst lekker buiten ontbeten, het was wederom erg goed weer. Daarna een tour gelopen die in de Lonely Planet stond. Ook weer erg veel gezien. Ground zero zelf kun je niet heel veel zien. Gewoon een lege vlakte met bouwhekken er omheen. Er tegenover was des te meer te zien. Warenhuis 21 century, hier doen de NY-ers hun inkopen. Alle merken tegen zeer lage prijzen. En wie had er het eerste wat gekocht? Fout, het was Ruud. Ik heb een mooie jas gekocht! Wall Street viel tegen bij de verwachtingen. Waren voornamelijk toeristen en weinig aandeel handelaren daar. Na de tour hebben we de metro naar Brooklyn genomen en van daaruit over Brooklyn bridge terug naar Manhattan gelopen. Dit is erg gaaf, je ziet de hele skyline van NY. Toen nog even geshopt en snel terug naar het hotel. Hier moesten we namelijk ons zondag’s kloffie aan doen om naar de Phantom of the Opera op Broadway te gaan! Aangekomen op Timesquare bleek dat je hier een opera voorstelling kon volgen die op de schermen werd getoond. De opera was live te zien in het opera gebouw. 42nd Street was er gewoon voor afgesloten! Na het eten hebben we nog wat rondgelopen bij Time Square, waarna we naar teh Majestic theatre zijn gegaan. De voorstelling was erg mooi.

Groetjes uit New York,

Show on map (Dit is de locatie van ons hotel.)

Lonneke & Ruud.

Hier weer eens een berichtje vanuit Ierland.
Ik heb de laatste weken tijd zat i.v.m. mijn (tijdelijke?) Koos Werkeloos zijn, dus voldoende tijd om van alles en nog wat te doen.

Zo heb ik de afgelopen weken eens deze site onder handen genomen. Layout iets gewijzigd en onder de motorkap wat functionaliteit toegevoegd. Een van die dingetjes is dit. Op deze pagina zie je op de wereldkaart de locatie van ieder geplaatst artikel. Ik heb ook wat historie toegevoegd in deze weblog. O.a. de verhaaltjes van onze vakantie in Chili (2004-2005).

Verder heeft de vet weer dienst dit weekend, wat betekent dat ik wat energie moet sparen om komend weekend weer mee op pad te gaan om te assisteren. Mochten we nog wat spannende dingen meemaken, dan zullen deze uiteraard volgende week op deze site gezet worden.

Indien we niks spannends meemaken, wordt waarschijnlijk het eerstvolgende bericht getypt in NEW YORK!!! Ja ja, jullie lezen het goed. Volgende week zaterdag, 20 september, stappen we in Dublin in het vliegtuig richting New York. Hier gaan we een weekje genieten van een welverdiende vakantie. We zijn nog druk bezig met de Lonely Planet door te spitten wat we absoluut moeten zien. O.a. hebben we voor de maandag avond al tickets gekocht voor “Phantom of the Opera” op Broadway.

Voor de conditie een beetje op peil te houden hebben we ons afgelopen week aangemeld voor de fitness club. Hier kunnen we vol aan de slag op de verschillende fitness apparaten en daarna nog even een duik nemen in het zwembad. Gisteren hebben we voor Lonneke een fitness outfit gekocht, alles inclusief schoenen voor eur 17 (Tja, sommige dingen veranderen zelfs in Ierland niet….).

Dat was het wel weer voor op dit moment.
Groetjes uit een nog steeds erg regenachtig Ierland,

Show on map

Ruud.

Afgelopen weekend had de vet weer weekend-dienst. Wat betekende dat haar trouwe assistent ook weekend-dienst had. Zaterdag was een erg drukke dag, 7 visites en op de praktijk ook nog 3 honden. De visites waren allemaal voor zieke koeien. Longontsteking (wat wil je ook met zo’n weer), grass tetany (ja, weet alleen de Engelse term). De koe heeft dan tekort aan mineralen, calcium en magnesium. Een koe waar we zaterdag bij uitkwamen was al ver heen hierdoor. Ze lag in de modder met de benen te trappen en hoofd te schudden. Snel 2 flessen calcium en 1 fles magnesium toedienen. Tijdens het toedienen werd de koe gelukkig al wat rustiger. Na een paar uur is ze dan weer de oude.
Een andere koe die een paar dagen geleden gekalfd had, moest een wash-out krijgen. Wat er op neer komt dat de vet de nageboorte eruit moet halen. Ziet er allemaal erg leuk uit, zeker als je daarna nog moet lunchen. Verder niet echt heel spannende dingen die zaterdag.

Meestal begint de zondag redelijk rustig, rond 11 uur de eerste call. Deze zondag kwam de eerste call al vroeg binnen; 8.30. De koe was een beetje down. Tja, voor sommige boeren reden genoeg om de vet al vroeg uit bed te bellen op een zondag. Daarna konden we meteen door naar de volgende visite, een boer waar we zaterdag ook geweest waren. Nu had een andere koe ook al longontsteking gekregen.

Na deze visites konden we terug naar huis en hebben het de rest van de middag rustig gehad. ‘s Avonds kwam er nog een call binnen met waarschijnlijk ook weer grass tetany. Deze koe was een stuk verder heen als die we zaterdag ook al hadden. Zij schopte amper met zijn benen. Ook kwam er vanalles uit haar mond, ze was flink aan het gorgelen. Probleem was dat we de koe in de wei lag en de auto niet heel dichtbij gezet kon worden. Dus de assistent kon terug naar de auto om de benodigde medicijnen te halen. Bij het toedienen hiervan begon de koe steeds erger te gorgelen; ze was aan het stikken in haar eigen kots. De boer was intussen water halen, want we moesten ook nog een infuus geven. Wij probeerden ondertussen de koe rechtovereind te krijgen, zodat ze tenminste gewoon kon doorademen. Dit lukte niet echt met z’n twee-en. Gelukkig kwam de boer (op zijn dooie gemak met een gietertje water, er weer aanlopen. Met z’n drieen proberen de koe recht overeind te helpen was ook niet zo’n succes. Het hoofd kregen we overeind, maar de rest van haar lichaam kregen we niet van de grond. De boer zou zijn traktor wel even gaan halen om hem overeind te krijgen. Ondertussen moesten Lonneke en ik dus de kop omhoog zien te houden. Voor de mensen die dat nog nooit gedaan hebben…. dat is ZWAAR!!!! Na een aantal minuten bleek dit alles niet te hebben mogen baten, want de koe was inmiddels overleden.
Jammer maar helaas, terug naar de praktijk want daar stond inmiddels een gebeten hond met eigenaar voor de deur. Na deze behandeld te hebben, kwam er de rest van de avond en nacht geen call meer binnen.

Show on map

Gr,
Ruud.

Afgelopen weekend zijn we een lang weekend in NL geweest. Lonneke had maandag sowieso vrij aangezien hier in IE een vrije dag (bank holiday) was. Ze heeft ook de vrijdag nog kunnen vrij regelen zodat we 4 dagen hadden. Deze keer zijn we met Aer Lingus naar Dusseldorf gevlogen omdat die een beter schema heeft. Ryanair vliegt eenmaal per dag ‘s middags op Eindhoven. Zo ben je dan zowel met de heen als de terugreis bijna de hele dag kwijt. Nadeel was nu dat we wel erg vroeg op moesten; 4.30u want de vlucht vertrok om 7.00u. Echter werd ik natuurlijk om 4:00u al wakker en moest naar de WC. Lonneke sliep nog, dus ik probeerde zachtjes op te staan zodat zij nog een uur kon slapen. Het opstaan ging iets minder zacht dan gepland, ik verloor namelijk mijn evenwicht en viel op het nachtkastje…. Dus maar allebei om 4.00u opgestaan.

Ondanks dat we eigenlijk niks gepland hadden, hebben we het weekend weer veel gedaan en veel mensen gezien. Ook weer even de “echte” Nederlandse dingen gegeten zoals kroketten, frikandel speciaal en friet van de mert! Het weer was ook een stuk beter dan wat we in Ierland de afgelopen weken gewend waren. Hier was het veelal bewolkt, fris en geregeld een regenbui.

In het weekend hebben we ook in NL een vakantie geboekt. De kosten zijn een stuk minder dan als je vanuit IE boekt. Lonneke heeft in september maar een week vrij. We wilden eigenlijk naar Zuid-Afrika, maar de kosten voor een week voor alleen het vliegen waren zo hoog dat we naar een alternatief zijn gaan kijken. Zo kwamen we dus eigenlijk via Jordanie, Egypte uiteindelijk op New York.

Het reisje naar NL heeft overigens ook gezorgd dat onze B&B voor de maand november bijna helemaal volgeboekt zit. Ook in oktober zijn er al verschillende boekingen binnen. Dus wie ook nog wil komen, ben er snel bij!

Zo, ga nu eens kijken hoeveel aandelen Ryanair ik nog zal bijkopen…

Groetjes uit Ierland,
Ruud.

Na een lekker weekendje weg met Elleke, Ruud, pap en mam moest ik deze week natuurlijk weer gewoon werken. Het is nu hollen of stilstaan op het werk. Sommige dagen zit ik de hele dag op de praktijk en komt er misschien maar 1 of zelfs geen visite (call) naar een boer binnen.  Meestal komen er dan wel een aantal mensen met gezelschapsdieren binnen. Maandag was het erg druk de hele dag met gezelschapsdieren; heb wel 10 vaccinaties gezet. Maar geen calls voor koeien die dag…. Het is nu wel heel druk met het doen van tb testen, maar de meeste testen doen Brian en Piaras. Dinsdag had ik mijn eerste grote tb test waar ik de hele dag van 8u tot 23u mee bezig ben geweest. Brian en Piaras moesten dus eigenlijk de calls doen, maar nu waren er wel een aantal dus kon ik in de lunchpauze en tussen 19u en 20u ook nog 2 calls doen….. Dus pas om 23.30 gegeten! Een groot deel van woensdag en donderdag zijn we bezig geweest om de administratieve puinhoop van die test uit te zoeken; helft van de dieren was niet geregistreerd, sommige waren niet getest en andere nummers klopte niet…. Donderdag moest ik de test van dinsdag aflezen; kijken of er dieren reageren op de injectie met tb en dus een bult krijgen in de nek. Maar de department kwam ook meekijken, omdat die man overal zo’n puinhoop van maakt. Dus werd het weer een lange dag…. Toen we om 9.30 aankwamen moest die boer nog alle hekken plaatsen en vastbinden  en zijn koeien halen, GRRRRR!! Om 10.45 konden we dan beginnen; ik iedere koe voelen over de nek of er bulten zaten en deze bulten opmeten, de department ieder heel oornummer noteren en kijken of het koe of stier was (hetzelfde wat ik al op de eerste dag van de test allemaal genoteerd had…) Gelukkig letten de mannen van de department niet op mij, dus kon ik ook weg komen met niet alles precies op te meten. Maar op de eerste dag hadden we 16 dieren niet kunnen testen, dus die moesten nu tussendoor getest worden en we hadden een kleine groep in een andere crush aan de andere kant van de nek getest, dus ik moest op en neer lopen om de nekken aan 2 kanten te inspecteren. Dit hield allemaal onzettend op! Gelukkig was ik nog op tijd terug op de praktijk voor het avondspreekuur van 17.30.

Nu nog 12 dagen werken, en dan lekker een lang weekend naar Nederland!!

Groetjes Lonneke

De korte versie, van vanmorgen 5.15 tot nu (19.30) bezig geweest…

Vanmorgen om 5.15 ging de telefoon dat een koe aan het afkalveren was, maar dit ging niet helemaal lekker. Dus de auto ingestapt en hier naartoe gereden. Al vrij snel bleek dat het kalf verkeerd om lag en er te weinig ruimte was voor een “normale” geboorte. Enige andere optie, een keizersnede. Nu ben ik hierzelf allemaal niet zo in thuis, dit was namelijk de eerste keizersnede die (ook nog op de nuchtere maag) zag, maar kennelijk was deze ook niet heel erg standaard. Het kalf lag namelijk helemaal aan de verkeerde kant, met de rug naar de opening in de buik en de voorpoten (die als eerste naar buiten moesten) helemaal hoog aan de rechter kant van de koe. Het was een behoorlijke dikke koe, dus er zat onderweg van de snee tot aan de poten van het kalf behoorlijk wat in de weg. Na een hele poos kon Lonneke de baarmoederhoorn met de pootjes toch bereiken en in de buik blind opensnijden. Toen kon de boer en z’n hulp het kalf er dan toch uittrekken. Toen moest de baarmoeder nog dichtgehecht worden. Ook dit was weer niet helemaal standaard, doordat er erg veel spanning stond op de baarmoeder.Het nam dan ook behoorlijk wat tijd in beslag. Hier werd ook een klusje voor mij bedacht, namelijk het met een speciale tang vasthouden van de baarmoeder. Zo heb ik dus een uur lang een baarmoeder net boven de macht mogen (lees: moeten) tillen. Uieindelijk is ook dit allemaal gelukt en konden we meteen verder met de volgende visite.

Deze was een al reeds ingeplande, namelijk het uitlezen van testen bij een kudde koeien. Allemaal niet zo heel interessant, zeker niet in vergelijking met de voorgaande visite. Uiteraard had de vet ook weer een klusje voor mij bedacht, het opschrijven van de test uitslagen. Dit was dus al een heel stuk relaxter werk dan het vorige.

Hierna werd ik door mijn nieuwe werkgever getrakteerd op een welverdiende lunch (en eigenlijk ook ontbijt, want we hadden natuurlijk allebei nog niks gegeten). Hierna vrijwel meteen door naar de volgende visite, testen uitzetten bij een kudde koeien. Dit was een kudde van zo’n 45 koeien waar de vet 2 injecties moet zetten, de huid dikte in de nek moet meten en de meeste koeien bloed moet aftappen. Al met al ook niet zo heel spannend, maar de kudde was behoorlijk druk… De koeien worden in groepen van zo’n 4 a 5 door een crush gejaagd, zodat de vet bovenstaande handelingen kan uitvoeren. Echter was deze crush net iets te breed waardoor de koeien net iets te veel ruimte hadden om elkaar te pletten. Hierdoor was het ook bijna onmogelijk om de injecties te zetten en bloed te tappen. De boer zelf had er kennelijk ook niet zo heel veel zin in, want die deed niet echte pogingen de koeien een beetje tot bedaren te brengen. Ik was inmiddels volledig ingeleerd, dus had weer een mooie job uitgezocht, het noteren van de uitslagen en aangeven bij welke koeien wel en welke niet bloed getapt moest worden.

Na deze test zijn we snel thuis wat gaan eten, want we hadden ‘s ochtends afgesproken dat we ‘s avonds nog even naar de koe en kalf zouden komen kijken van de keizersnede van vanochtend. Moeder en dochter maken het vooralsnog beide erg goed!

Al met al een lange en vermoeidende maar wel erg leuke dag. Zeker weer voor herhaling vatbaar. Morgen is Lonneke nog “on call”. Als ik nog een paar keer meega, kan ik die calls wel afhandelen en kan zij fijn Grey’s Anatomy en nog meer van die onzin kijken

Groetjes en fijn weekend allemaal,
Ruud.

Mocht de internet verbinding wel werken, dan staan er ook foto’s van Kilkenny en Wicklow hier.

Vandaag zijn we naar Brú na Bóinne geweest, dit is een archeologische vindplaats bij de rivier de Boyne in county Meath. Het bevat een aantal neolithische bouwwerken, waaronder de grafheuvels van Newgrange, Knowth en Dowth. Vandaag hebben we de Newgrange graftombe bekeken. Het is zeer indrukwekkend om te zien. De tombe is ongeveer 3000 jaar voor Christus gebouwd. De tombe is zo gebouwd dat op 21 december, omdat dan de dagen weer langer worden (en niet het begin van de lente – dank je Piet), bij zonsopgang de zon door de ingang schijnt en de tombe binnenin verlicht wordt. Het heeft naar schatting 15 jaar geduurd voordat het bouwwerk gereed was, inclusief de voorstudie om deze exact goed te plaatsen. Deze tombe is Unesco erfgoed en is een van de oudste archeologische vondsten in de wereld, ouder dan de pyramiden in Egypte en Stonehenge in de UK.

De tombe is heel erg goed bewaard gebleven. In het bijgelegen visitor centre is een aardige tentoonstelling over de mensen die de tombe gebouwd zouden hebben en over de opgravingen.
Zie hier de foto’s.

Groetjes,
Ruud.

Belofte maakt schuld, zoals Lonneke al had geschreven in haar vorige bericht van de zaterdag morgen, zou ik een verslag maken over het vervolg van ons weekend. Zoals gezegd mocht (moest) ik een en ander plannen. De bestemming was het probleem niet, county Donegal wilden we allebei graag naartoe. De verdere planning (overnachting, route) werd gedaan op het laatste moment, toen Lonneke een stier aan het vermoorden was. Toen ze hiervan terug was, zijn we meteen weggereden. Daar er in Ierland amper snelwegen zijn (alleen van Dublin naar Belfast) zijn we binnendoor gereden. Kortste weg naar Donegal is door Noord-Ierland. Op een gegeven moment hadden we een wel heel erg toeristische route, namelijk wat landweggetjes. Waarschijnlijk klopte deze route niet echt, maar werd vreemd genoeg zowel door de ANWB routeplanner als TomTom ondersteund. Zo krijgen we in ieder geval ook wat van de country side in Northern-Ireland te zien.

Na een lunch in een of ander klein dorpje in Noord-Ierland, is de eerste bestemming Donegal city. Dit is de “hoofdstad” van de county, maar niet echt heel erg groot, alle winkels liggen rondom een klein pleintje. Het is er wel heel erg toeristisch, er ging zelfs een Duitse bus door de stad (maar ja, die Pruuse zie je ook overal…). Na in Donegal wat rondgekeken te hebben, zijn we verder gereden naar Killybegs, hier had ik een B&B uitgezocht waar we konden overnachten. Nadat we de spullen in de kamer hebben gedumpt, zijn we meteen het dorp ingegaan om ergens wat te eten. Goed voorbereid zoals ik alles had, wist ik meteen in welk restaurant we gingen eten. Dit was erg lekker, aangezien Killybegs een vissersdorpje is, stond de menukaart vol met vis. Zo had ik oesters als voorgerecht en zeeduivel als hoofdgerecht. Lonneke had toast met gesmolten geitenkaas als voorgerecht en opeen gestapende en gegrilde groenten als hoofdgerecht. Daar Lonneke meer van de toetjes is, had ze nog een chocolate taart na.

De volgende dag zijn we na het ontbijt op pad gegaan. Allereerst zijn we naar de Slieve League gereden. Hier bevinden zich de hoogste klifrotsen van Europa van 600 meter. De weg er naar toe was al even indrukwekkend. Omdat de weg naar boven best steil was, heb ik gereden in de van. Op een aantal stukken keek je 2 meter opzij van de auto zo 600 meter naar beneden. Het weggetje zelf was ook al niet al te breed, er waren tegenliggers, maar niet echt plaats hiervoor. Op het eind kwamen we bij de kliffen. Echt ontzettend gaaf en zeer indrukwekkend. Het hoogste punt konden we niet zien, die was omringd door een zeer dreigend uitziende regenwolk. Nadat we hier rondgekeken hadden, konden we hetzelfde weggetje weer terugrijden. Dit was al een stuk minder akelig dan de heenweg.

We vervolgden onze weg richting Ardara, ook dit was echt geweldig. De weg hier naartoe leidt over de Glen Gash pass, na bijna iedere bocht kon je wel stoppen omdat je zo’n schitterend uitzicht had. In dit gebied moet je uitkijken dat je geen schapen aanrijdt, want die lopen hier massaal vrij rond. Net voor Ardara hebben we nog een waterval bezichtigd. Toen we hier waren begon het even te regenen. Gelukkig zijn de meeste buien kort maar hevig, dus we hebben er niet zo lang last van gehad. In Ardara hebben we in de pub een hapje gegeten.

Vanuit Ardara zijn we binnendoor naar Strabane (Noord-Ierland) gereden. Eigenlijk meteen als je Ardara uitrijdt, kom je weer in een heel ander landschap terecht. Vanuit Strabane zijn we over de regionale wegen terug richting Ardee gereden. Onderweg zijn we nog gestopt in Omagh waar we even de benen wilden strekken, de stoelen in de van zijn niet helemaal comfortabel, we kregen allebei last van de rug na de hele dag in de auto te hebben gezeten. Bij het parkeren in Omagh centrum zei de linker voorband ineens pffff, die had er kennelijk schoon genoeg van. We konden dus de rug strekken bij het verwisselen van de band. Dit was zo gepiept waarna we de terugreis naar Ardee konden vervolgen.

Al met al dus een zeer geslaagd weekendje weg in eigen land! Donegal is zeer beslist aanbevelenswaardig om een kijkje te nemen. Zeer mooie uitgestrekte natuur met mooie vergezichten waar je af en toe de Atlantische oceaan in de verte kunt zien.

Tuurlijk hebben we ook de nodige foto’s geknipt, deze kun je hier bekijken.

Groetjes,
Ruud.

Na een heel saai weekend vorige weekend, waarin ik heel saai beschikbaar moest zijn om te werken en Ruud leuke dingen in Nl deed, hadden we nu weer samen ene weekend vrij. Nou ja, bijna helemaal vrij dan….. We besloten dit weekend een nieuw deel van Ierland te gaan verkennen. In tegenstelling tot alle vorige vakanties en weekendjes weg, plande Ruud nu wat we gingen doen. Lonneke’s weekend begon zaterdagmorgen nog eerst met een hond na te kijken, die ik vrijdag gesteriliseerd had, maar die slecht uit de (zeer lang uitgevallen) narcose kwam. Gelukkig was de hond weer helemaal opgewarmd en stevig op de benen, dus die kon naar huis.  Thuis hadden we mijn van al half leeg geruimd, omdat er 10 vuilniszakken en 2 dozen papier in moesten. Dit hebben we naar de puin gebracht. Hier betaalden we €7, 40 voor alles tezamen, in tegenstelling tot 10 speciale zakken van €7 ps die ze op komen halen!!

Toen moest ik nog even een tb test aflezen voor we konden vertrekken…. Normaal is dit gewoon een kwestie van alle dieren snel door de crush jagen en even een hand langs hun hals halen. Nu dacht ik al dat het iets langer ging duren, want de dieren stonden op 2 locaties en er waren wilde stieren bij, maar met een uurtje maximaal 1,5 uur moesten we toch wel klaar zijn….. Ik was op het bedrijf een paar minuten te vroeg; Nederlandse punctualiteit. De boerin en haar boer hadden de koeien nog niet binnen; Ierse afspraken…. Ik maar alvast de klafjes afgelezen, toen kwamen langzamerhand de koeien en grotere kalveren al binnen. Die aflezen verliep redelijk voorspoedig, dus 45 min na aankomst konden we naar het veld om de stieren te lezen. Deze waren ook nog niet verzameld binnen de omheining, maar ze stonden allemaal bij elkaar bij het hek, dus we ze met 2 auto’s meteen naar de omheining jagen. Alleen daar gingen ze er door 2 verschillende gaten in de weilandafzetting vandoor. Gelukkig had de boerin 2 border collies, die in ong 20 min eindelijke alle stieren binnen de omheining hadden. De eerste kleine stieren gingen soepeltjes door de crush heen. Maar er was een (de grootste natuurlijk) stier, die bij het injecteren van de test tot 4 keer toe uit de omheining en crush sprong en er uiteindelijk ongetest vandoor ging. Van deze stier moesten we nog bloed hebben….. Weer sprong de stier twee keer uit de omheining en weigerde de crush in te gaan. De broer (zelf ook een boer) besloot het anders te gaan proberen; hij maakte een lasso van een touw en ging het hok in om het lasso om de nek van de stier te gooien en de stier dan in de crush te trekken. Geen goed idee, volgens mij en de boerin…… maar je ook Ierse mannen zijn eigenwijs! Hij ving de stier en kon hem een stuk dichterbij de crush trekken, totdat het touw te strak kwam te zitten….. De stier begon te stikken, het lasso ging niet meer los en het mes was zoek…. Paniek!! Bijna huilende boerin vond toch snel weer het mes en de broer sneed snel het touw door. De stier lag op de grond bij te komen, zodat ik snel bloed bij hem kon tappen. Stikken is een goede sedatie… Om 12.15, bijna twee uur na aankomst stapte ik in mijn auto om me snel thuis om te gaan kleden.

Ruud zal morgen een heel lang stuk over de rest van ons weekend typen.

Liefs Lonneke

 Ik hoor van vele mensen klachten over het fiet dat het lang geleden is sinds het laatste stuk uit Ierland op de site. Ruud heeft wel nog foto’s en kleine stukjes op de site gezet, maar de lange verhalen laat hij aan mij over….

De laatste week van mei waren we in Nederland op “vakantie”. Met een weekend in de Ardennen met de Tegelse vrienden, een dag naar Maastricht, dag naar Rotterdam, etentje in Amsterdam, een bruiloft en een zilveren bruiloft, kwam er van uitrusten niet veel terecht. Maar het was super om iedereen weer tezien en bij te kunnen kletsen. Hopelijk kan ik iedereen snel een keer in Ierland begroeten. Gelukkig was het 2 juni hier bankholiday monday, dus kon ik nog een dag rustig bijkomen van de vakantie en al mijn Nederlandse aankopen opruimen.

Het weekend na de vakantie had ik dienst. Sita kwam vrijdagavond laat aan in Ardee (Hanneke moest haar van het vleigveld gaan halen omdat ze door haar 1,5 uur vertraging de laatste bus niet meer haalde). Ze ging de week erna met Hanneke wandelen aan de westkust van Ierland. Maar zou zaterdag eerst met mij meegaan op visites. Gelukkig voor haar waren er op die zaterdag meer koeienvisites, dan in de 4 dagen ervoor samen! Zondag hebben we nog met z’n drieen een spel gedaan. Hanneke had ook dienst, dus hebben we Sita ‘s middags naar Carrickmacross gebracht. Ruud wilde ook mee, maar ik heb maar 1 passagiersstoel. Hij ging wel achterin op een kistje zitten, zei hij. Maar we hadden de deur nog niet dicht of hij was al van gedachten veranderd. Mijn van is namelijk helemaal dichtgetimmerd met hout achterin en dus aardedonker en heet met de deur dicht!! Zijn ze maar met z’n tweeen op 1 stoel gaan zitten voor het ritje van 25 min naar Carrick….. Gelukig geen politie tegen gekomen. Voor mij was het een rustige dienst die zondag, dus toen Hanneke vroeg of we nog wat wilde drinken, hebben we nog even bij haar buiten in het zonnetje gezeten. Toen ging toch mijn telefoon en was het natuurlijk een visite helemaal aan de andere kant van Ardee, 45 min rijden! Gelukkig was het geen verlossing….

Woensdag 11 juni kwamen Lucie, Wiel en Rian de Jong hier logeren. Zij hebben hun week hier goed gespendeerd. Ze hadden een auto gehuurd en zijn de donderdag en vrijdag hier door de omgeving gereden naar Carlingford, de Cooleymountains, Blackrock, Drogheda, Collon en wat achteraf weggetjes. Zaterdag zijn we met z’n vijfen naar Belfast geweest. Hier hebben we de city hall en andere monumentale gebouwen bewonderd, gewinkeld in de designerwinkels, genoten van het uitzicht door de glazenkoepel helemaal bovenin een winkelcentrum en de oudste pub van Belfast met z’n beschilderde ramen bekeken. Ook zijn we de protestante en katholieke wijk ingeweest waar tot ong 8 jaar geleden nog ieder avond huizen in brand werden gestoken en bommen vielen. Op de blinde muren van de arbeiders rijtjeswoningen zijn muurschilderingen gemaakt over de tijd van de Troubles. Zeer indrukwekkend om door deze buurten te rijden! Op tijd weer terug in Ardee, hebben we bij Muldoons uitgegeten. Vooral de chocolat fudge cake viel zeer goed in de smaak, ook al hadden de meeste van ons eigenlijk geen plaats meer. Gelukkig kon Wiel de restjes niet laten weerstaan en heeft alle bordjes voor ons leeggemaakt!  Zondag hebben we een rustdag gehouden. Maandag zijn Lucie, Wiel en Rian nog naar Dublin geweest. Dinsdagvond wilde we hun vakantie goed afsluiten met heerlijk italiaans eten bij Eliza’s. Ik me de hele middag erop verheugd om daar te gaan eten, is het restaurant op dinsdag gesloten……. Allemaal Ruuds schuld want hij wilde eigenlijk toch al bij O’ Neills gaan eten. Bij O’ Neills waren we de enige in het restaurant, dus vroeg Lucie of we daar de voetbalwedstriijd Nederland- Roemenie konden zien. Lucie, Wiel en Rian waren al echte voetbalfans geworden, dus gelukkig dat er verder niemand in het restaurant zat….

Ruud is met z’n ouders woensdag mee teruggevlogen voor een hele week naar Nederland. Hij heeft afgelopen weekend allemaal leuke dingen gedaan en ik zat hier helemaal alleen heel zielig! Ik heb dienst dit weekend. Gisteren was het redelijk druk met een verlossing ‘s morgens om 8.30 en een lange visite waarbij 12 koeien in het bloedvat en in de spier behandeld moesten worden. Terug op de praktijk wachtte er twee honden en een kat op me. Een Jack Russel van 5 maanden had een grote tak van een gekapte boom op zich gekregen. Gelukkig na de hele middag hem te observeren, bleek hij er niets aan over te hebben gehouden. Ook de kat en andere hond gingen weer naar huis met wat medicijnen. Ik ben ook nog een dik uur weggeweest om een wond aan een tepel schoon te maken en in te cremen bij een koe. Het was bij een van onze verste boeren nog 5km ten zuiden van Slane, half uur rijden! En dat voor iets wat hij eigenlijk wel zelf had kunnen doen….. Vandaag heb ik tot nu toe pas 1 telefoontje gehad om medicijnen op te halen op de praktijk, erg rustig dus. De diensten zijn nu over het algemeen erg rustig, je wordt bijna nooit meer ‘s nachts uit bed gebeld. Het kalfseizoen is voorbij, nu kalft er nog maar af en toe een koe.

Nou ik geloof dat ik jullie nu wel weer een beetje bijgepraat heb. Nu moeten jullie mij natuurlijk ook weer allemaal op de hoogte brengen van de ontwikkelingen in Nederland. Maar niets over voetbal, ik weet al dat NL er weer uit ligt! Ik hoop nu weer de site wat beter bij te houden….

Veel liefs Lonneke

Zaterdag ochtend was iedereen al vroeg uit de veren; omstreeks 7.30. Rustig aan ontbeten en toen zijn we naar het middag programma vertrokken. Dit bestond uit 10 km kanoen en daarna een touwen parcours. ‘s Avonds in het huisje BBQ-en en daarna stond het spel “Ik hou van Holland” op het programma.

Zondag zijn we rond het middag uur naar Maastricht gereden waar we de avonturen tocht d’ Artagnan zijn gaan doen. Deze speelde zich af in de onderaardse vestingwerken van Maastricht. Hierna zijn we naar Kaldenkirchen gereden, waar we heerlijk hebben gegeten bij restaurant NOA. De foto’s van het weekend kun je hier bekijken.

Gr,
Ruud.

Vandaag was het D-day voor Lonneke, scuba review. Een van de nadelen (voor Lonneke dan) was dat we vroeg uit de veren moesten, want we moesten om 9.15 in Bettystown zijn. Toen we aankwamen bleek dat er nog iemand een pool dive ging doen, dus kon ik ook nog mee duiken. Uiteraard had ik niks bij me, dus ook geen zwembroek ofzo. Dan maar zoals ze het hier noemen “commando” in het duikpak.

Was wel goed om even alles door te nemen, klaarmaken van de hele uitrusting en in het zwembad nog wat oefeningen gedaan. Al met al toch zo’n 2 uur in het zwembad gezwommen. Helaas is de tank in de zee sneller leeg dan 2 uur…

Lonneke had ook een goede scuba review gedaan en ze is helemaal klaar voor een duik in de zee. Deze zal waarschijnlijk ergens juni/juli gaan plaatsvinden. In augustus hebben we een duikweekend in Galway gepland. Dit ligt aan de west kust van Ierland, dus aan de Atlantische oceaan. Hier is het zicht onder water beter als aan de oost kust waar wij zitten.

Vandaag hebben we rustig aan gedaan. De vet wilde eerst uitslapen en ‘s middags zijn we in Nobber naar een fair (soort braderie) geweest. Dat was erg leuk, allemaal kraampjes en wat attracties, zo ook deze. In Nederland doen ze dat met die grijpers bij de horloges. In Ierland uiteraard meteen het grote werk! Verder is de braderie niet zo heel verschillend als in NL. Er staan verkopers, er staan eetkramen, alleen hier stond ook wat vee om te kopen. Ook waren er op een plein vakjes getekend van 1 tot 400. Je kon voor eur 5 een vakje “kopen”, dan werd er een koe binnengelaten en het vakje waar die het eerste zijn behoefte op deponeerde kreeg eur 500. Daarna hebben we nog wat rondgereden in de omgeving voor we terug zijn gegaan naar Ardee.

Vanaf volgend weekend zijn we een week in Nederland. Eerst weekendje weg naar de Ardennen met de vrienden. Weekend erna maar liefst 2 bruiloften en dan vliegt Lonneke zondag weer terug naar Ierland. Ik moet nog 2 dagen langer blijven, omdat ik nog in Eindhoven moet werken en dan vlieg ik de dinsdag erna weer terug. We hebben er allebei veel zin in!

Tot ziens dus allemaal,

Gr,
Ruud.

De vet heeft weekend, dus de spullen staan in de gang om plaats in de van te krijgen. Zaterdag zijn we eerst ‘s morgens naar een dive centre geweest. We willen binnenkort een duik gaan maken in de zee, maar omdat Lonneke 1,5 jaar niet gedoken heeft moet ze eerst een PADI review gaan doen. Dit kan ze volgende week doen, dus hopelijk daarna snel een keer de zee in! Zal wel even tegenvallen in Ierland duiken, aangezien het water een stuk kouder is en het zicht een stuk minder dan in Egypte of Thailand. Deze week de theorie nog een keer doornemen met het opgehaalde workbook en nog even oefenen in bad…

Daarna zijn we naar Drogheda geweest om te shoppen. Helaas was het weer niet zo goed als in Nederland. Maar na flinke regenbuien onderweg was het gelukkig de rest van de dag wel droog en ondanks de bewolking toch lekker warm. Drogheda heeft twee nieuwe overdekte winkelcentra moderne winkels zoals Vero Moda, Esprit, Pepe Jeans en Tommy Hilfiger, maar ook goedkope winkels zoals de Dunnes (vergelijkbaar met V&D). De buit van de dag bestond voor Ruud uit een Pepe ribbroek en een tas voor de nieuwe kleine laptop en voor Lonneke uit een zomerbroek, t-shirtje, basisshirt en vest. Op de foto’s van Carlingford kun je Lonneke’s nieuwe broek en t-shirt bewonderen (samen maar 25 euro Pap!) 

Vandaag was het weer een stuk beter dan gisteren. We zijn dan ook de tourist gaan uithangen. ‘s Morgen zijn we naar Carlingford gereden. Dit is een klein plaatsje in een baai aan zee, aan de voet van de Cooliemountains met aan de andere kant van de baai de Mourne Mountains (zie foto’s). Het heeft ook een heritage (= erfgoed) centrum. Na een korte wandeling door het centrum, zijn we de steile berg een stuk omhoog gelopen om een mooi uitzicht over de baai te krijgen. Daarna zijn we langs de kust verder naar Omeath gereden. Hier hebben we wat gedronken en een lekker stukje chocoladetaart/ appeltaart gegeten. Op de weg terug naar het zuiden zijn we naar Blackrock gegaan. Hier was ik al een keer geweest met Sjraar en Jose. Toen was het nog niet zo warm en dus ook niet zo druk. Vandaag konden we bijna geen parkeerplaats krijgen, zo erg druk was het er met mensen die op de boulevard liepen/zaten. Kinderen waren in het zand aan het spelen en sommige zelfs in het water aan het spetteren. Via de toeristische route langs de kust zijn we teruggereden naar Ardee. Hier hebben we het weekend goed afgesloten door lekker samen te eten bij het Italiaanse restaurant Eliza. Ik heb morgen nog een dagje vrij, als die arme Lonneke weer aan het werk moet.

 Hoe was de vrijgezellendag van Jochem en Astrid verlopen?

Gr,
Ruud.

Sinds vandaag heb ik trouwens ook eindelijk een Ierse bankrekening. Gisteren deden ze moeilijk of een brief van mijn Nederlandse credit card ook gebruikt kon worden voor “proof of address” en dus moest dit gevraagd worden aan het hoofdkantoor in Dublin. Ik vandaag dus met goede moed terug. Toen ik de bank naderde zag ik 3 groene Nissan Patrols met allemaal bewapende militairen en een auto van Brinks voor de bank staan. Ik was bijna blij dat ik nog geen rekening had geopend, want dit zag er serieus uit als een overval. Toen ik dichterbij kwam, bleek dat ze de bank gewoon aan het bevoorraden waren met Ierse euro’s! Dit was is gewoon standaard procedure! Werkelijk ongelofelijk.

Rest mij om jullie allemaal een gezellig koninginnedag te wensen, veel plezier!

Gr,
Ruud

Het is weer een tijdje geleden dat we een bericht op de site hebben gezet. De zondag na het laatste bericht zijn we met Hanneke, haar zus en vriend naar de paarden races in Tallanstown geweest. Deze races waren gewoon in een weiland op een heuvel , waarnaast  ze een baan van 1 mile gemaakt hadden met wat springhindernissen erin. Gelukkig was het die zondag erg mooi weer en waaide het niet te koud op die heuvel. Het was erg druk; Hanneke en ik kwamen nog wat boeren van ons praktijkgebied tegen. De races waren erg leuk om te kijken. Eerst werden de paarden voorgesteld en kon je ze bekijken. Mensen konden dan bepalen op welk paard ze wilden wedden. Je wed (meestal 5 euro) kon je inzetten bij een van de ongeveer 10 bookies die met hun borden opgesteld stonden. Een drukte van jewelste net voor iedere race! Dan begon de race en moesten de jockeys met hun paarden 3 keer de baan rond. Er vielen iedere keer wel een paar jockeys van hun paard af en dan zag je de paarden alleen meerennen en meestal ook de race afmaken. Wel langs de hindernissen natuurlijk! Hanneke heeft ook twee keer mee gewed, en warempel ook een keer gewonnen; 25 euro! Ruud heeft ook op een paard gewed, dat ik uitgekozen had. Helaas werd ons paard kreupel al na een half rondje….. De foto’s van deze dag staan hier.

Woensdag 16 april tot donderdag 24 april zijn mijn ouders in Ardee geweest. Samen met hen zijn we donderdagavond naar de Jumping Church geweest in de buurt van Ardee. Na een paar verkeerde wegen en een half uur zoeken, waarbij Jose en Ruud een stapel strobalen tot kasteel verklaard hebben, had we de kleine ruine toch gevonden. Ik stond op de fundering van de naar binnen gesprongen muur het plakaat te lezen, toen de beheerder, een man van ong 80 geheel krom lopend, met een heggeschaar kwam zeggen dat ik eraf moest. Toen hij hoorde dat we geen Ieren waren (en na mijn diepste excuses), heeft hij ons alle onderdelen laten zien en alle legenden van de omgeving verteld. Voor iedereen die ons komt bezoeken; ik heb een brochure van hem gekocht, dus je kunt het allemaal nalezen.

Later zijn we nog naar de traditionele ierse muziek gaan luisteren, maar helaas was dit zonder viool. Vrijdagavond zijn we gaan uiteten. Zaterdag zijn we naar Dublin geweest. Deze stad viel ons allemaal een beetje tegen. Er zijn maar weinig mooie oude gebouwen en alle bouwstylen staat door elkaar. Voor de twee grote belangrijke kerken moest je 6 euro entree betalen; geheel tegen mijn en Jesus’ principes om te betalen om een religieus gebouw binnen te gaan! Winkelen was wel redelijk in Dublin. Gelunched hebben we in een typisch Iers cafe in de Temple Bar area.

Zondag zijn we naar de Mourne mountains in Noord Ierland gereden. Helaas was het erg bewolkt dat weekend. De weg langs de kust is erg mooi; aan een kant de zee en de andere kant de mountains. Helaas konden we de weg om dichtbij de mountains te komen niet echt vinden. Volgende keer maar terug met Hanneke of goed navragen van waar af je goed kunt wandelen. ‘s Avonds hebben we nog Carcassone gespeeld. Ja, Schwillentjes en Tim en Elleke jullie lezen het goed Jose en Sjraar hebben een spel meegedaan. En Jose wilde maandagavond zelfs nog een keer!

Op het werk is het de afgelopen twee weken wat rustiger geweest; zeer weinig verlossingen en keizersnedes en ook minder visites. Het testen was wel druk. Ik heb samen met mijn baas Piaras een teef gesteriliseerd en in mijn eentje een reu gecastreerd. Ik leer steeds meer van gezelschapsdieren, maar vind het nog steeds lastig en minder interessant….. Dit weekend heb ik weer dienst. Tot nu toe valt het nog erg mee; gisteravond 1 call gehad voor een ziek kalf. Vandaag heb ik ‘s morgens visites gedaan bij koeien en vanmiddag een kat geeuthanaseerd, een kater gecastreerd en een pup geent. Afwachten wat de rest van het weekend brengt….

Liefs Lonneke

Bij thuiskomst vroeg ik aan Lonneke of ze de voordeur kon openmaken, want ik had de sleutel niet meegenomen naar de Lidl. Hoezo, was het antwoord, jij hebt toch de sleutel? Ai, dat was even schrikken. We laten ook nooit een raam of achterdeur open, dus het weekend begon goed. Meteen achterom gelopen en gelukkig bleek het bovenraam van de slaap-, strijk, opslagkamer op een kier open te staan. Deze had ik kennelijk vorige week vergeten dicht te maken. Lenig als ik ben (vroeger op Leonidas gezeten) door het raam geklommen en de voordeur opengemaakt.

Plannen voor de rest van het weekend; morgen nog wat shoppen in Drogheda. ‘s Avonds naar Carrickmacross, Hanneke’s zusje is over en we gaan daar wat drinken. Op zondag gaan we misschien naar de horse races een dorp verderop, als het weer tenminste mee zit. Daarover waarschijnlijk later meer.

Groetjes en goed weekend allemaal,
Ruud.

In Maasbree aangekomen hadden de meeste ondanks het natte weer toch al een droge keel. Hier werden de Solexjes dan ook geparkeerd op het terras bij Niens waar we een paar biertjes dronken. Daarna ging de reis verder via omwegen naar Baarlo. Onderweg begon het uiteraard weer te regenen, zodat we hier als een paar verzopen katten aankwamen. Als een stelletje “Hells Angels” reden we gezamelijk de winkelstraat over naar de eerste de beste kroeg. Ook hier maar weer noodgedwongen pilsjes drinken totdat het droog werd. En het werd gelukkig toch weer droog zodat we onze reis konden vervolgen. Langs de maas reden we richting Blerick met als eindstation de Boekend.
Conclusie: de Solexjes rijden zelf best zuinig, maar de meeste bestuurders komen toch wel in de buurt van de 1 op 1.

Vanuit de Boekend moesten we weer de fietsen zonder hulpmotor op richting Tegelen. Hier gingen we eten bij de Argentijn op de Grotestraat. Op het menu stond voor iedereen mixed grill. Dit was erg lekker en vooral de spare-ribs gingen er goed in! Na het eten even uitbuiken bij cafe Sintermerte voordat de taxi ons op kon halen. Van hieruit gingen namelijk naar de Broesel in Duitsland. Na de eerste “bier tower” werd er al door sommige al flink gedanst. Om 3 uur nog even een snack en weer de taxi in richting Tegelen. Al met al een zeer geslaagde dag!
Zie hier de foto’s.

Laat in bed, maar op zondag evengoed om 9.30u bij bakkerij Kamps om broodjes te halen en kopje koffie te drinken met Rob B en Rob G. De rest van de dag was voornamelijk beetje luieren, alleen moest ik weer ‘s middags op weg richting Ierland. Het Ryanair schema is aangepast waardoor ik eerder in Ierland aankom en hierdoor ook een bus eerder kan nemen (19.05), mits alles op tijd gaat uiteraard. Het toestel had een dik half uur vetraging, dus dat ging heel krap worden. Ik landde om 18.55 dus had de hoop al opgeheven en er al op ingesteld dat ik een uur langer moest wachten. Om 19.00u kwam ik uit het vliegveld en dacht, theoretisch moet het lukken… Dus dat werd rennen met het koffertje als aanhangwagen. Bij de douane had ik het al helemaal gehad en liet met een behoorlijk hijg geluid (en waarschijnlijk ook behoorlijke rode kop) mijn paspoort zien. Ik mocht er gelukkig toch weer in, dus snel verder rennen naar de bussen. Toen ik buitenkwam, zag ik mijn bus net wegrijden… Snel erachteraan gerend en hij stopte ook nog. Pfff weer geluk gehad, nu kon ik 40 minuten uitpuffen voordat ik in Ardee aankwam.

Nu een zeer drukke en stressvolle week, is mijn vrije weekend gisteren eindelijk aangebroken! Ik had niet veel plannen; slapen, huishouden doen, slapen, misschien wat winkelen en slapen.

Vanmorgen besloot ik om naar Drogheda te rijden naar een winkelboulevaar waar ik nog niet geweest was. Lorraine had me gezegd dat ik daar wel de spullen moest kunnen vinden, die ik nog wil hebben voor ons huis. De weg ernaar toe ging prima; kon het meteen vinden! Ook de winkel was super. Eindelijk vond ik daar de laatste dingen voor in huis die we nodig hadden; onderzetters, dekbed, overtrekken, fotolijsten en opbergdozen. Alleen toen ik bij de kassa kwam bleek dat ik met mijn Ierse bankpas niet in winkels kan pinnen!!!!! Je moet een lasercard daarvoor hebben. Bij het in zeer korte tijd openen van de bankrekening, heeft de manager me dat wel gevraagd of ik een bank of laser card wilde. Maar hij zei dat het verschil was de mogelijkheid om te pinnen in het buitenland, tenminste zo heb ik dat in die stress-situatie begrepen (ik moest binnen 20 min de bus halen aan de andere kant van Ardee….).

Er was wel een ATM in de buurt, maar die was, zoals elke ATM in het weekend, out of service. Kon ik dus geen aankopen mee naar huis nemen, want anders had ik geen geld meer om boodschappen te doen….

Zeer irritant!!!!! Kan ik maandag weer ergens de tijd zoeken om tussen 10 en 12.30 of 13.30 en 16.00 naar de bank te gaan om een nieuwe pas aan te vragen……. En de bank is al zo handig in zo’n soort dingen. Alles duurt eeuwig….. Mijn internetbankieren heb ik 2,5 week geleden al aangevraagd en nog steeds niets van ontvangen. Zeggen ze op de bank dat ik zelf een nummer moet bellen om het nogmaals aan te vragen!

Zucht, zucht, zucht!

Nu ga ik de rest van het weekend lekker op de bank hangen in mijn pyama met mijn leesboek, de tv en msn. Hopelijk zie ik jullie nog online dit weekend. Kunnen jullie me leuke verhalen vertellen!

Liefs Lonneke

Hier weer een berichtje van een zeer vermoeide dierenarts. Afgelopen weekend was mijn eerste weekenddienst en sinds vorige week is het erg druk…. Afgelopen donderdag hadden we 6 keizersnedes alleen overdag, waarvan ik er 3 alleen heb gedaan. Ik was dus al iets zekerder over die operatie. Vrijdagavond begon met een opgelopen kalf, waar ik een trocar in de pens moest brengen. Helaas zat ik veel te laag en kreeg ik er geen lucht uit. Er werd ook meteen gebeld voor een keizersnede, dus moest ik Piaras al bellen voor hulp….. Hij heeft het kalf geholpen en ik ben de keizersnede gaan doen, die gelukkig wel goed ging. Om 24u lag ik eindelijk in bed om er om 1.30 weer uitgebeld te worden voor een volgende keizersnede… Dit kalf lag met de poten naar omhoog aan de rechterkant van de buik, hoewel we een koe altijd opereren van de linkerkant. Ik kreeg de poten met geen mogelijkheid in de wond om de baarmoeder te openen. Dus helaas Piaras wakker bellen voor advies…. Ik moest de baarmoerder maar in de buik openen en de poten daar eruit halen! Dus blind snijden ver weg in de buik met allemaal darmen erom heen, erg lastig!!! Maar ik heb het kalf  eruit gekregen en de koe weer dicht gekregen. Om 5u lag ik weer in bed om om 9u weer wakker gebeld te worden… De hele dag visites gereden en nog twee zeer ingewikkelde keizersnedes gedaan; beide in de buik moeten openen en beide baarmoeders waren zeer lastig te hechten. Om 22u was ik thuis. Gelukkig werd ik zaterdagnacht niet gebeld, maar toch ben je vaak wakker om te kijken dat je niets gemist hebt…. Zondagmorgen om 9u werd ik gebeld voor een koe waar de baarmoeder eruit lag. Helaas was de koe al overleden aan bloedverlies toen ik het hok in stapte. De boer was net weg om het gewenste water en laken te halen… De rest van de zondag heb ik nog enkele calls gedaan. ‘s Middags wilde ik net beginnen aan een keizersnede, toen ik gebeld werd voor nog een verlossing. Ik Piaras gebeld, maar hij was ook op weg naar een keizersnede, dus de boer moest wachten. Gelukkig was het deze keer een “normale” keizersnede en was ik in anderhalf uur klaar! De andere call bleek een verlossing van een dood kalf waarvan de kop helemaal teruggeslagen was; ik kon er niet bijkomen… Maar Piaras kwam ook langs en hij heeft de koe verlost. Na een kop thee bij de boer, was ik om 21u thuis en gelukkig ben ik toen niet meer gebeld.

Vandaag was het ook weer een drukke dag met zieke koeien en weer een keizersnede. Dadelijk een hele nacht rustig doorslapen! Het zal de komende maand wel zo druk blijven, dus genoeg kans om ervaring op te doen. Ik ben alleen nog erg onzeker over het behandelen van de kleine huisdieren. Maar helaas heb ik weinig tijd om vragen te stellen en te leren. Ik ben maar weinig op de praktijk en zie de andere dierenartsen nauwelijks. 

Nog nieuws uit Limburg?

Liefs Lonneke

Tijdens Lonneke’s eerste weekend oproepdienst (die verhalen verschijnen morgen) was ik aan het twijfelen wat ik zou gaan doen. Of naar Dublin om daar eens rond te spienzen of thuis blijven. Aangezien het weer niet echt heel geweldig was, heb ik besloten thuis te blijven. Zo had ik alle tijd om de schilderijen op te hangen. Ik had mijn huiswerk ‘s ochtends gedaan en op google gezocht naar de verschillende mogelijkheden om schilderijen op te hangen. Ongelofelijk wat je zoiets eigenlijk op zoveel verschillende manieren kunt uitvoeren. Uiteindelijk heb ik, na een weloverwogen keuze, besloten om een hamer te kopen en staalspijkers. Volgens een mede-doe-het-zelver in Nederland was deze manier uitermate geschikt voor betonmuren.

Aangezien ik geen gereedschap heb meegenomen naar Ierland (in Nederland gebruikte ik dat ook zelden), moest ik gisteren eerst maar eens op zoek naar een hamer en wat spijkers. Eerst maar eens het dorp rond gewandeld voor de lokale Oteman; zonder resultaat helaas. Toen begon het uit het niets heel hard te regenen. Plan maar aangepast en even gaan schuilen bij de Spar waar ik toevallig voorbij liep. Hier begon een Ier met ongeveer 2 tanden in de mond te praten. Mijn Iers is aan het verbeteren, ik hoorde duidelijk “lovely wheather”, maar de 5 zinnen die daar achteraan kregen verstond ik niks van. Gelukkig ging het hard regenen over naar zachte regen, acceptabel genoeg om weer naar buiten te gaan. Op straat maar even gevraagd waar de hardware store in Ardee zich bevindt. Je moet die straat in en dan is het ongeveer een mile verder aan de rechter kant. Ik loop de straat in en na 200m ligt daar inderdaad de hardware store. Hier eerst maar eens op zoek naar een hamer. Het aanbod hiervan varieerde van EUR 15 – EUR 90, aangezien ik als onervaren klusser nog geen strenge eisen heb was de keuze makkelijk en heb ik de EUR 15 versie genomen. Bij de kassa nog een doosje spijkers en op naar huis.

 Als vuurdoop besloot ik om maar op de wc te beginnen, als het misgaat is het in ieder geval geen A-lokatie waar je steeds tegenaan kijkt. Tja, het halve werk is dus plannen en zelfkennis kennelijk. De eerste spijker was bijzonder moeilijk, niet erin te krijgen. Sjonge jonge heb daar staan slaan als een idioot en er gebeurde vrij weinig. Uiteindelijk dat ding er toch ingekregen. Tweede spijker ging een stuk makkelijker, heeft denk ik te maken omdat dit geen buitenmuur was. Alleen hier liet het pleisterwerk een beetje los. Gelukkig zie je daar niks meer van na het ophangen van het schilderij.

Vandaag heb ik, na goed overleg met Lonneke, ook de A-locaties gedaan. Het resultaat is wonderwel, de schilderijen hangen, geen (aanzienlijke) schade en heb mezelf geen een keer (heel hard) op de vingers geslagen!

Dus onder het motto “kunnen wij dat maken; nou en of” heb ik weer behoorlijk wat punten gescoord dit weekend.

Gr,
Ruud -Bob the Builder- de Jong

Vrolijk Pasen! Wij hebben hier een rustig pasen. Ik zou eigenlijk zaterdag overdag visites doen, wanneer Brian aan t testen was. En dan zouden we zondag en/of maandag wat van de omgeving hier gaan bekijken. Alleen was mijn auto het daar niet mee eens…. Donderdagavond stond ik op een druk kruispunt stil; hij kon in geen een versnelling meer! Na een aantal malen uitzetten en opnieuw starten en proberen lukte het weer. Maar ik moest heel voorzichtig schakelen en voelde de koppeling schuren… Vrijdagmorgen gebeld en gaan kijken, maar de garage was dicht op Goede Vrijdag.  Met het hier de straat indraaien vrijdagavond hield de auto er weer mee op; kreeg de koppeling wel in iedere versnelling, maar pakte hem niet. Zaterdagochtend zou de garage ook open moeten zijn, maar we hebben voor niets gebeld en erheen gewandeld… Geen auto in ieder geval tot dinsdag!

Toen hebben we zaterdag maar de bus genomen naar Dundalk om daar eens rond te kijken, want met pasen zouden er geen bussen rijden. Dundalk is een wat grotere stad met een paar kleinere shopping centra, een groot nieuw shopping centre en een winkelstraat met vele schoenenwinkels en een Vero Moda! We hebben hier wel genoeg winkels gevonden waar we allebei wel zouden slagen voor kleding en schoenen. Kleding is gelukkig relatief goedkoop hier, in tegenstelling tot boodschappen en drinken in een kroeg.

Ruud wilde ook graag nog de zee zien. Dundalk ligt aan de zee, maar om erbij te komen…. Op de kaart stond dat de rivier niet ver lopen was, maar na 20 min lopen bleek dat we hier ook niet bij het water konden komen. Bussen rijden hier niet zo vaak helaas, dus we moesten nog een uurtje om krijgen. Gelukkig gaat warme chocolademelk/ koffie met appeltaart er altijd wel in! De taarten vallen hier helaas wel tegen tot nu toe… Geen vlaai en geen Sachertorte of andere echte chocolade taart, dat is een groot gemis voor Lonneke! Dus heb ik vanavond maar zelf brownies gebakken. Wel met kant en klaar (duur…) beslag uit een pakje hoor. Maar zelf gemixt en in de oven gedaan. Straks proeven of het ook smaakt!

Het werken als dierenarts gaat steeds beter. Ik krijg meer zelfvertrouwen in mijn eigen diagnose en therapie. Ik bel eigenlijk alleen nog voor advies bij rare gevallen. Ik heb ook al mijn eerste keizersnede alleen gedaan! Ik zou het alleen gaan proberen de koe te verlossen, en als ik vast kwam te zitten kon ik Brian wel bellen, maar hij was wel 45 min verderop… Het kalf was definitely te groot om eruit te trekken via de achterkant, dus een keizersnede. De koe was eerst redelijk rustig; maar een paar loze schoppen tijdens het zetten van de verdoving in de flank. Maar toen ik begon met de snede door de huid, ging ze op haar voorknieen liggen! Ze wilde eerst niet meer gaan staan en dreigde helemaal te gaan liggen…. Ik heb de snede maar in deze positie verder gemaakt en toen ik mijn handen in haar buik stak om de baarmoeder te zoeken ging ze gelukkig weer rechtop staan. Ik had de pootjes in de baarmoeder snel in de wond, wat voor mij nog het moeilijkste is. Moest alleen helaas mijn snede in de baarmoeder erg lang maken door het dikke achterwerk van het kalf. Maar het kalf was er snel genoeg uit en deed het erg goed! Ik blij, want dat was het belangrijkste deel en ik wist dat ik de koe altijd wel weer dicht kreeg. Alleen deze keer viel het hechten erg tegen; de snede in de baarmoeder was erg lang en scheef onderaan door het verlengen, dus de draad te kort, de spierhechting stond onder erg veel spanning en de knopen blijven los schieten….. Maar de koe is dicht gegaan, en de dag erna ging het goed met moeder en kalf! En de boer was toch tevreden, ondanks dat het hechten zo lang duurde.

De meeste boeren zijn heel aardig en luisteren ook naar mijn advies. Ik kan ze nu bijna allemaal ook goed verstaan. Alleen hun namen en de spelling van hun namen heb ik nog wat moeite mee. Ruud heeft wat meer moeite met het verstaan van de Ieren, doordat hij ze niet de hele dag hoort praten.

Volgend weekend heb ik dienst, dus daarna heb ik vast nieuwe verhalen……

Liefs Lonneke

Hier weer een berichtje van de Ierse dierenarts. Ik ben sinds vrijdag nu eindelijk officieel geregistreerd als dierenarts hier in Ierland. Ze waren eindelijk tevreden met mijn documenten en ik mocht langs komen in Dublin om 525 euro te betalen, formulieren in te vullen, een eed op te lezen en mijn handtekening te zetten….. Ben maar niet met mijn autootje naar Dublin gereden, dat durfde ik nog niet aan. 

Het rijden hier in de omgeving gaat prima, aan de hand van de aanwijzigingen vind ik bijna alle boerderijen tot nu toe. Ik ga nu al anderhalve week zelf de calls voor zieke koeien af. Als ik twijfel, dan bel ik mijn baas even. Sommige zieke kalveren brengen ze naar de praktijk. Donderdagmiddag zou er ook een kalf komen. Toen ik kwam aanrijden zag ik al twee boeren op me staan wachten naast een mercedes. Zullen dat de mensen met het kalf zijn?? En jahoor, de achterklep ging ophoog en daar kwam de kop van het kalf omhoog!! Ik behandel deze kalveren, die meestal een infuus nodig hebben, ook gewoon in de achterklep op de parkeerplaats. Aangezien de kliniek tegenover de middelbare school ligt en alle ouders onze parkeerplaats helemaal vastzetten tussen de middag en ‘s middags, hebben we ook nog een publiek!

De keizersnedes en verlossingen durf ik nog niet helemaal alleen. Gistermiddag ben ik met Ruud naar Carrick gereden. Hij heeft daar de parade gekeken en ben ik met Hanneke mee geweest. Zij had dienst en hopelijk kon ik nog een keizersnede met haar mee doen. Ze had het superdruk, maar helaas geen keizersnede ‘s middags. Wel heb ik gezien hoe zij een bloedtransfusie bij een koe uitvoert, dus dat was ook leerzaam. Om 17u was Ruud het beu in Carrick alleen, dus zijn we weer terug gereden. Vannacht vanaf 3u was ik de enige dierenarts beschikbaar, dus als er dan gebeld werd had ik alleen moeten opereren. Er heeft gelukkig niemand gebeld, maar ben wel ieder uur wakker geweest….

Vandaag, Paddy’s day, heeft Brian nog niet gebeld om mee te gaan naar een visite… Heb ik maar vanmorgen allemaal dingen opgezocht die ik nog moest nakijken en bekeken wat ik waar wil ophangen hier in huis. Vanmiddag zijn we naar de parade hier gaan kijken. Het zag zwart van de mensen in het relatief kleine Ardee. Er werden ierse vlaggetjes uitgedeeld en ik kreeg er ook een. Nou kom maar op met die parade dacht ik…. Dat stelt dus echt niets voor! 70% is oude tractoren, verder wat harmonieen en doedelzakbands, de vrijwillige brandweer, kustwacht en civiele guard, voetbalteams, scholen en verenigingen en dat is allemaal gewoon in uniform!!! Er waren ongeveer 3 groepen die verkleed waren en een team hadden! En het duurde een eeuwigheid, doordat er 10m voor ons de omroeper stond die iedereen 5 min ging interviewen….. En dan liepen ze voor ons snel voorbij. We hebben 3/4 gekeken en toen had ik zin in warme chocolademelk. Dus Ruuds internetcafetje in voor warme choco en taart. Van daaruit konden we de hogere wagens ook voorbij zien komen. Volgend jaar wil ik best werken op St Patricksday….

Hoe gaat het nog met iedereen in Nederland? Nog nieuwe roddels?

Sinds vandaag hebben we ook internet. Uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen.

Morgen beginnen de eerste festiviteiten voor St Patrick’s Day. Foto’s hiervan zullen begin komende week op de site gezet worden.

Gr,
Ruud & Lonneke.

Hier weer een berichtje uit Ireland. Ruud is al redelijk gesettled, alleen is een primaire levensbehoefte van Ruud nog niet geregeld; internet.
ADSL aanvragen duurt kennelijk 6-8 weken, dit omdat de telefoonlijn opnieuw aangesloten dient te worden. Hier kan ik in verband met het werk niet echt op wachten, aangezien ik de komende 4 maanden 3 dagen vanuit Ierland ga werken en de andere 2 dagen in Eindhoven zit. Dus op zoek naar een alternatief. Vodafone en O2 bieden ook mobiel breedband aan (over GSM netwerk). Bij Vodafone is echter het probleem dat ze hier geen nieuwe klanten accepteren die minder dan 3 maanden in Ierland wonen. Kennelijk gaat het goed met Vodafone in Ierland. O2 daarentegen heeft deze regeling gelukkig niet, hier hebben we alleen legitimatie en een Ierse bank rekening nodig. Laten we dat laatste dan ook nog niet hebben…. Voor een Ierse bankrekening heb je een afschrift nodig van een betaalde rekening van gas, water of elektriciteit op het juiste adres. Alleen heb je om zo’n rekening te betalen weer een Ierse bankrekening nodig… Beetje kip en ei verhaal dus. Lonneke heeft vorige week de gas rekening (deposit van € 400 !!) betaald via het postkantoor. Als we nu een bevestiging krijgen van het gas bedrijf hiervan, kunnen we daarmee naar de bank een rekening openen en met de gegevens van de bank rekening eindelijk internet aanvragen!

Enfin, het niet hebben van een internet verbinding heeft ook zo zijn voordelen met betrekking tot het inburgeren. Zo zit Ruud iedere dag ’s ochtends en ook ’s middags een aantal uurtjes in het lokale eetcafe waar ze voor klanten gratis draadloos internet aanbieden. Op zich redelijk te doen op die manier, plus af en toe thuis met de mobiel wat emails ontvangen en versturen. De rest van de werkzaamheden gebeurt “offline” in huis.

Gisteren avond zijn we naar Carrickmacross geweest, daar vierde Hanneke haar verjaardag. Ook het bier drinken weer helemaal in het kader van de integratie. Er waren ook wat collega’s en vrienden van Hanneke daar, was erg gezellig.
Komende dinsdag vertrek ik weer richting Nederland. Dan ben ik woensdag en donderdag in Eindhoven aan het werk en vlieg ik donderdag avond weer naar Ierland.

Hadden jullie overigens de foto’s aan de rechter kant gezien van Lonneke’s auto en Lonneke in haar werk outfit?

Gr,
Ruud.

Vandaag nog gewoon de hele dag gewerkt. Ik weet bijna zeker dat ik de enige ben in de hele wereld die op de dag dat hij emigreert gewoon aan het werk is. Maar ja, anders had ik me thuis verveeld…

Volgens mij gaat de kist bewegen, telefoon maar uitzetten. Volgende berichtje komt uit Ierland.

Gr,
Ruud.

Gr,
Ruud.

Hoe gaat het in Nederland? Ook zo’n regen en wind gehad gisteren? Of hebben jullie dat juist vandaag? Dan hebben jullie morgen geluk, want hier schijnt momenteel de zon.

Woensdagavond ben ik naar Ierland gevlogen. Het afscheid was even zwaar. Maar ‘s avonds in de B&B heb ik erg moeten lachen met alle foto’s in het plakboek! Super bedankt voor dit leuke herinneringenboek, we zullen er nog vaak in bladeren!
Donderdag ben ik ‘s ochtends eerst het huurcontract gaan tekenen en de sleutel van ons nieuwe huis gaan halen. Nadat ik mijn eerste lading spullen heb uitgepakt en het huis nog eens goed bekeken heb, ben ik ‘s middags naar de praktijk gegaan. Piaras (mijn baas) heeft me om 17u met mijn overige baggage naar huis gebracht. Om 17.30 zou de makelaar namelijk komen om me te wijzen hoe de gasboiler aan moest, want dit lukte me niet. Gelukkig heb ik het miniscule knopje zelf gevonden, want de makelaar kwam niet opdagen. Na een uur wachten, maar naar de winkel gegaan om de eerste noodzakelijke boodschappen te halen.
Vrijdag was ik om 9u op de praktijk om dingen te gaan regelen. Helaas was de Social welfare office alleen op donderdag open in Ardee om mijn PPS number aan te vragen. s’ Middags  zou ik met Piaras de autoverzekering regelen en bij de department langs gaan om een contract te tekenen voor TB testen, maar er bleven maar calls voor zieke koeien binnenkomen. We waren zelfs wat te laat voor het GD spreekuur.
Nu ben ik op de praktijk om mails te versturen en hopelijk belt Piaras dadelijk om me op te halen voor een interessante visite…..

Vanavond komt Hanneke me halen om wat te drinken in Carrickmacross en morgen ga ik met haar mee naar een Gaelic football wedstrijd.

Liefs Lonneke

Allemaal hartstikke bedankt voor de massale opkomst tijdens onze “afscheidsborrel” bij Mooder Nies. Het was een super gezellig avond. Iedereen bedankt voor de gelukwensen.

Foto’s van Ierland
Foto’s van de afscheidsborrel

Bedankt,
Ruud & Lonneke.

Ruud is weer terug in Nederland en Lonneke is nog tot en met donderdag in Ierland.

Gr,
Ruud & Lonneke.

Lonneke heeft hier een baan als dierenarts geaccepteerd in Ardee, een dorp dik een half uur rijden ten noorden van Dublin. Naar alle waarschijnlijkheid zal Lonneke hier ergens eind februari al naartoe gaan en zal Ruud ergens in maart volgen.

Het weekend van volgende week 15-17 februari gaan we samen hier naartoe om op zoek te gaan naar huisvesting, niet geheel onbelangrijk. We zullen op deze site de laatste updates plaatsen, zodat iedereen op de hoogte is.

Groetjes,
Ruud & Lonneke.

Op dit moment zitten we (helaas) weer in het koude regenachtige Nederland. We zullen nog even de laatste dagen van Thailand beschrijven.

Laatste bericht was toen we weer op het vasteland waren, we hebben de nachttrein genomen naar Bangkok. Dit was een goede reis, in ons bedje een paar uurtjes geslapen. Bij aankomst in Bangkok zijn we eerst naar de klerenmaker gegaan en heeft Ruud zijn pakken gepast. Hier moest nog her en der wat aangepast worden alvorens deze klaar waren. Ook heeft Ruud nog 3 overhemden laten maken. Na het passen zijn we terug naar het treinstation gegaan en hebben we de trein naar Ayutthaya genomen. Hier staan net als in Sukhotai verschillende oude tempels. Het was heel erg warm deze dag (40 gr C) en we hebben geregeld in de schaduw gezeten om wat af te koelen.

De volgende dag zijn we weer terug naar Bangkok gegaan, hier hebben we ‘s middags wat rond gelopen en wat geshopt op Koh San road. In de buurt hiervan was erg veel politie en militairen op de been, na navraag bleek dat de koningin een bezoek aan de tempel zou gaan brengen. Hier hebben we even gekeken toen het hele circus arriveerde. Dikke limousine voor de queen en een heel peleton Mercedessen met van allerlei officials. De Thai zijn enorm koningshuis gezind en die vonden het geweldig om te zien.

De volgende dag (laatste dag) hebben we ‘s morgens rustig aan gedaan, tassen fatsoenlijk ingepakt. We waren van plan om in de buurt van het guesthouse nog wat rond te lopen. Toen we in het park stonden kwam er een man naar ons toe en vroeg wat we aan het doen waren. Na even met hem gepraat te hebben, bleek dat het die dag Buddha-dag was. Ook was deze week de toeristen-promotie van de overheid, een van de voordelen was zeer goedkope Tuk-Tuk (alleen die van de overheid zijn). De man hield ons zo een Tuk-Tuk aan en zei welke tempels we beslist nog moesten zien. Dit waren allemaal vrij onbekende tempels voor de toeristen en alleen op Buddha dag open. Met de Tuk-Tuk hebben we diverse tempels bezocht. Bij iedere tempel kwamen er Thai naar ons toe om wat uit te leggen over de tempel, ze vonden het allemaal geweldig dat er toeristen naar de niet-toeristische tempels kwamen. Na 2-3 uur onderweg te zijn geweest met de Tuk-Tuk (dit alles voor 10 Bhat = EUR 0.25) zijn we naar de kleermaker gegaan. Hier nog even de pakken en overhemden gepast die klaar waren en ook goed pasten. Daarna terug naar het guesthouse, omgekleed en naar het vliegveld….. onze geweldige vakantie is helaas weer voorbij.

 We hebben een selectie van de foto’s gemaakt, deze kun je hier bekijken.

 Op dit moment zitten we in Chumpron, net aangekomen met de ferry van Ko Tao te wachten tot we de nachttrein richting Bangkok nemen.

Eergisteren hebben we een quad gehuurd om het eiland nog verder te verkennen, dit leek ons iets veiliger dan over de ongeasfalteerde wegen met een scootertje. We zijn in het noorden van het eiland uitgekomen bij een schitterende baai. Hier hebben we een aantal uren geweldig gesnorkeld. Zeer veel mooie vissen en koralen gezien. ‘s Middags hebben we heerlijk gelunchd in een zeer moderne gelegenheid. Toen we terug wilden rijden naar ons dorp, begon het uit het niets heel hard te regenen. Plastic zak om de rugzak en met de quad VOL d’r doorheen.

We hebben toen de snorkeltrip voor gisteren geboekt. Dit was ook super, met een boot om het eiland gevaren en op verschillende plaatsen gesnorkeld. Op een paar plaatsen zaten erg veel kwallen helaas, zodat we er tussendoor moesten zwemmen. Op het eind hebben we 2 uur op eiland Nang Yuan gesnorkeld, ook de moeite waard. Het weer was ons goed gezind, geen regen!

Vandaag hadden we een relax dag, rustig aan, om 15u de boot naar het vasteland en vanavond om 21u de nachttrein naar Bangkok. Bedden in de trein zijn prima, dus doen wel een oogje dicht. We zouden eigenlijk in Bangkok blijven tot de 27ste, maar hebben de plannen bijgesteld. Morgen ochtend gaan we eerst Ruud’s pakken passen. Daarna gaan we verder richting Ayuthaya. Hier blijven we dan 1 of  2 nachten. Feit blijft dat we de 27ste helaas weer terug vliegen van een super vakantie!

 Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Deze keer vanuit Ko Tao waar we woensdag zijn aangekomen. Woensdag hebben we niet veel gedaan, dorpje waar we zitten wat verkend en beetje uitgerust omdat we moe waren van de reis. Donderdag hebben we een scooter gehuurd om het eiland te verkennen. We zijn ‘s morgens naar een snorkelbaai gegaan, we moesten alleen over erg steile onverharde wegen om er te komen. Niet ideaal met 2 man op een scooter. Uiteindelijk gelukt en heel mooi om te snorkelen. Daarna zijn we de rest van het eiland wat gaan verkennen, twee andere dorpen deze keer over de verharde weg. ‘s Middags hebben we ons nog een stuk over de onverharde weg gewaagd naar een andere snorkelbaai. Helaas zaten hier erg veel kleine kwalletjes en begon het ook nog te regenen.

Vandaag heeft Ruud 2 duiken gemaakt. In het begin regende en waaide het enorm hard, de boot ging flink op en neer en de zee was te wild voor Lonneke om te snorkelen. Bij de tweede duik was het een stuk rustiger en heeft Lonneke ook gesnorkeld. Het duiken ging erg goed na ongeveer 1 jaar niet gedoken te hebben. Net hebben we heerlijke vis van de barbecue gegeten. Ruud had Baracuda (eerst levend gespot met duiken, ‘s avonds oppe telder).

Morgen gaan we waarschijnlijk een ATV (scooter met 4 wielen) huren, is geen overbodige luxe hier, om het eiland nog wat te verkennen en naar nog wat snorkelbaaien te gaan. Zondag gaan we waarschijnlijk met de boot om het eiland naar verschillende snorkelplaatsen.

Maandag gaan we weer met de nachttrein (van maandag op dinsdag) naar Bangkok.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Hier zijn we weer, veilig en wel (zaten niet in het neergestorte vliegtuig). Momenteel zijn we in Nakhon Pathom aan het wachten op de nachttrein. Dit stadje is werkelijk niet op toeristen voorbereid, niks in het Engels, geen restaurants en alle scholieren lachen om ons… Gelukkig uiteindelijk wel een internet cafe gevonden, dat helemaal vol zit met jongens die aan het gamen zijn.

In Kanchanaburi zijn we eergisteren op excursie geweest naar de Erawan watervallen. Hier zijn 7 stappen van watervallen, heel mooi om te zien. We hebben de berg eerst beklommen naar de 7de waterval en waren doorweekt van het zweet toen we daar aankwamen. Zeer warm, benauwd en hoge luchtvochtigheid. Daarna zijn we naar beneden gelopen en bij de 3de waterval gezwommen. Na de watervallen gingen we eerst een stukje met de trein over de death railway. Dit was niet zo heel spectaculair. Na de treinrit zijn we naar de Bridge over de river Kwai gegaan, ook dit stelde niet zo veel voor.

De volgende dag zijn we ‘s ochtends naar het museum gegaan over de bouw van de railway vanuit Birma naar Thailand, deze is gebouwd door Japan gevangen Engelse, Australische en Nederlande soldaten tijdens de 2de wereldoorlog. Dit was zeer indrukwekkend.

‘s Middags zijn we naar de Tiger Temple geweest. Hier worden jonge tijgers waarvan de ouders zijn vermoord opgevangen door monikken. Je kutn deze tijgers aanraken en met ze op de foto. Helaas waren er deze keer wel vele toeristen, zodat het op een kermisattractie begon te lijken. Tijdens de wandeling van de tijgers terug naar hun nachtverblijf, krijgen de andere dieren die ook hier verblijven te eten. Je staat dus ineens te midden van koeien, zwijnen, paarden, geiten, herten en waterbuffels. Dit was wel grappig om te zien.

Vandaag rustig aan gedaan, tas gepakt en de bus richting Nakhon Pathom genomen, hier wachten we nu op de nachttrein naar Chumpon. Van daaruit nemen we morgen ochtend de boot naar Ko Tao. Daar kunnen we nog ff relaxen op het strand en wellicht duiken en snorkelen.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Vandaag zijn we van Chiang Mai naar Bangkok gevlogen en daarna met de bus vanuit Bangkok naar Kanchanaburi. We hebben hier een zeer mooi hostel waar we net heerlijk gegeten hebben.
Morgen gaan we de hele dag op pad. Eerst naar een national park met 7 watervallen, daarna na de bridge over the river Kwai.

Groetjes Ruud & Lonneke.

Inmiddels zijn we in Chang Mai aangekomen, gisteren middag. Na een 5 uur durende busreis, deze keer met airco. ‘s Middags hebben we de stad verkend en ‘s avonds zijn we gaan eten in het seafood restaurant bij de Night Market, welke we na het eten hebben bezocht.

Vandaag zijn we naar het elephant nature park geweest. In tegenstelling tot wat de meeste toeristen hier doen, bieden ze hier geen olifanten show of rijden aan. In dit park hebben ze mishandelde olifanten opgevangen. Je bent hier de hele dag om de olifanten fruit te voeren en twee keer in de rivier te wassen. Verder krijg je veel informatie over de Aziatische olifant, de toestand waarin de olifanten getraind en gehouden worden. Je observeert ook de olifanten terwijl ze met elkaar aan het spelen zijn in hun natuurlijke omgeving. Om zo dicht bij de olifanten in de buurt te komen is echt een geweldige ervaring, vooral als je het tragische verhaal van de individuele olifanten hoort. Dit zal waarschijnlijk ook wel blijken uit de ongeveer 100 foto’s…..

Morgen gaan we misschien naar een Thaise kookcursus. Zaterdag reizen we waarschijnlijk weer richting het zuiden. Via Bangkok naar Kanchanaburi waar we de Tiger Temple willen bezoeken. Hierna gaan we nog verder naar het zuiden om ergens op een eiland aan het strand te liggen (dus de echte rust moet nog komen Sjraar).

Nu gaan we nog ff wat drinken ofzo en dan vroeg naar bed na een lange maar zeer interessant dag.

Gr,

R & L.

Vandaag hebben we de grootste tempels gezien (Grand Palace, Wat Po, Wat Arun, Golden Mount) en de nieuwste shopping malls (leuk contrast). Ons hostel is netjes, hebben goed geslapen. Het verkeer in Bangkok is mega chaotisch. Binnen de tempel muren is het heerlijk rustig. Vandaag ook de Tuk-Tuk geprobeerd, niet echt een succes. Ze proberen je over te halen eerst “ergens” anders naartoe te gaan. Doodvermoeiend…

Morgen gaan we verder naar Khao Yai (national parc). We zullen jullie op de hoogte houden.

Show on map

 Groetjes uit Thailand van Ruud & Lonneke.

Hier zullen we af en toe een verhaaltje en misschien wat foto’s posten.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Al met al zeer geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar!

.