Zie hier de foto’s.

Het rondje is nu helemaal af.
Hier staan de laatste foto’s

Bedankt voor alle reacties op de site en tot snel!

Lonneke & Ruud.

Vandaag komen we, via de toeristische route langs de rivier en kustlijn, aan in t beloofde land; Byron Bay. Helen en andere backpackers die we gesproken hebben, blijven in dit hippie-dorp allemaal veel langer hangen dan gepland. Onze camping ligt ideaal; aan het strand en aan t einde van de winkelstraat. Het weer daarentegen is verre van ideaal; het zonnetje wordt afgewisseld met harde regenbuien de hele dag…. Vanwege het mindere strandweer gaan we maar winkelen, dat hebben we immers nog veel te weinig gedaan in Oz. Lonneke slaagt voor een jurkje, die je ook als rok kunt dragen zoals Ruud ontdekt. Ook komen we langs het informatiecentrum waar we een kayaktour voor morgen boeken. Ze garanderen dat we dolfijnen en schildpaden zien! ’s Avonds halen we fish en chips (Ruuds favouriete eten), die we lekker aan t strand op eten. Omdat deze portie tegenvalt (normaal is dus eigenlijk) hebben we nog plaats voor een ijs.

Zondag 31/01/10

Na een vroege ochtend met vele regenbuien is het droog als we op staan. We hebben de kayaktour voor ’s middags geboekt op hoop van minder regen en zo kunnen we ’s ochtends de markt in nabij gelegen Lennox Heads bezoeken. De markt valt helaas wat tegen qua omvang en ook voor souveniers. Op de terugweg krijgen we een sms dat onze kayaktour gecanceld is vanwege teveel wind; erg jammer… Ze denken ook niet dat die morgen door zal gaan, want blijkbaar is er een cycloon in Queensland en hebben ze hier last van de staartwinden. Dan gaan we vanmiddag maar naar de kaap met de vuurtoren om daar te wandelen en hopelijk vanaf de kust dolfijnen te spotten. Het is een mooie wandeling naar langs de kustlijn en je komt ook op het meest oostelijke punt van Australie, maar we zien helaas niet (zeker) een dolfijn.

Maandag 01/02/10

’s Morgens zijn we weer vroeg uit de veren om verder te gaan, naar Lamington NP. Een korte rit, “slechts” 160 km. We zijn door het uur tijdsverschil met NSW en QLD ook erg vroeg op de camping. Vanwege het druilerige weer gaan we maar lunchen in het tea house bij de camping met een prachtig uitzicht over de valley. Heerlijke lunch met voor Ruud een club sandwich en Lonneke een panini. Na zo’n zware lunch is het tijd voor beweging. Zo maken we twee korte wandelingen vlakbij de camping. Alvorens we de eerste wandeling beginnen, zien we bij de ingang al een Pademelon, een soort kleine walibi. Verderop het pad zit er nog een. Al snel komen we erachter dat er hier erg veel zitten. Deze dieren zijn erg schuchter, waardoor het lastig is dichtbij te komen. Ze schieten dan meteen de bush in. Een stuk verder zit ook nog een mullet, een soort hagedis. Deze bijft wel doodleuk zitten als we dichterbij komen en foto’s maken. Na een stuk door het regenwoud gewandeld te hebben, komen we bij een erg mooi uitzicht over het natuurgebied. Helaas is terug dezelfde weg, onderweg zien we weer wat pademelons en ook de mullet zit nog op dezelfde plek.

Dinsdag 02/02/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, aangezien het toch regent, we lezen wat in bed. Tegen de middag als het wat is opgeklaard, besluiten we een andere wandeling te gaan doen, de caves circuit. Eerst lopen we naar de lodge om te reserveren in het restaurant waar we ’s avonds willen gaan uiteten. We starten de wandeling en als we goed en wel een paar 100m onderweg zijn, ziet Ruud een dikke 3m lange slang uit een holle boom komen. Het lijkt erop dat die zich net tegoed heeft gedaan aan een prooi, aangezien zijn lijf plaatselijk wel heel erg dik is. Helaas blijft de slang midden op het pad zijn lunch verteren, waardoor we niet verder kunnen (lees: durven). We lopen terug naar de lodge waar we aan een ranger vragen welk soort slang het is, we hebben immers voldoende foto’s op de camera. Het blijkt een carpet python te zijn. Hij zegt dat we gewoon overheen hadden kunnen stappen aangezien het geen giftige, maar een wurgslang is.
Uiteindelijk besluiten we met de campervan maar naar het einde van de wandelroute te gaan en van daaruit de grotten te bekijken.
’s Avonds gaan we eten in het restaurant met uitzicht op de half-bewolkte zonsondergang over de bergen (800m) van het NP. Er blijkt een filmcrew aanwezig te zijn van Channel 7 die waarschijnlijk een documentaire aan het maken van Binna-Burra. Ze gaan opnames maken van een optreden van een didgeridoo-speler in de lounge van de lodge en wij mogen “publiek” spelen. Het blijkt nog best interessant, aangezien hij wat achtergrond informatie geeft over het ontstaan en het bespelen. Door het donker lopen we terug naar de tent en zien onderweg nog vele pademelons grazen op het gras naast de camping.

Woensdag 03/02/10

Rijden we weer richting kust, naar de Gold Coast. De Gold Coast is het meest ontwikkelde stukje Australia. Hier staan op een aantal vierkante meters erg veel wolkenkrabbers. Vanaf een afstandje is het net Manhattan. We zoeken een camping net ten noorden ervan, buiten het echt toeristische centrum. Verder doen we vandaag niet veel, na het boodschappen doen draait Lonneke de laatste was, die gelukkig in de zon kan drogen. ’s Avonds zitten we nog lekker te lezen als het ineens erg hard begint te regenen. Het valt er met bakken uit.

Donderdag 04/02/10

Vandaag weer een wat actievere dag, we gaan kayakken en op zoek naar dolfijnen! Dit hadden we nog tegoed van de gecancelde tour in Byron Bay. Vroeg uit de veren, aangezien we al om 7u worden opgehaald. Met een groep van 15 personen en 3 begeleiders gaan we in 2-persoons kayaks het water op. Eerst gaan we naar Wave Break island, een kunstmatig aangelegd eiland voorr de Gold Coast om de golven te breken en zo het land erachter te beschermen. Hier hebben we breakfast met billy tea. Dan gaan we verder naar South Stradbroke island. Nadat we de kayaks op het strand hebben getrokken en het eiland willen opgaan, zien we vlakbij het strand een dolfijn zwemmen, erg dichtbij! Nadat we deze bekeken hebben, gaan we verder het eiland op. Caleb, de aboriginal gids, geeft ons eerst een echt aboriginal welkom, waarbij we allemaal witte oker strepen op ons voorhoofd, handen en voeten krijgen. Dit is erg indrukwekkend. We vervolgen de weg richting de oceaan kant van het eiland. Hier krijgen we les in aboriginal speer- en stokwerpen. Hierna gaan we van het pad af om te zien of we nog wat wildlife tegenkomen. Al 50m van het pad af, zien we wat swamp walibi’s onder een boom in de schaduw zitten. Helaas als we verder lopen zien we erg weinig meer. Aangezien het de nacht er voren geregend had, zitten de meeste dieren iets verderop in het moeras.
Weer terug bij de kayaks aangekomen, peddelen we terug naar Wave Break island waar we gaan snorkelen. Na het snorkelen peddelen we weer terug naar het vaste land waar het busje staat. Een zeer leuke, afwisselende zonnige morgen en gelukkig in de laatste week nog een dolfijn gezien ook!
’s Middags spenderen we weer lekker relaxed, lezend voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we van Taree verder naar het noorden. We eindigen in Nambucca Heads. De eerste camping waar we vragen of ze plaatsen beschikbaar hebben kost $60 per nacht. Deze ligt aan het water en het is nog hoogseizoen. Veel te duur. We rijden iets terug en vinden een camping voor $32. Ook aan het water, een stuk beter dus. De camping blijkt erg leuk te zijn, we hebben een mooie plaats bijna aan het water in de schaduw. Na een aantal uren in de auto te hebben gezeten tijd dus om even lekker het heldere rivierwater in te springen.

Maandag 25/01/10

Aangezien de camping goed bevalt, hebben we besloten hier een paar dagen te blijven en van hieruit Coffs Harbour te doen. We rijden hier via de Highway naartoe. Coffs Harbour is op zich een leuk plaatsje. Voor de kust bevindt zich een eiland waar in het voorjaar vele vogels broeden. We rijden een toeristische route terug richting Nambucca Heads. Terug op de camping gaan we nog even lekker relaxen, zwemmen en een beetje in de zon liggen.

Dinsdag 26/01/10

Vandaag is het Australia Day. We horen vanaf 9u ’s ochtends al stemmen verderop over het water, waar de ‘lintjes’ van Nambucca Heads uitgedeeld worden. Om 10.30 gaan we ook eens een kijkje nemen in het park waar vandaag de festiviteiten zijn. Er staan wat kraampjes opgesteld, kinderen kunnen in de brandweerwagen kijken, de harmonie speelt af en toe een deuntje en gelukkig voor Ruud staat er ook een hamburgerkraam. Om 11.00 is de eerste race; een peddelrace (kinderen op bodyboards) over de rivier vanaf de picknickplaats voorbij onze camping naar het park. Meteen erna start de raftrace met zelfgebouwde rafts; het verschil in snelheid is heel erg groot, maar het gaat om het meedoen en uitvaren van de race voor de kinderen. Na de races is er dan eindelijk de hamburger voor Ruud. Alhoewel, geen hamburgers maar wel bief en voor Lonneke zelfs een broodje worst. Nadat we nog wat rondgekeken hebben, rijden we naar de Captain Cook lookout, een uitzichtpunt op Nambucca Heads en op de oceaan. ’s Middags hebben we nog lekker gezwommen in de rivier bij de camping.

Woensdag 27/01/10

We hebben het verblijf in Nambucca Heads er weer opzitten en rijden landinwaarts de bergen in over de Waterfall way. Onderweg stoppen we bij verschillende watervallen, doordat het enige tijd niet geregend heeft, komt er niet heel veel water vanaf. ’s Avonds overnachten we in Ebor achter een hotel. Helaas hebben we al betaald als we erachter komen dat er iets verderop ook een gratis overnachtplaats is. Maar ja, nu hebben we stroom en het weer is niet geweldig dus kunnen we wat films kijken op de laptop.

Donderdag 28/01/10

Vanuit Ebor rijden we vandaag verder de Waterfall way richting Armidale. Onderweg stoppen we bij de Wollomombi watervallen. Dit zijn de 1 na hoogste van Australia met 220m. Het uitzicht over de vallei is ook erg mooi. In Armidale aangekomen gaan we eerst even shoppen bij de Coles. Daarna lunchen op de parkeerplaats; een lekkere boterham met zalm. Daarna nog even het centrum in. Hier slaagt Ruud bij een winkel voor een korte broek en twee t-shirts.
’s Avonds hebben we heerlijk uitgegeten bij restaurant Jean-Pierre, een Frans restaurant. We zitten goed en wel aan tafel en het begint buiten zelfs te regenen. Na een poosje houdt het op met zacht regenen en begint het te kletteren. Tijdens een overheerlijk toetje is zelfs het kletteren niet genoeg en krijgen we onweer zoals we het beide nog nooit meegemaakt hebben, oorverdovend. Helaas regent het na het afrekenen nog steeds erg hard en staat de camper net ver genoeg geparkeerd om een nat pak te krijgen. Dus doet Ruud maar even zijn (nieuwe) t-shirt uit en rent naar de camper zodat Lonneke voor het restaurant kan instappen, wat een gentleman he!

Vrijdag 29/01/10

Nadat het een groot gedeelte van de nacht heeft geregend, worden we wakker als de zon alweer schijnt. Vandaag rijden we weer terug richting kust. Eerst nog wat verder naar het noorden naar Glen Innes. Dit is een dorpje waar met name Schotten wonen. Ze hebben hier een poging gedaan Stonehenge na te bouwen. We lopen rond de klok van 12u ’s middags door het dorp en opeens horen we een doedelzak. Na een paar minuten blijkt dat er een doedelzak speler op het balkon van het gemeentehuis staat! Aan de reactie (geen…) van de locals te zien is dit dagelijkse kost…
We laten Glen Innes achter ons en rijden naar Grafton. Dit is een erg mooie weg door meerdere natuurreservaten. Onderweg zien we nog net een wallabi vlak langs de weg. Perfect Kodak moment. In eerste instantie blijft hij fijn zitten, maar voor dat Lonneke op het knopje heeft kunnen drukken is hij verdwenen. Och ja, gelijk heeft ‘ie.
We lunchen lekker bij een prachtige lookout over vele heuvelruggen. De verste heuvels die we nog goed kunnen zien, zijn wel 70 km ver!
In Grafton aangekomen gaan we weer eerst even shoppen alvorens we naar de camping gaan, gelegen aan een dog race circuit. ’s Avonds met het donker worden, horen we ineens een lawaai en zien we honderden vleermuizen boven ons vliegen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We verlaten Sydney en rijden westwaards naar de Blue Mountains. Dit is een begroeide heuvelketen met valleien er tussen. Hoe de zon erop valt, lijken de heuvels in de verte een blauwe waas ervoor te hebben. We stoppen bij verschillende lookouts en lopen korte wandelingen naar watervallen in Wentworth Falls. In Katoomba moet het mooiste uitzicht zijn met 3 rotsen genoemd; the Three Sisters. Maar hier kunnen we nauwelijks de camper kwijt en ziet het zwart van de mensen…. Mischien moeten al deze mensen morgen weer werken en is het dan minder druk… dus rijden we naar de camping in Blackheath. ’s Avonds koelt het zoveel af dat we het met alle ramen dicht en onder laken en deken met sokken aan nog koud hebben in bed!

Maandag 18/01/10

Wanneer we wakker worden is het nog steeds erg koud; de zon schijnt wel, maar de wind waait hard en koud. Met een lange broek en trui aan gaan we op weg naar de lookouts die we gisteren hebben overgeslagen. In Katoomba gaan we eerst langs het kantoor van High ’n Wild, want we willen dinsdag een canyoning tocht gaan doen. Ze hebben een beginnersexcursie met ’s ochtends abseilen en ’s middags canyoning, die boeken we dan maar. Bij de Three Sisters is het gelukkig een stuk minder druk nu, maar het meest besproken uitzicht is een beetje overprijst. De route langs de clif biedt mooiere en veel rustigere uitzichten (als je de tourbus met een groep bejaarden touristen kunt voorblijven). Geen wandelingen langer dan 20 min vandaag, want we sparen onze krachten voor het canyoning morgen.

Dinsdag 19/01/10

De wekker gaat om 7.30, zodat we voldoende tijd hebben om rustig te ontbijten en naar Katoomba te rijden. Op het kantoor van High ’n Wild krijgen we een wetsuit aangemeten en een klimgordel, helm en handschoenen. Dan gaan we op weg naar de vallei waar we abseilen zullen leren. We beginnen rustig aan met een rotsje van 5m om de handplaatsing en het lopen te leren. Dan gaan we naar een afdaling van 15m om onze techniek te verbeteren en zelfvertrouwen op te bouwen. We eindigen de morgen met een 30m afdaling. Je kijkt van boven 80m naar beneden, maar we stoppen eerder op een plateau. Gelukkig want het vermoeienste en gevaarlijkste aan het abseilen is het omhoog klauteren na je afdaling!! Maar deze afdaling was wel heel mooi, want na een paar meter ‘lopen’ tegen de rots is er geen rots meer en zit je in het touw rond te draaien en van het uitzicht te genieten.
Na een heerlijke lunch bij de Conversation hut, lopen we 20 min trappen af de canyon in. Daar trekken we onze wetsuits aan en gaan onze kleren in de drybag in de rugzak. We gaan op weg wadend door het ijskoude water onze voeten voorzichtig plaatsend op de gladde stenen, maar door een supermooie omgeving. Na een tijdje komen we aan bij een smalle doorgang met een diepe waterpoel. De gids vertelt doodleuk dat je hier achterover van de 2m hoge rots af moet springen om op je rugzak in het water te belanden. Dat kost Lonneke heel veel moed en twijfeling, maar uiteindelijk springt ze toch achterwaarts in het ijskoude water. Iets verderop moeten we tussen twee hoge rotsen een meter verder het water inspringen, omdat het vooraan te ondiep is. Armen over elkaar, omdat deze anders de rotsen raken. Het einde was het meest spectaculaire, abseilen in een 30m hoge waterval! Na 5m abseilen was er een plateau en geen rots meer voor je voeten, zodat je in de waterval bungelde. Verder waren de rosten zo glibberig dat je voeten constant weggleden. En het water was ijskoud… maar we hebben het overleefd! Na ons in enigszins droge kleding getoverd te hebben, moesten we het hele stuk weer naar boven lopen; met een nat wetsuit in de rugzak en voor Ruud een nat klimtouw.
Na al die inspanning hadden we wel een grote portie fish & chips verdiend.

Woensdag 20/01/10

Zijn we ’s ochtends weer vanuit de Blue Mountains vertrokken; Bestemming Port Stephens. Dit is een baai, een stuk ten noorden van Sydney. Onderweg nemen we de Pacific Highway met schitterende uitzichten. We eindigen in Anna Beach. Dit is een van de weinige plekken aan de oost kust van Australia waar je de zon kunt zien zakken in de zee. Na een wandeling door de brede zanduinen ’s avonds, hebben we dus lekker op het strand gezeten met de EOS in de aanslag.

Donderdag 21/01/10

Verkennen we de rest van de omgeving bij Port Stephens. Eerst gaan we dolfijnen spotten bij Soldiers Point, een landtong in de baai. Helaas zien we geen dolfijnen maar wel massa’s pelikanen. Daarna gaan we naar Little Beach in het dorpje Nelson Bay. Hier wordt flink gesnorkeld, waarop we besluiten de camper ook aan een afgelegen strandje te parkeren en het snorkelspul te voorschijn te halen. Dit bleek dus absoluut de moeite waard, zeer veel mooie vissen te zien; waaronder een paar parrotfish, een lange dunne trompetvis en een aal. Na het snorkelen even lekker gedoucht bij een public douche aan t strand (dat is dus allemaal super geregeld hier) en verder gereden richting Tea Gardens (de andere kant van de baai). Hier wilden we overnachten op een gratis parkeerplaats, maar deze was iets te dicht bij de weg waardoor het best rumoerig was. We zijn toen doorgereden naar een bush camping aan de rivier in de buurt.

Vrijdag 22/01/10

We vertrekken op tijd (7.30) van de bushcamping, na ons alleen snel aangetrokken te hebben. We hebben namelijk nog nergens betaald en denken dat de ranger tussen 8 en 9u langs komt om de 30 euro op te halen…. we blijven Nederlanders… We ontbijten in Tea Gardens aan het water op een van de vele picknickplaatsen die overal aan het water en in de bossen liggen. Uiteraard zijn hier toiletten, picknicktafels en barbeques aanwezig. Omdat we niet houden van snelweg rijden, nemen we zo snel mogelijk een alternatieve touristenroute. Deze leidt ons door de bossen langs de Myallmeren. Na onze gebruikelijke stops bij de McDonalds (internet) en Coles (boodschappen) gaan we op zoek naar een camping. Vanwege het warme weer willen we graag als t kan aan water of met zwembad. Maar geheel tegen onze verwachting in zijn de kleine dorpjes hier erg in trek bij Australische toeristen; de eerste camping is vol en de volgende 2 kosten 55 en 67 euro, veel te overprised. Dus rijden we de snelweg maar weer een stukje op en stoppen bij een camping bij een grotere stad wat van de kust af. Het ouder echtpaar heeft zeker plaats voor ons; voor 20 euro hebben we een eel vriendelijkere, schonere en rustigere camping met een klein zwembadje. Van het geld wat we ons met de camping uitgespaard hebben, gaan we ’s avonds eten bij een chinees restaurant, waar ze een heerlijk buffet hebben.

Zaterdag 23/01/10

Vandaag wordt het een hele hete dag van midden 40 graden. We willen eigenlijk verder rijden naar Port Macqaurie, maar zien op tegen opnieuw in de hitte een camping te moeten zoeken. Dus blijven we lekker nog een dag op deze goedkope camping aan het zwembad hangen een boek lezen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we naar Mallacoota. Dit ligt op de grens van Victoria met New South Wales. Hier is het Croajingolong NP, een dicht bos met rond Mallacoota een groot merengebied waar een rivier doorheen loopt die in de oceaan uitkomt.

Vrijdag 08/01/10

Huren we n bootje in Mallacoota om de meren te verkennen. Dit is erg leuk, het weer is super, hartstikke blauw en zonnig en er is een lekker briesje over het water. Onderweg varen we een paar keer een zijtak in waar de motor uitzetten om lekker rond te dobberen. Daar is verder niemand en is erg rustig. Ook leggen we aan bij een steiger waar een picknickplaats is. Hier kun je alleen met de boot komen. Helaas zien we geen wildlife in de omliggende bossen, alleen de achterpoten en staart van wrs een wegrennende possum.
We zijn helemaal warm geworden van de boottocht, zodat we ons op de camping even lekker laten afkoelen in het zwembad.
’s Avonds worden we nog uitgenodigd door de buren om de australische sparkling rode wijn te komen drinken; heerlijke zoete koude rode wijn! Zij zitten samen met vrienden op de camping, die al 1,5 jaar met 3 kinderen door Australia aan het touren zijn met een grote omgebouwde bus ingericht als camper. We mogen even binnen kijken en het ziet er erg gaaf uit. Ze hangen een 4WD jeep achter de bus als ze naar een andere plaats gaan, zodat ze altijd een auto bij de hand hebben.

Zaterdag 09/01/10

We moesten besluiten of we langs de kust richting Sydney gaan of via het binnenland. We besluiten om via het binnenland te gaan, om de toeristische plaatsen aan de kust te omzeilen. Zo kunnen we ook nog Canberra aandoen, de hoofdstad van Sydney. Al snel merken we dat we de goede keuze hebben gemaakt. De omgeving is echt schitterend, mooie bergen waar in de winter zelf geski-ed kan worden. Onderweg eten we een lekkere pie en pastry.
In Canberra aangekomen blijkt er een of andere auto show te zijn, waardoor ook diverse campings volgeboekt zijn. De 3de camping hebben we geluk en is er plaats.

Zondag 10/01/10

Canberra is dan wel de hoofdstad, maar heeft maar 320.000 inwoners en is in 1903 gecreerd (omdat men niet kon kiezen tussen Sydney en Melbourne als de hoofdstad). We gaan eerst naar het city-gedeelte, waar buiten een heel groot winkelcentrum eigenlijk niets te bekijken is, maar ze wel overheerlijke pizza’s hebben. We rijden naar Capital Hill om eerst het Parliament House te bezoeken. Geen mooi gebouw (1983) maar wel interessant om in de Senaat, het huis van afgevaardigheden en de Magna Carta te kijken. We lopen de hill af naar het oude parliaments gebouw (wat mooier) en de omliggende ‘oude’ gebouwen. Maar vinden het veel te warm (37 graden) en benauwd om ver te lopen, dus rijden we naar het gratis Australia Museum met airco… Wel mooi museum met van allerlei Australische onderwerpen.

Maandag 11/01/10

We rijden weer naar de kust naar Jervis Bay. We wilden eigenlijk hier gaan duiken, maar door tegenvallende prijs van 2 duiken ($170pp) en de dure en volle campings rijden we door naar Nowra. Hier krijgen we een grote plaats op een kleine camping aan de rivier voor de helft van de prijs.

Dinsdag 12/01/10

We proberen de Grand Pacific Route te volgen van Nowra naar het Royal National Park langs de kust. Het boekje van de Tourist Information belooft mooie bezichtigingen op de route. Echter dat valt erg tegen; de route gaat deels over de snelweg en als je daadwerkelijk sommige bezichtigingen wilt zien moet je zelf je weg zoeken van de route af… De Nan Tien boedistische tempel vinden we uiteindelijk met behulp van TomTom, mensen langs de weg en goed rondkijken. De Sea Cliff Bridge parkeerplaats staat pas aangegeven tegenover de parkeerplaats, dus te laat om te remmen.
Maar gelukkig komen we wel langs een mooi strand om lekker te lunchen en over de rotsen te wandelen. Tussen deze rotsen staan overal waterpoels waarin slakken, krabben en soms kleine vissen leven in lekker warm water.
Ook in het Royal National Park blijkt dat de route bedoeld is om vanaf Sydney te rijden. Je moet een entree- en campingpermit halen voor het NP, maar het visitorscentrum ligt bij de noordelijke ingang. Dus wij arriveerden bij de camping zonder permits… Gelukkig troffen we net voordat we maar rechtsomkeer wilden draaien een ranger die ons de permits ook kon verkopen. Nu kunnen we lekker gaan zwemmen in de warme zee en op het strand in de niet te warme zon liggen.

Woensdag 13/01/10

Hebben we ’s morgens lekker rustig aan gedaan, we hoefden immers pas om 12u uit te checken. In het national park hebben we toen een paar wandelingen gemaakt. De eerste was 1 km enkele reis naar watervallen. Dit bleek uiteindelijk een stuk meer te zijn en een erg pittige wandeling. Heenweg was voornamelijk omlaag over kleine losse steentjes. De watervallen “deden het niet” door een tekort aan regen. Wel stond er wat water om de voetjes in te laten baden.
Vanuit het park zijn we naar Sydney gereden. De camping was al geboekt, dus konden we ook daarmee rustig aan doen. Dus zijn we eerst naar het Olympic Park gegaan in Sydney. Dit was erg indrukwekkend om te zien, maar helaas alleen maar allemaal van de buitenkant. Er was tot Lonneke’s teleurstelling ook geen museum van de Olympic Games 2000.
Toen door naar de camping in het national park Lane Cove. Dit is tevens de dichtsbijzijnde camping van het centrum, dus perfect. ’s Avonds maken we al kennis met de 2 papegaaien die onder in een utisparing in de boom recht voor onze camper, wonen.

Donderdag 14/01/10

Onze eerste dag in Sydney. Vanuit de camping naar het metro station gelopen en maar meteen een week kaart gekocht voor het openbaar vervoer. In Sydney zijn we net voor de harbour bridge uitgestapt, zodat we Sydney ook echt in konden lopen met een mooi uitzicht op de haven en het opera gebouw. Het weer was bewolkt, wat qua temperatuur om in een stad te lopen perfect is, maar voor de uitzichten en foto’s helaas wat minder.
We hebben deze dag voornamelijk de noord kant van het centrum gedaan; The Rocks, Dawes Point, Millers Point, Circular Quay, Opera gebouw, royal botanic gardens. Daarna zijn we nog bij China Town souvenirs gaan inslaan.

Vrijdag 15/01/10

Onze tweede dag Sydney. Vandaag met name de zuid-kant; China town, Darling Harbour. De beentjes wilden in het begin niet echt, waardoor we af en toe even lekker ergens zijn gaan zitten mensen kijken. In de planning stond ook om nu toch eens echt kreeft te gaan eten. Bij de fishmarket zouden verschillende restaurantjes zijn. Aangezien we in het begin van de middag redelijk in de buurt waren, besloten we eerst eens te gaan kijken of er ook echt kreeft te koop was daar. ’s Middags wilden we namelijk naar de andere kant van het centrum en zou, gezien de vloek op kreeft deze vakantie, in de lijn der verwachtingen liggen als we helemaal daar naartoe zouden gaan en er was geen kreeft te krijgen. Het goede nieuws was, ze hadden er kreeft! Het was toch wat te vroeg om meteen toe te slaan, maar ook niet handig eerst naar de andere kant van het centrum te gaan en daarna terug te komen. Openbaar vervoer vanaf de fish market was niet echt geweldig. Zo besloten we eerst even op een terras te gaan zitten. Hier hebben we lekker een uurtje in het zonnetje gezeten, wat flink aan het doorkomen was. Na een uur besloten we dan toch de lang verwachte kreeft te gaan eten. Bij aankomst bleken alle restaurants inmiddels dicht te zijn…. 16u!!! De vloek bleek dus nog steeds op ons te berusten.
Bij de fishmarket pakt Ruud toevallig een foldertje ergens met het programma van Sydney festival. Hierin staat een advertentie van een Chinees seafood restaurant. Op naar China Town dus! Bij aankomst zagen we al meteen alle tanks met levende vissen, krabben en kreeften. Keuze genoeg dus! We besloten uiteindelijk een kreeft te delen. Mede door de gigantische grootte (en gigantische prijzen). Het bleek het lange wachten waard te zijn, want de kreeft was super. Werkelijk om de vingers bij af te likken (zie foto’s).
’s Avonds voor de camper, kregen we nog bezoek van een uil, die op enkele meters afstand op een paal kwam rusten.

Zaterdag 16/01/10

Vandaag zou het weer mostly fine zijn, dus gaan we met de ferry naar Manly. Eerst nog even van het zonnetje gebruik maken om onszelf mooi met het Sydney icoon op de foto te laten zetten. De eerste chinees zette ons helemaal op de foto, maar het operahouse maar half. De volgende tourist had zelf een Nikon SLR, dus die maakte een betere foto van ons.
Vanaf de ferry naar Manly heb je een prachtig uitzicht over Sydney met z’n verschillende baaien. Op Manly zelf zouden we een fiets kunnen huren en gaan fietsen naar verschillende lookouts en door het Sydney Harbour NP, maar we zijn te lui… Dus lopen we maar ‘even’ naar de dichtsbijzijnde lookout. Met een dik ijs gaan we terug op de ferry naar Sydney.
Gedurende januari vindt ook het Sydney Festival plaats en we hadden uitgevonden dat er vandaag overdag in het Domain (park) een Summersounds in the City gehouden zou worden. Dus lopen we vanuit circular quay naar het Domain, waar verdacht weinig muziek vandaan komt… Er zitten ook maar een handjevol mensen op het gras en geen bands te zien… Aangezien de lucht nu ook weer begint te betrekken en de wind weer opsteekt, nemen we maar de metro terug naar de camping. Boodschappen hebben we niet gedaan, maar gelukkig heeft de camping een pizzaria standje met goede pizza’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Gisteren was het een beetje regenachtig weer en besloot ik die
iKnommel maar eens uit elkaar te peuzelen. Aangezien het enige
gereedschap een krik is, moest ik even op zoek naar alternatief
gereedschap. Dit bleek redelijk snel gevonden te zijn in de vorm van 2
messen. Na enig wrikwerk, die zitten toch redelijk goed vast die
dingen, had ik hem eindelijk open. Beetje duwen op de contactpuntjes
van de accu, beetje house garden and kitchen tape eromheen en de zooi
weer dichtmaken.

Toen kwam het wachten, iKnommel aan het infuus en guess what, hij
werkte na 1 uur! Ik stond (en sta) versteld van mijn vakmanschap. OK,
het scherm is een beetje zwart links boven, maar daar stond toch al
niks belangrijks…….

Nieuwjaarsdag slapen we lekker uit, het regent buiten toch nog steeds. Om 10u verhuist Ruud ons van de opslagplaats naar een reguliere campingplaats met Lonneke nog in bed! De regen wordt minder in de loop van de ochtend, maar het is nu wel nog maar net 20 graden. We nemen de tram naar het centrum en stappen daar met een reusachtige muffin en 7-11 koffie en thee in de gratis citytram voor een rondje door het centrum met toeristisch commentaar. Net voor het einde van het rondje stappen we uit en lopen we langs de yuppen-boulevard in South Bank naar Federation Square. Om 5u hebben we honger en willen we kreeft gaan eten bij het beste seafoodrestaurant in Waterfront City. Helaas bleek dit restaurant gesloten te zijn op Nieuwjaarsdag, net als vele restaurants in de Docklands… In de open restauranten staat nergens kreeft op de kaart… Gelukkig smaken de grilled seafood en bief ook erg goed.

Zaterdag 02/01/10

De hele nacht heeft het nog flink geregend, maar ’s morgens is het gelukkig droog. Als we richting tram lopen breekt er zelfs al af en toe een waterig zonnetje door. Vandaag gaan we het noordelijke deel van het centrum bekijken. We gaan eerst naar de Queen Victoria Market om lunch te scoren; heerlijke Boraks (filodeeg wraps gevuld met spinazie/kaas, rundvlees, en kazen) en een dikke apple strudel voor Lonneke. We lopen verder naar de universiteitsgebouwen (bijna alles modern helaas), de Italiaanse wijk, het Melbourne museum en Royal Exposition Hall, om uit te komen bij de bibliotheek; Lonneke’s favouriet in een grote stad! Deze bibliotheek is ook een mooi ‘oud’ gebouw met een oude leeszaal en een zeer interessante expositie over het boek.
Ruud’s lunch was nog niet volledig, want hij had zijn zinnen gezet op sushi. Gelukkig keuze genoeg in Chinatown. We nemen nog de tram naar Chapelstreet om nog de winkelstraat te bekijken.

Zondag 03/01/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, de zon schijnt nog steeds niet… Ruud heeft om 16.30 een afspraak bij de Apple-store om zijn iPod te laten maken. Deze winkel is in een groot winkelcentrum, dus vertrekken we wat eerder om wat rond te snuffelen. Onderweg stoppen we eerst bij een outdoorwinkel waar Ruud een polo met lange mouwen en een travel-blouse met lange mouwen haalt. Toch wel koud 20 graden….
Het winkelcentrum heeft allemaal merkwinkels en niet echt iets voor ons. Op naar de Apple-store; daar vertellen ze Ruud doodleuk dat hij een nep- iPod heeft!!! Ze kunnen hem dus ook niet maken en hij moet proberen om via z’n creditcard zijn geld terug te krijgen.

Maandag 04/01/10

Maandag hebben we afgesproken op een melkveeboerderij om eens rond te kijken. We worden eerst rondgeleid op de boerderij met 350 melkkoeien en een oude harring melkstal. De koeien worden altijd buiten gehouden dus rijden we naar het weiland om even te kijken naar de Holsteiners. Mooie koeien gefokt door Nola, de oude eigenaresse van beide boerderijen die nu door haar kinderen gerund worden. Nola neemt ons ook mee naar de groot boerderij met 570 melkkoeien en een karousel-melkstal. We worden daar rondgeleid door een Nederlandse jongen die in Australie geboren is en nu op de boerderij werkt. Grappig Nederlands met een zwaar Australisch accent! Na de rondleiding gaan we nog lunchen en kletsen bij Nola. Erg gezellig!!

Dinsdag 05/01/10

Vandaag rijden we naar Wilson Promotorium, een schiereiland waar een nationaal park op ligt. Hier maken we een wandeling (de Lilly Pilly Gully walk) in het bos en lopen we naar Squeeky Beach, een strand waar het zand piept als je erover loopt. Hier is het erg druk, de camping is de gehele maand volgeboekt. We rijden een stuk terug en camperen op een gratis overnacht plaats.

Woensdag 06/01/10

Rijden we verder naar het westen richting Lakes Entrance. Dit is een gebied met veel meren vlak aan de oceaan. Het weer vandaag is niet geweldig, erg bewolkt, maar in de loop van de middag klaart het aardig op, zodat we nog wat kunnen lezen in de zon voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar de Great Ottway National Park gegaan. Hier is o.a. een canopy walk door het cool temperature regenwoud. Op de canopy wandel je dan op gemiddeld zo’n 25 meter hoog tussen de boomtoppen. Ook was er een toren die 47 meter hoog was. Erg indrukwekkend allemaal, groot contrast weer met de dag ervoren aan de oceaan. Vanuit het natuurreservaat rijden we weer richting oceaan over een zeer spectaculaire weg, de Turtons Track. Dit is een pad door de met regenwoud begroeide bergen, wat pas zeer recentelijk is geasfalteerd. Zeer smalle wegen en veel bochten. Ideaal voor motoren! Met de camper is het dan vaak op het allerlaatste moment wegduiken voor tegemoet komers.
De vorige dag was de camping erg vol, nu waren we blij dat we er een konden krijgen! De 5de camping hadden we pas succes! En dan ook nog de jackpot prijs betalen; $60, 3 keer zoveel dan we normaal betalen! Veel te druk dus, snel wat landinwaarts waar het hopelijk wat rustiger is.

Maandag 28/12/09

Zoals gezegd rijden we landinwaarts, deels door de drukte aan de kust, deels omdat we morgen naar een rodeo willen gaan in Yarrawonga. We komen uiteindelijk uit in Bendigo. Dit is nog een redelijk grote plaats zo’n 200 km van Melbourne in de goldfields, waar ze van 1853- 1950 veel goud gevonden hebben. Doordat het nog bank holiday is, zijn de meeste winkels dicht. We hebben allebei dorst (en een beetje honger) dus gaan we ergens wat drinken. Ruud neemt een muffin erbij, of nou ja muffin, het is onderhand een heel brood zo groot (en lekker!). Lonneke neemt een stukje gemetselde kook erbij, zelfs dat kennen ze hier! Ook deze was zeer de moeite waard. Allebei erg machtig, dus het avondeten maar geskipt. We hebben eindelijk weer een camping met onbeperkt wireless internet dus kunnen we de laatste 2 afleveringen van Boer zoekt vrouw op de laptop kijken!

Dinsdag 29/12/09

Vanuit Bendigo rijden we eerst naar Echuca, een leuk oud plaatsje waar de haven nog zo is als zo’n 150 jaar geleden. Op de rivier de Murray varen verschillende stoomboten met zo’n grote schoepen raden (niet geheel zeker of dit correct ABN is, maar a la).
Vanuit hier rijden we verder naar Yarrawonga voor de rodeo. Daar aangekomen gaat Lonneke bij de entree vragen wat de beste mogelijkheid is om te overnachten in de buurt. Kennelijk maakt ze zo’n indruk dat we op het terrein mogen staan met onze camper. Normaal alleen toegangkelijk voor rodeo-crew. Zo zitten we dus overal lekker dichtbij met alles bij de hand!
’s Middags zijn de kwalificaties, voordat ’s avonds het echte werk begint. ’s Avonds komen de locals allemaal met hun eigen vouwstoelen en picnicmanden om meteen vooraan t hek te gaan zitten. ’s Middags hebben we vanaf de tribune gekeken, ’s avonds zitten we met onze stoelen tussen net achter de hekken. Er zijn verschillende onderdelen;
- saddle bronc: hierbij moet de rijder 8 seconden op een wild paard blijven zitten waarbij hij maar een hand gebruikt.
- Breakaway roping: de rijder moet vanuit het paard zo snel mogelijk een kalf vangen met de lasso
- Barrel racing: de rijders moeten zo vlug mogelijk om 3 tonnen heen rijden met het paard die op 3 hoeken van het circuit staan.
- Bareback: zelfde als saddle bronc, alleen zonder zadel op het paard wat het dus extra moeilijk maakt
- Team roping: twee rijders op paard, een vangt een koe bij de kop met de lasso, de ander vangt daarna met de lasso beide achterpoten zodat het kalf helemaal gestrekt op de buik gaat. Zeer indrukwekkend en ongelofelijk moeilijk.
- Steer wrestling: ook erg indrukwekkend. De rijder duikt letterlijk van een rennend paard op een rennende stier. Pakt hem bij de horens en gooit hem op de zij.
- Rope and Tie: Zo snel mogelijk een stier vangen en vastbinden.
- Bull riding: last maar zeker niet least, het rodeo event, “rijden” op een stier. Ongelofelijk wat een gevaarte en kracht. Haast niet voor te stellen dat iemand er nog levend afkomt.
Al met al geweldig om een keer mee te maken, zeker de vele spectaculaire onderdelen. De stieren en paarden komen vlak voor je neus voorbij gestuiterd. Soms schoppen ze tegen het hek. Schrikken, maar wel erg lachen als er dan 2 oude mannetjes met stoel en al achterover vallen (en lachend weer op staan)!

Woensdag 30/12/09

Zijn we ’s ochtends al op tijd naar Melbourne vertrokken. De rest van de dag al het zand weer uit onze kleren en beddengoed gewassen, en lekker gelezen en gezwommen.

Donderdag 31/12/09

Zijn we ’s avonds Melbourne ingegaan om nieuwjaar te vieren. Zeer goed geregeld hier, gemeente heeft verschillende evenementen georganiseerd in het centrum met vrije toegang. Om 21.15 is er vuurwerk voor de kinderen en om 0.00 groot vuurwerk. Verwachting is dat het wel gaat regenen. Rond 19u zijn we in Melbourne en gaan naar een festival. Erg leuk, in een groot park en iedereen zit op picknick dekens naar de optredens te kijken. Helaas begint het om 21.00 heel hard te regenen en wordt het vuurwerk uitgesteld. De meeste mensen gaan snel naar huis. We lopen verder richting het centrum, maar de regen houdt niet op. Doordat de grote evenementen in het park zijn georganiseerd, zijn ook de meeste pubs dicht. We besluiten maar de tram terug naar de camping te nemen. Zo waren we (net te laat en hartstikke nat) terug in de camper. Een nat begin dus voor een hopelijk goed jaar!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Zondag 20/12/2009

Zijn we weer verder gereden. Langs de kust verder richting Melbourne. We zijn over het Fleurieu Peninsula langs de kust gereden. Onderweg hebben we gesnorkeld bij Second Valley. Toen doorgereden en in Victor Harbour een camping genomen. Hier zijn we ’s middags naar Granite Island gewandeld, waar ’s avonds pinguins aan land komen. Helaas begon de guided tour pas erg laat, dus hebben we geen pinguin of dolfijn gezien. Wel op de terugweg over de pier een stinger ray gezien.

Maandag 21/12/2009

We wilden gaan snorkelen bij Rosetta head, maar helaas was het eb en lagen de meeste rotsen droog… Dus zijn we maar wat verder gereden, via Goolwa, naar Minang (slechts 50 km). Hier hebben we lekker rustig aan gedaan, wasje gedraaid, beddengoed luchten, beetje gelezen en in de zon gelegen.

Dinsdag 22/12/2009

Vandaag gaan we op weg naar Larry de Lobster! Eindelijk kreeft voor Ruud, nadat die hem in Singapore door de neus geboord was. Onderweg komen we langs Coorong NP waar we luisteren en (helaas zonder verrekijker) kijken naar het broed-eiland van pelicanen. Vele van die grote vogels vlogen af en aan over het strand.
6u Lobstertijd; Ruud heeft reuze honger, dus we lopen langs de foreshore naar de Lacepede seafood takeaway. Helaas deze is maar open van 10-16u… Dan maar terug de camper halen en naar het restaurant met de giga lobster. Het ziet hier ook verdacht donker en leeg… Het hotelrestaurant heeft ook een plaatje van een kreeft, maar helaas geen kreeft op de kaart. Dus weer geen kreeft voor R vanavond, maar takeaway op de camping…
Gelukkig maakt de mooie zonsondergang in de zee zo vanaf onze camper het tegenvallende eten een beetje goed.

Woensdag 23/12/2009

Vandaag gaat het weer omslaan heeft men gemeld. Het begint in ieder geval erg warm; tegen de 40 graden en benauwd. Zwetend op weg naar Mt Gambier, een grotere stad met een McDonalds (gratis internet dus voor ons!) en azuurblauwe meren in vulcanische kraters. Door rijdend naar Port Macdonnell begint het heel hard te waaien. Het strandje waar je goed kon snorkelen kunnen we niet vinden, maar die verkoeling hebben we ook niet echt meer nodig, want de temperatuur is zo’n 12 graden gedropt door de harde wind en bewolking.

Donderdag 24/12/2009

We worden wakker met regen op onze camper. Door de regen, zeggen we South Australia gedag en rijden we de volgende staat in; Victoria. De tijd gaat weer een half uur vooruit en verwart ons nog meer; We schelen nu 10u met Nederland en een uur met Brisbane, waar onze tijd in de camper op staat…
Nu staan we op een rustige camping in Portland voor 2 dagen (gelukkig duurt Kerst hier maar 1 dag). Even inkopen gedaan voor ons kerstdiner; nasi Kerstavond, vis voor Kerstdag en het belangrijkste een chocolade taartje voor dessert! Er zouden hier 3-4 koala’s leven op de camping maar die hebben we nog niet kunnen spotten.

Vrijdag 25/12/2009

Lekker uitslapen op kerst morgen. Ontbijten met eggs en saucages. Dan gaan we op weg om Yellow Rock bij Cape Nelson te kijken. Mooie limestone rotsformaties. Vanachter de vuurtoren bij Cape Nelson hebben we mooi uitzicht over hoe het water op de rotsen breekt. Helaas geen whales of dolfijnen gezien. Dan maar op weg naar de zeehonden. Deze zitten in Cape Bridgewater en om ze te kunnen bekijken vanaf een platform, moet je eerst een uur redelijk stijl de clif omhoog lopen. 130 m boven zeeniveau. Maar we zien wel wat zeehonden in de golven spelen.
’s Avonds hebben we ons “kerst diner” gemaakt op de camping, gebakken vis, gebakken petatte en salades. Voor Ruud een Guinness erbij en voor Lonneke een rose.
Na het eten nog even uitbuiken, rondje camping gelopen en nog een koala gezien in de boom, een van de (niet betalende) vaste gasten van de camping.

Zaterdag 26/12/2009

Op weg naar de Great Ocean’s Road! Op weg naar de Great Ocean’s Road komen we langs Tower Hill, een zeer oude krater van een vulkaan waarin een natuur reservaat is met zeer veel wildlife. Alleen al om het informatie centrum zien we 4 koala’s, 1 kangaroe en een paar emu’s.
Op de Great Ocean Road aangekomen, komen we langs verschillende zeer spectaculaire uitzichten van rots kliffen. De zee is redelijk wild, waardoor er een paar mooie “splash” foto’s zijn waar het water soms meters hoog spat.
’s Avonds zijn we naar de eyecatcher van de kustlijn, de 12 apostelen, bij sunset gaan kijken. Dit was een zeer toeristische trekpleiser, het was erg druk. Onderhand “vechten” om de mooiste plaats voor een foto… Ook de camping hier is erg druk. Helemaal bezet, deels door de Great Ocean’s Road, deels doordat hier de zomervakantie is begonnen en daardoor ook het hoogseizoen. Hopelijk is het de komende campings minder druk, want dit is ook niks…

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanuit Marla rijden we in een stuk door naar Port Augusta; zo’n 750-800 km! Het laatste stuk van Pimba naar Port Augusta worden we verrast door het mooie uitzicht over zoutmeren.

Dinsdag 15/12/2009

Een lekkere rustdag in Port Augusta; uitslapen tot 9u, rustig ontbijten, lezen, zwemmen en ’s middags op t heetst van de dag het Wadlata museum bezoeken. Dit is een geweldig mooi museum over de hele geschiedenis van de region van het geologische begin, de aboriginalcultuur, de explorers en het leven van de pioneers.

Woensdag 16/12/2009

Vandaag gaan we naar de noordelijke Flinders Range; een 560 miljoen jaar geleden gevormde heuvelkam. Onderweg komen we langs vele mooie uitzichtpunten en bekijken we aboriginal grotschilderingen. We overnachten op een camping op een sheepfarm. ’s Middags is het te warm om te wandelen, dus gaan we lekker zwemmen. ’s Avonds lopen we een lagere heuvel op om de schitterende zonsondergang te bekijken over het geweldige uitzicht naar het zuiden en de verandering van kleur van de Rawleys Bluff in t noorden. Om ons heen zitten tientallen kangaroos lekker rustig te eten!! Perfecte zonsondergang alleen voor ons tweetjes!

Donderdag 17/12/2009

Ze hadden ons woensdag al verteld dat het donderdag koeler zou worden, dus wilden we vanmorgen een hike gaan doen in Wilpena Pound. De zon maakte ons wakker en het was weer warm, maar aan de andere kant kwamen snel donkere wolken aan. Onderweg naar Wilpena begon de hevige regen al. Geen wandeling vandaag… Als de wind is gaan liggen en de regen even stopt, rijden we naar een uitzichtpunt iets verderop. Langs en op de weg zitten nu overal kangaroos die het regenwater van de weg af drinken. We zien er wel 100!!! We zien zelfs een kleine Joey drinken bij z’n moeder en een Joey die in de pouch van z’n moeder kruipt! Ook zien we een groep emu’s aan de weg drinken. Dat is een regenbui wel waard!!
Met het bewolkte weer en af en toe een regenbui, rijden we zuidwaarts naar Wilmington. Kijken of het weer ons morgen laat wandelen in Alligator Gorge…

Vrijdag 18/12/2009

Het weer was ons goed gezind, zonnig en niet al te warm voor een wandeling in Alligator Gorge. Echter de locatie was met onze camper niet te bereiken, het ging behoorlijk steil omhoog met een verbod voor busjes en caravans. Dus maar verder gereden naar Melrose en van daar een wandeling naar Mount Remarkable gemaakt.
Van hieruit door Clare valley verder gereden naar Adelaide. Hier staan we op een camping pal aan zee. Aangezien we allebei zin in friet hadden, hebben we heerlijk fish and chips gegeten aan zee.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Staan weer wat nieuwe foto’s online van onderweg. Dat witte is geen sneeuw, maar zoutvlaktes.

Vandaag geen plannen, morgen gaan we 3 dagen weg naar King’s Canyon en Ayers Rock. Aangezien we dan vroeg weg moeten, hebben we eerst uitgeslapen; 8 uur.
Na het ontbijt zijn we naar het centrum gegaan, waar we de tour van morgen nog moeten betalen. Daarna wat in het centrum rondgekeken. Terug naar de camping en nog even in/aan het zwembad gelegen. ’s Avonds hebben we zelfs regen gehad!

Donderdag 10/12/09

Om 5.15u gaat de wekker…. we gaan naar Uluru (Ayers Rock) en King’s Canyon. Dit is een heel stuk sturen, dus we moeten op tijd weg. We worden om 5.45 opgehaald voor onze camping. Alleen komt er niemand… wij wachten en wachten en nog niemand. Kantoor gebeld en er werd gezegd er komt zo iemand aan. Na enige tijd wachten belt de gids op; ik kom eraan, maar ik ben toch gewoon op tijd? Blijkt dat we de klok niet hebben aangepast aan het tijdsverschil met Alice Springs, deze stond nog op de tijd van de oost kust.
Na een lange rit (500 km) komen we na de middag bij King’s Canyon aan. Hier gaan we een wandeling doen van 3.5 uur, op het heetst van de dag! Het begint met een zeer steile helling omhoog lopen. De uitzichten zijn geweldig, ontzettend mooie omgeving.
Na King’s Canyon moeten we weer zo’n 200 km rijden naar de camp plaats waar we overnachten. Onderweg moet er eerst nog hout gesprokkeld worden voor het kampvuur, waarop tevens gekookt wordt. Ook stoppen we bij een bottle shop waar het nodige bier wordt ingeslagen. Bij aankomst op de camp plaats, gewoon ergens in de middle of nowhere, is het bijna donker. Snel wordt het kampvuur aangemaakt en wordt er chili con carne bereid. Slapen doen we onder de sterren in een soort slaapzakken met ingebouwd matrasje. Het is half bewolkt als we gaan slapen, dus geen volledige sterrenhemel.

Vrijdag 11/12/09

We worden om 5u gewekt door de gids. We moeten snel ontbijten alvorens we verder gaan naar Kata Tjuta, dit is een soort bergkam van verschillende rotsen. Ook hier doen we weer een wandeling van zo’n 2 uur. Ook hier weer schitterende uitzichten. Vanuit Kata Tjuta gaan we via een tussenstop in het visitor centre door naar Uluru. Ulura gaan we van een afstand bekijken tijdens zonsondergang. Vanuit de parkeerplaats op een aantal kilometer afstand, onder het genot van een aantal pilsjes en het avondeten hebben we de zonsondergang bekeken, schitterend! Daarna weer naar een andere camp plaats. Deze avond hebben we geluk, onbewolkt, dus vanuit onze bedjes zich op duizenden sterren, dat is nog eens goed in slaap vallen!

Zaterdag 12/12/09

Ondanks dat het nog steeds vakantie is, worden we deze dag om 4u gewekt! We gaan nu de zonsopgang bekijken bij Uluru. Slaapzak oprollen, plens water in het gezicht en gaan met die banaan. Tijdens de zonsopgang ontbijten we op de parkeerplaats. Net na 6u gaan we naar Uluru waar weer een wandeling op het programma staat, rondje Uluru. Dit is zo’n kleine 10 km. We vertrekken rond 6.30u, als het nog heerlijk koel is en zijn net na 8u weer bij de bus. Ook dan is het voor die omgeving nog erg koel, omdat het half bewolkt is. De trip zit er helaas weer op, er staat nog een lange reis terug naar Alice Springs voor de boeg, 500 km. Dus moe en voldaan weer de bus in na een wederom zeer geslaagde trip.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanmorgen stonden we voor een gesloten hek bij het Aboriginal centre in Tenant Creek. Binnen waren lichten aan, maar we zagen niemand en onze telefoon had geen bereik om naar binnen te bellen…
We waren dus wat eerder dan gepland bij de Devils Marbles, zo’n 100 km zuidwaarts over de Stuart Highway. Deze marbles zijn grote granieten bollen, die de natuur gevormd heeft en op elkaar gestapeld heeft. Er liggen er wel honderden op een paar kilometer. Raar dat de natuur die alleen hier heeft gemaakt….
Verder op weg naar Alice Springs, nog zo’n 400 km. We stoppen onderweg nog voor een mango ijsje en een fles mangowijn van de Red Centre Farm, die midden in de desert met ondergrondswater druiven en mangoes verbouwd!
Nu op de camping weer afkoelend water opzoeken en in de schaduw wachten tot de zon ondergaat.
Voor Ruud was het een zware tegenslag. Nu we dan toch in de outback zijn, wilde hij ontzettend graag zijn idolen van vroeger opzoeken; de Flying Doctors (even pilsje drinken bij Vic) en Skippy the bush kangaroo. Anders dan ons al die jaren is voorgelogen, namelijk dat deze series in de outback afspelen, blijkt dat dit helemaal niet het geval is. Ze zijn allebei aan de kust, vlakbij Sydney, opgenomen… Voortaan geloof ik geen woord meer van die Ozzy’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We rijden vandaag naar een tandarts in Townsville, die Lonneke hopelijk van haar tandpijn kan afhelpen. Bij een grote keten krijgen we uiteindelijk een afspraak voor 15.30. De tussenliggende tijd gebruiken we om ons start klaar te maken voor de outback; afscheid nemen van de zee, pinnen, boodschappen doen en tanken. Boodschappen doen we meestal in een grote Woolworth of Coles aan de rand van een stad. In de Woolworth van vandaag ging een meisje de diepvries bijvullen; in een te grote megadikke skijas met handschoenen!! We moesten snel weg uit het pad, want de tranen rolden over onze wangen. Nooit kou gewend die Queenslanders!!
Na de wortelkanaalbehandeling en de tijdelijke vulling rijden we alvast 70 km landinwaarts naar Reid River, een overnachtplaats langs de snelweg.

Zaterdag 05/12/2009

We gaan op tijd op weg, want we willen graag zo’n 400 km afleggen naar Richmond, halverwege de weg naar Mt Isa. De reis verloopt heel voorspoedig en om 13.30 zijn we al in Richmond. Alleen overal waar we stoppen zien we grote sprinkhanen vliegen, ook bij de enige camping in de ‘stad’. Dan rijden we nog maar verder naar de volgende plaats 140 km verder. Om 15.00 de enige camping daar gevonden; blijkt die een lekkage te hebben en daardoor geen werkende wc’s en douches… Het wederom volgende dorp, Cloncurry, was “slechts” 110 km verder raadde de eigenaar ons aan… Dus na een oppeppende cola rijdt Ruud de laatste 140 km van de 720 km van vandaag! 140 km hier is niet echt vergelijkbaar met in NL. Allereerst is de “snelweg” dus vergelijkbaar met de middenpeelweg, maar dan slechter. Maximum snelheid is hier vaak 100 km/u of 110 km/u. Ook zijn we al een paar keer een zogenoemde road train gepasseerd. Dit zijn vrachtwagens met 4 of 5 aanhangwagens erachter. Bedenk in NL de grootst mogelijke vrachtwagen en dat dus maal 4 a 5. De camper rijdt verder prima. Ruud was al voornemens dat de volgende auto in NL een automaat moest zijn, nu weet hij het zeker. Zeer relaxt rijden, altijd een arm vrij en niet meer roeren in die soepketel.

Zondag 06/12/2009

Een relaxte dag wat rijden betreft, slechts 120 km. Dus rustig aan beginnen we dag. Ruud heeft sjpek met eier als brekkie, Lonneke alleen een eitje. Na zo’n anderhalf uur arriveren we in Mount Isa. Tijdens het installeren op de camping hoort Ruud ineens heel hard, pffffffffffffffff. Blijkt het ventiel van een van de voorbanden stuk te zijn. Tja, kan gebeuren, zeker als je bedenkt dat dit ook in de middle of nowhere kan gebeuren. Gelukkig zitten we nu in een dorpje. Na zeer veel zweet is het dan uiteindelijk gelukt de reserve band onder de auto uit te krijgen. Toyota zijn fijne auto’s, maar dit is dus echt BAGGER. Band verwisseld en we konden weer verder. Daar het zondag was, konden we deze vandaag niet repareren.
’s Middags zijn we naar het Outback museum gegaan. We dachten dat dit met name om het outback leven ging, maar het bleek met name te gaan over de mijn industrie in Mount Isa. Ook erg interessant.
’s Avonds zijn we in Mount Isa gaan uiteten. Je zit hier in de middle of nowhere, dus verwacht niet te veel. Echter wat blijkt na het opgeven van de bestelling; je krijgt een pieper. Zodra die afgaat, kun je je eten bij een loketje ophalen. Tja….

Maandag 07/12/2009

Daar we nog steeds een kapotte band hebben, moesten we allereerst naar de lokale Kwik-Fit. Even voor 8 stonden we voor de deur, om zeker te zijn dat we ook als eerste geholpen werden daar we weer een lange weg voor de boeg hadden. We werden meteen geholpen, het ventiel was zo gerepareerd, band weer erop en klaar. Toen vroeg Ruud de mannen of ze de reserve band ook konden terugplaatsen. Met in het achterhoofd het geplaar van gisteren en de verwachting dat dit voor hun dagelijkse kost was. Niet dus, ze erkenden inderdaad dat het een bagger systeem was en zijn met 2 man hier nog enige tijd mee bezig geweest. Dit was ons een fooi van $5 meer dan waard!
Vanuit Mount Iza zijn we uiteindelijk weer een heel eind gereden, zo’n 630 km. Weer een lange weg, met amper huizen of tegenliggers. Verbeeld je eens dat je op een maandag van Tegelen naar Amsterdam rijdt; geen huizen ziet en 5 tegenliggers hebt.
Uiteindelijk zijn we in Tennant Creek uitgekomen en hier een camping gezocht. Hier hebben we ter verkoeling maar eerst even het zwembadje opgezocht. In Nederland worden de zwembaden verwarmd, hier worden ze juist verkoeld.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Dinsdag 01/12/09

Zijn we naar Kuranda geweest. Dit is een dorp in een regenwoud. Hier hebben we de Barron watervallen bekeken. Het dorp ligt bovenop een berg met een spectaculair uitzicht over de kustlijn bij Cairns. ’s Avonds zijn we naar Cairns gewandeld en hier hebben we heerlijk Italiaans gegeten. Ook heeft Ruud zich nog een echte Ozzy hoed gekocht (zie foto’s).

Woensdag 02/12/09

Hebben we de Mangrove boardwalk gedaan. Erg mooi aangelegd in een mangrove bos. Daarna hebben we een rainforrest walk gedaan bij de botanische tuinen in Cairns. Ook hadden we wat stroom perikelen met onze camper. Dit bleek deels een slechte uitleg van de electriciteit aan ons toen we de camper hebben opgehaald en deels een oude accu met een tekorte levensduur. Dus nieuwe accu erin en knallen maar weer.
Tijdens de reparatie van de camper hebben we boodschappen gedaan en o.a. kangaroe biefstuk gekocht voor ’s avond op de BBQ. Deze smaakte zeer goed!

Donderdag 03/12/09

Zijn we weer langzaam naar het zuiden terug afgezakt. We gaan van Cairns terug tot aan Townsville om van daar uit de outback in te gaan. We hebben een andere route genomen als hoe we naar Cairns zijn gereden en wel door de Atherton Tablelands. Zeer indrukwekkend heuvel landschap. Met afwisselend regenwoud, bos, akkerbouw, grasland en veel riviertjes met watervallen. Blijven steken in Tully Heads waar we een camping hebben om van hieruit weer verder te rijden.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Na een kort ritje (slechts 200 km), zijn we vandaag in Cairns aangekomen. Nadat we een plek hebben veroverd op de camping zijn we Cairns ingegaan. Dit is een erg leuke stad. De Esplanade (boulevard) is erg ruim en leuk opgezet. Soort van park met verschillende publieke gratis BBQ’s waar je kunt picknicken. Ook lag er een zeer ruim gratis buitenzwembad waar je lekker kunt verkoelen. De winkelstraatjes waren ook erg gezellig met veel goedkope eetgelegenheden. Toevallig kwamen we nog bij een grote overdekte markt uit waar je alle groente en fruit kon kopen.
Verder hebben we hier informatie gezocht voor het duiken naar de Great Barrier Reef.
Na de stevige wandeling in de warmte hebben we in ons zwembad op de camping gelegen en ’s avonds een lekkere verse fruit salade gegeten.

Maandag 30/11/09

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Helaas verlaten we de prachtige campingsite weer en tijdens de afdaling horen we op de radio dat de eindexamen scholieren zich al met duizend verzameld hebben in Airlie Beach. Laat dat nou ook net onze volgende bestemming zijn… Van hieruit kun je namelijk gaan zeilen tussen de 74 Whitsunday islands met hun bountystranden en perfecte snorkellocaties. Ondanks de voorspelde drukte gaan we dus toch naar Airlie Beach en nemen we maar een camping net buiten Airlie. Bij het inchecken wordt ons al verteld dat door het goede weer heel veel zeilboten al volgeboekt zitten voor de komende week; minder… Uiteindelijk vind ze nog een plek voor ons op een kleine, iets luxere zeilboot voor donderdag en vrijdag.
Nu hebben we dus verplicht 2,5 dag vrij in Airlie Beach. Vervelend hoor vast zitten op een camping aan de azuurblauwe zee met 30 graden, verschillende wandelroutes of gewoon een goed boek.

Donderdag 26/11/2009

We stappen vandaag met 12 andere gasten op de Iceberg zeilboot! We krijgen de stargaze privat kamer in de boeg van het schip met een raam in het plafond naar het dek, vanwaaruit we ’s nachts de sterren kunnen zien! Net buiten de haven kunnen de zeilen meteen uit en gaan we redelijk scheef snel op weg. We zeilen tussen de 2 grootste eilanden door; Whitsunday en Hook island. Net na de passage stoppen we bij The Coral Garden voor onze eerste snorkeltijd. Het koraal is hier inderdaad in vele soorten uitbundig aanwezig. We varen, helaas met motor tegen de wind in, verder naar Whithaven; het mooiste strand van de eilanden. We varen iets verder door dan de meeste boten en hebben daardoor een stuk parelwit strand voor ons alleen, en wat helicopter-gasten…
Vrijdag 27/11/2009

Na een zonsondergang rustig zeilend langs Whitsunday island, brengen we de nacht door in dezelfde passage, helaas in de buurt van wat andere partyboten. Maar we hebben toch lekker kunnen kletsen met medepassagiers over hun Ozzie-avonturen. De volgende morgen zitten we om 7u met een ontbijt op het dek over het rustige water naar de prachtige omgeving te kijken. Ruud ziet nog een turtle.
Na een langzame start zeilen/ motoren we naar een strand dat door het lage tij net boven water ligt, waar we weer kunnen snorkelen. Er zitten hier meer vissen, maar een schildpad zien we helaas alleen vanaf de boot. Na de lunch varen we naar het noordelijkste dell van Hook Island om te snorkelen in Blue Pearl Bay. Hier zijn veel vissen en ook erge grote, alleen zien we helaas geen rays, schilpadden of de reusvis ‘Pricilla’ die hier moet wonen. Op de terugweg naar de haven kunnen we gelukkig nog heerlijk zeilen.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We werden beloond met een super mooi uitzicht over de hele valei (zie foto’s). Na onszelf geregistreerd te hebben op de camping zijn we naar het national park gegaan. Hier hebben we een wandeling door het subtropisch regenwoud gemaakt en een uur heel stil en geduldig gewacht op een zeer zeldzaam dier, de platypus. Deze heeft zich helaas niet laten zien.

Daarna weer terug gereden naar de camping. Terwijl ik dit typ zitten we letterlijk in de wolken. Er is nog geen lichtje van het dal te zien. De zonsopkomst moet hier schitterend zijn. Je ziet de zon opkomen boven de wolken. Enige nadeel is, dat dit nog voor 5 uur is. Tja….

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we vanaf Rainbow Beach doorgereden naar Bundaberg. Hier zijn we naar Mon Repos turtle rookery gegaan. Hier komen schildpadden aan het land om eieren te leggen. We waren ingedeeld in groep 3 en moesten dus enige tijd wachten. Rond 22u was het dan zover, onze turtle was aangekomen! Echter was de pret maar van korte duur. Terwijl we wachtend naar een andere schildpad waren aan het kijken, was onze schildpad zich weer omgedraaid. Na een half uur patrouilleren hadden we geen geluk. We konden naar huis of nog tot maximaal 0.30u wachten. Net voor we naar huis gestuurd werden kwam er dan toch weer een turtle! Hier hebben we alles gezien, het body pitten, nest graven met de 2 achterpoten, leggen van de eieren en het uiteindelijk dichtmaken. De turtle had 119 eieren gelegd. Zien eruit als zachte pingpong balletjes. De turtle was kennelijk een beetje lui, want was niet hoog genoeg het strand opgegaan. Hierdoor moesten we het nest weer uitgraven om de eieren een stuk hoger te verplaatsen. Al met al een SUPER ervaring!

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar Fraser Island geweest, het grootste zand eiland waarop bos en subtropisch regenwoud groeit. Het eiland heeft ook veel vers water meren, waarin we in eentje lekker gezwommen hebben vanaf een parelwit strand. Over het eiland zijn we met een MAN Paris Dakar truck overheen gereden. Dit is geen overbodige luxe want de “wegen” zijn amper begaanbaar. Aantal keren hebben we 4 x 4 jeeps uit het zand moeten trekken.

Woensdag zijn we verder noordwaarts gereden naar Rainbow Beach. We wilden via Boreen point aan een meer gaan, maar daar hadden we later veel spijt van. De routeplanner leidde ons over 3 stukken gravelweg. Super langzaam hobbelen in onze arme campervan, maar er was geen andere mogelijkheid daar…
Na een dagtour naar Fraser Island voor morgen geboekt te hebben, hebben we lekker gezwommen en daarna zalm gebbqt op een van de vele openbare bbq’s. Het is hier al vroeg donker; 19u. Met als gevolg dat we al vroeg op bed liggen totdat we een buitenlamp ergens gevonden hebben…

Vanuit Caloundra zijn we dinsdag naar de Australia Zoo van Steve Irwin gegaan. Het was voor voorjaar in Queensland een erg hete dag; 35 graden! De Zoo was de moeite waard met veel crocodillen, kangaroes en koala’s.

Maandagochtend 6.20 zijn we aangekomen in Australie. We hebben toen meteen onze camper opgehaald; een omgebouwd Toyota Hiace, ruimer dan we ons hadden voorgesteld. Er zitten 2 tweepersoonsbedden in; 1 uitschuifbaar bovenin en 1 als je de tafel ombouwt. We hebben onze kleren bovenin en slapen beneden. Voor de rest zitten er nog een wasbak, 2 gaspitten, een koelkast en kastjes in. Tot nu toe hebben we nog ruimte over…
Maandag zijn we naar Caloundra gereden. Na 3 kwartier rijden kwam Ruud er achter dat z’n creditcard nog op het kantoortje lag…. Gelukkig was Ruud inmiddels gewend aan t rijden in de camper, zodat we na 1,5 uur op en neer onze weg weer verder konden vervolgen.

Hier even een kort berichtje uit Singapore. We zijn hier donderdag avond goed aangekomen, na een vlucht van zo’n 12 uur. Deze is eigenlijk voorbij gevlogen.
Gisteren en vandaag Singapore verkend. Vandaag hadden we wat meer geluk met het weer, gisteren met name in de middag heeft het geregend. Al de hele week zijn hier verschillende straten afgesloten ivm de APEC bijeenkomst. Vandaag was alles nog wat strenger bewaakt doordat Obama Singapore met een bezoekje vereerde. Ook hebben we al flink geshopt. Ruud heeft Teva sandalen en 2 zwembroeken gekocht, Lonneke Croos (namaak Crocs), t-shirt, tas en we hebben nog 2 mag-lites gekocht vandaag.

Vanavond gaan we nog ff wat lekker Aziatisch eten in het dorp hier. Morgen rustig aan en nog wat dingen bezichtigen alvorens we naar het vliegveld gaan om naar Brisbane te vliegen. Hier komen we dan maandag morgen rond 7 uur ‘s ochtends aan.

Zal zometeen ook nog wat foto’s proberen te uploaden.

Groetjes aan iedereen,

Lonneke & Ruud.

Nu dus weer terug naar Ierland. Ik heb een nachtvlucht, normaliter doe ik geen oog dicht, dus zal verder een zeer rustig weekend worden.

Foto’s staan er inmiddels ook hier op. Niet chronologish, want een deel is gemaakt met de nieuwe in NY aangeschafte camera.

Gr,
Ruud.

Vanaf deze plaats willen wij jullie allen het beste wensen voor 2009!
Hopelijk een goede en gezonde start voor iedereen (inclusief alle vingertjes).

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

De maandag begon het werken weer voor Lonneke en weekend erna meteen weekenddienst. Uiteraard ben ik weer meegegaan om wat assistentie werk te doen. ‘s Morgens moesten we eerst een test lezen bij boer Tommie.
Op zondag belde rond 14u een boer met een zieke koe. Alleen stond die koe nog in het weiland. Nou ja, haal hem maar naar de stal en bel me als die vast staat zegt Lonneke. Om 18u belt hij weer terug, de koe stond vast. Ondertussen was wel de rest van het vee uitgebroken, dus het had allemaal “iets” langer geduurd.
Toevallig zondag belde dezelfde boer (Tommie) als waar we zaterdag de test hadden gelezen, hij had een erg zware verlossing gehad en door het trekken aan het kalfje was een van zijn pootjes gebroken. Dus dat werd gipsen… Het is ongelooflijk hoeveel leven er in een kalf van 1 uur oud zit. Ik moest met m’n hele gewicht op het kalf gaan zitten zodat die een beetje rustig bleef liggen.

Gisteren was Lonneke niet helemaal lekker eraan, dus heb ik in mijn agenda gekeken of er nog een gaatje was haar mee te helpen met een test. Gisteren had ik niet een heel drukke dag, dus kon ik wel mee. Oude broek aan, laarzen aan en met de handheld computer het weiland in en de scores ingeven die Lonneke noemt. Echt een klusje voor Ruud dus!
‘s Avonds had Lonneke ook dienst. Normaal gesproken redelijk rustig ‘s avonds en ‘s nachts. Maar wie belt er net op het moment dat we naar bed willen gaan? Juist, boer Tommie. Het zou een keizersnede worden. Snel naar de boer toe en inderdaad het kalf was veel te groot. Ruud werd aan het werk gezet, het gebied waar gesneden gaat worden de haren wegknippen. Toen de koe open was moesten de boer en ik steriel staan om te tillen, zo’n zwaar kalfje weegt rond de 60 kg! Maar alles verliep prima en de koe kon weer dichtgemaakt worden.

Vanmorgen wil Lonneke weggaan, waar heb je de sleutel gelaten? Weet ik niet? Ja, jij hebt gisteren avond opengemaakt… O ja, in dat geval staan de sleutels denk ik nog op de voordeur! Geen probleem hier in Ierland, er is niks weg.

Verder is de herst ook begonnen hier. De ene dag regen en de andere dag nog strak blauw. Herfst seizoen betekent ook dat er diverse bezoekers naar onze B & B komen. De eerste worden vrijdag verwacht en op dinsdag vindt er een wisseling plaats en komen de tweede bezoekers.

Zo, dat was het weer voor nu.

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Dinsdag

Alweer de derde dag in NY. Op dinsdag hebben we mid-town gedaan. We zitten al helemaal in NY routine… ‘s Morgens een metro, dan zoeken naar iets om te ontbijten en bij voorkeur ergens op straat zitten om dit op te eten. Dinsdag zijn we echter eerst naar the Empire State Buiding geweest. We waren redelijk vroeg, dus de wachtrij naar boven viel nog enigszins mee. Tja, normaal gesproken met zo’n rij voor een lift had ik gezegd, ik neem de trap wel, maar dat leek me nu niet zo verstandig. We zijn met de lift naar boven gegaan naar de 86ste verdieping. Hier was de observatory deck en heb je een mooi uitzicht op Manhattan, maar ook verder zoals Brooklyn, New Jersey. Daarna gingen we weer op de grond verder. Wederom vanalles gezien, public library, St. Patricks cathedral, Rockefeller centre, Radio Music Hall. Daarna via Time Square weer terug zuidwaarts, maar dan meer aan de westkant. Dan kom je door Chelsea, dit is meer een woonwijk. Na deze wandeltocht hadden we behoeft aan een bankje en zijn we op Madison Square garden even in de zon gaan zitten. Leuke hier is dat in de meeste parken de eekhoorns massaal over het gras lopen. Hier hebben we nog een paar foto’s van gemaakt. ‘s Avonds zijn we in SOHO en NOHO geweest, erg leuke en opkomende wijk richting downtown. Veel leuke winkeltjes, de score met inkopen is inmiddels 2-0 voor Ruud, want hier heb ik me een Levi’s spijkerbroek gekocht. Overigens lopen we kennelijk al als echte NY-ers door de straten, want we worden regelmatig aangesproken of we de weg kunnen wijzen. In NOHO hebben we nog even gegeten en weer terug naar het hotel.

Woensdag

Hebben we de buurten, Chinatown, SOHO, NOHO, Nolita en East village gedaan. Combinatie van rondkijken en (vooral door Lonneke) shoppen. In East village hebben we geluncht, erg leuke buurt is dit. ‘s Avonds hebben we met NY watertaxi een boot tocht gemaakt om het zuidelijke deel van Manhattan. De tour heette “Sunset tour”, echter we vertrokken helaas pas na sunset… Het was wel erg mooi alle lampjes en de skyline vanaf het water te zien. Tijdens de boottocht hoorden we dat Manhattan zoveel restaurants heeft, dat je 7 jaar ieder dag je ontbijt, lunch en diner op een andere plek kunt nuttigen. Na de boottour wilden we in ieder geval een van deze vele opties proberen. We hadden zin in een slice pizza. Het was zo’n 21u dat we de boot afkwamen en we hebben zeker een half uur gelopen voordat we uberhaupt een eettentje tegenkwamen. Toen we er een tegenkwamen was het pizza gedeelte dicht, dus hebben we maar een broodje gegeten.

Donderdag

Helaas alweer de laatste dag. ‘s Morgens rustig aan gedaan en de koffers ingepakt. Daarna zijn we naar Riverside park gegaan met de metro. Vanuit hier zijn we weer richting zuiden gelopen. Door Central Park, Madison Avenue en tot slotte het hotel, al met al nog een behoorlijke wandeling (zo’n 73 blokken). Onderweg ook nog even de Footlocker aangedaan en een paar Nikes gekocht voor Ruud. Toen werd het tijd naar JFK Airport te gaan. Het zou een drukke spits worden, want ze hadden regen verwacht. Niet heel handig met twee koffers dus. Maar alles is prima gelukt. Op JFK nog wat gegeten en het vliegtuig in, helaas weer terug naar huis… Absoluut een super vakantie gehad, NY is zeker aanbevelenswaardig!

Groetjes,
Lonneke & Ruud.

Afgelopen zaterdag was het dan zover, New York!! Na de koffers gepakt te hebben, zijn we met ons hele hebben en houwe over de Mainstreet in Ardee naar de busstop gelopen. Hier hadden we om 12.15 de bus. De bus was iets te laat en zat vol… Gelukkig ging er om 12.40 nog een andere bus. Deze ging niet over de snelweg, maar binnendoor. In ieder geval waren we op tijd op het vliegveld.

De vlucht ging gelukkig wel prima op tijd. Goede vlucht gehad, voornamelijk veel gelezen. Het was niet al te druk in het vliegtuig, dus we hadden ruim voldoende zitplaats. We waren iets eerder dan schedule in op NY JFK. Daar moesten we eerst door de douane, wat een heel gedoe is… Vingerafdrukken, foto’s etc etc. Gelukkig had ik mijn baard voor we weggingen geschoren, dus zagen me niet aan voor een of andere terrorist. Toen op de koffers wachten en met de Skytrain en Subway (zijn niet alleen broodjes) naar Manhattan!
Het hotel is prima, kleine kamer maar goed verzorgd en goede douche! Eerste nacht heb voornamelijk ik slecht geslapen. Paar uurtjes en op tijd weer wakker. Daardoor waren al op tijd op pad. 8.30u liepen we gewapend met de Lonely Planet door de New Yorkse streets and avenues. Eerst een ontbijtje gescored en lekker buiten ergens opgegeten. Het weer was namelijk SUPER. Ongelofelijk goed weer gehad de hele dag. Strak blauw en ergens tegen de 30 graden.

Zondag

De eerste dag hebben we upper East side, Central Park en upper West side gedaan. Heel wat kilometers gelopen! Ongelofelijk wat je allemaal ziet. Feit dat we erg vroeg waren was ook leuk, je zag de stad gewoon tot leven komen. Central Park is echt heel leuk op een zondag, en zeker een zondag met zo’n goed weer. Veel toeristen, maar ook veel NY-ers die hier aan het wandelen, picknicken op zonnen zijn.
Ook hebben we al de eerste shops gehad. Lonneke heeft al een potentieel koop object gespot, een truitje. Ruud is al in de Nokia en Apple store geweest. Vooral de laatste is een bezienswaardigheid. Niet zo zeer door de iPods, iPhones etc etc, maar voornamelijk door de drukte. Er staan gewoon rijen a la McDonalds voor de kassa’s om de spullen af te rekenen. Die Apples zijn net Warme broodjes….

‘s Avonds zijn we in de buurt van het hotel gaan eten en nog een tour door New York by night gemaakt,

Maandag

Op maandag zijn we downtown geweest, financial district, Wall Street e.o. Ook weer eerst lekker buiten ontbeten, het was wederom erg goed weer. Daarna een tour gelopen die in de Lonely Planet stond. Ook weer erg veel gezien. Ground zero zelf kun je niet heel veel zien. Gewoon een lege vlakte met bouwhekken er omheen. Er tegenover was des te meer te zien. Warenhuis 21 century, hier doen de NY-ers hun inkopen. Alle merken tegen zeer lage prijzen. En wie had er het eerste wat gekocht? Fout, het was Ruud. Ik heb een mooie jas gekocht! Wall Street viel tegen bij de verwachtingen. Waren voornamelijk toeristen en weinig aandeel handelaren daar. Na de tour hebben we de metro naar Brooklyn genomen en van daaruit over Brooklyn bridge terug naar Manhattan gelopen. Dit is erg gaaf, je ziet de hele skyline van NY. Toen nog even geshopt en snel terug naar het hotel. Hier moesten we namelijk ons zondag’s kloffie aan doen om naar de Phantom of the Opera op Broadway te gaan! Aangekomen op Timesquare bleek dat je hier een opera voorstelling kon volgen die op de schermen werd getoond. De opera was live te zien in het opera gebouw. 42nd Street was er gewoon voor afgesloten! Na het eten hebben we nog wat rondgelopen bij Time Square, waarna we naar teh Majestic theatre zijn gegaan. De voorstelling was erg mooi.

Groetjes uit New York,

Show on map (Dit is de locatie van ons hotel.)

Lonneke & Ruud.

Afgelopen weekend zijn we een lang weekend in NL geweest. Lonneke had maandag sowieso vrij aangezien hier in IE een vrije dag (bank holiday) was. Ze heeft ook de vrijdag nog kunnen vrij regelen zodat we 4 dagen hadden. Deze keer zijn we met Aer Lingus naar Dusseldorf gevlogen omdat die een beter schema heeft. Ryanair vliegt eenmaal per dag ‘s middags op Eindhoven. Zo ben je dan zowel met de heen als de terugreis bijna de hele dag kwijt. Nadeel was nu dat we wel erg vroeg op moesten; 4.30u want de vlucht vertrok om 7.00u. Echter werd ik natuurlijk om 4:00u al wakker en moest naar de WC. Lonneke sliep nog, dus ik probeerde zachtjes op te staan zodat zij nog een uur kon slapen. Het opstaan ging iets minder zacht dan gepland, ik verloor namelijk mijn evenwicht en viel op het nachtkastje…. Dus maar allebei om 4.00u opgestaan.

Ondanks dat we eigenlijk niks gepland hadden, hebben we het weekend weer veel gedaan en veel mensen gezien. Ook weer even de “echte” Nederlandse dingen gegeten zoals kroketten, frikandel speciaal en friet van de mert! Het weer was ook een stuk beter dan wat we in Ierland de afgelopen weken gewend waren. Hier was het veelal bewolkt, fris en geregeld een regenbui.

In het weekend hebben we ook in NL een vakantie geboekt. De kosten zijn een stuk minder dan als je vanuit IE boekt. Lonneke heeft in september maar een week vrij. We wilden eigenlijk naar Zuid-Afrika, maar de kosten voor een week voor alleen het vliegen waren zo hoog dat we naar een alternatief zijn gaan kijken. Zo kwamen we dus eigenlijk via Jordanie, Egypte uiteindelijk op New York.

Het reisje naar NL heeft overigens ook gezorgd dat onze B&B voor de maand november bijna helemaal volgeboekt zit. Ook in oktober zijn er al verschillende boekingen binnen. Dus wie ook nog wil komen, ben er snel bij!

Zo, ga nu eens kijken hoeveel aandelen Ryanair ik nog zal bijkopen…

Groetjes uit Ierland,
Ruud.

Zaterdag ochtend was iedereen al vroeg uit de veren; omstreeks 7.30. Rustig aan ontbeten en toen zijn we naar het middag programma vertrokken. Dit bestond uit 10 km kanoen en daarna een touwen parcours. ‘s Avonds in het huisje BBQ-en en daarna stond het spel “Ik hou van Holland” op het programma.

Zondag zijn we rond het middag uur naar Maastricht gereden waar we de avonturen tocht d’ Artagnan zijn gaan doen. Deze speelde zich af in de onderaardse vestingwerken van Maastricht. Hierna zijn we naar Kaldenkirchen gereden, waar we heerlijk hebben gegeten bij restaurant NOA. De foto’s van het weekend kun je hier bekijken.

Gr,
Ruud.

In Maasbree aangekomen hadden de meeste ondanks het natte weer toch al een droge keel. Hier werden de Solexjes dan ook geparkeerd op het terras bij Niens waar we een paar biertjes dronken. Daarna ging de reis verder via omwegen naar Baarlo. Onderweg begon het uiteraard weer te regenen, zodat we hier als een paar verzopen katten aankwamen. Als een stelletje “Hells Angels” reden we gezamelijk de winkelstraat over naar de eerste de beste kroeg. Ook hier maar weer noodgedwongen pilsjes drinken totdat het droog werd. En het werd gelukkig toch weer droog zodat we onze reis konden vervolgen. Langs de maas reden we richting Blerick met als eindstation de Boekend.
Conclusie: de Solexjes rijden zelf best zuinig, maar de meeste bestuurders komen toch wel in de buurt van de 1 op 1.

Vanuit de Boekend moesten we weer de fietsen zonder hulpmotor op richting Tegelen. Hier gingen we eten bij de Argentijn op de Grotestraat. Op het menu stond voor iedereen mixed grill. Dit was erg lekker en vooral de spare-ribs gingen er goed in! Na het eten even uitbuiken bij cafe Sintermerte voordat de taxi ons op kon halen. Van hieruit gingen namelijk naar de Broesel in Duitsland. Na de eerste “bier tower” werd er al door sommige al flink gedanst. Om 3 uur nog even een snack en weer de taxi in richting Tegelen. Al met al een zeer geslaagde dag!
Zie hier de foto’s.

Laat in bed, maar op zondag evengoed om 9.30u bij bakkerij Kamps om broodjes te halen en kopje koffie te drinken met Rob B en Rob G. De rest van de dag was voornamelijk beetje luieren, alleen moest ik weer ‘s middags op weg richting Ierland. Het Ryanair schema is aangepast waardoor ik eerder in Ierland aankom en hierdoor ook een bus eerder kan nemen (19.05), mits alles op tijd gaat uiteraard. Het toestel had een dik half uur vetraging, dus dat ging heel krap worden. Ik landde om 18.55 dus had de hoop al opgeheven en er al op ingesteld dat ik een uur langer moest wachten. Om 19.00u kwam ik uit het vliegveld en dacht, theoretisch moet het lukken… Dus dat werd rennen met het koffertje als aanhangwagen. Bij de douane had ik het al helemaal gehad en liet met een behoorlijk hijg geluid (en waarschijnlijk ook behoorlijke rode kop) mijn paspoort zien. Ik mocht er gelukkig toch weer in, dus snel verder rennen naar de bussen. Toen ik buitenkwam, zag ik mijn bus net wegrijden… Snel erachteraan gerend en hij stopte ook nog. Pfff weer geluk gehad, nu kon ik 40 minuten uitpuffen voordat ik in Ardee aankwam.

Op dit moment zitten we (helaas) weer in het koude regenachtige Nederland. We zullen nog even de laatste dagen van Thailand beschrijven.

Laatste bericht was toen we weer op het vasteland waren, we hebben de nachttrein genomen naar Bangkok. Dit was een goede reis, in ons bedje een paar uurtjes geslapen. Bij aankomst in Bangkok zijn we eerst naar de klerenmaker gegaan en heeft Ruud zijn pakken gepast. Hier moest nog her en der wat aangepast worden alvorens deze klaar waren. Ook heeft Ruud nog 3 overhemden laten maken. Na het passen zijn we terug naar het treinstation gegaan en hebben we de trein naar Ayutthaya genomen. Hier staan net als in Sukhotai verschillende oude tempels. Het was heel erg warm deze dag (40 gr C) en we hebben geregeld in de schaduw gezeten om wat af te koelen.

De volgende dag zijn we weer terug naar Bangkok gegaan, hier hebben we ‘s middags wat rond gelopen en wat geshopt op Koh San road. In de buurt hiervan was erg veel politie en militairen op de been, na navraag bleek dat de koningin een bezoek aan de tempel zou gaan brengen. Hier hebben we even gekeken toen het hele circus arriveerde. Dikke limousine voor de queen en een heel peleton Mercedessen met van allerlei officials. De Thai zijn enorm koningshuis gezind en die vonden het geweldig om te zien.

De volgende dag (laatste dag) hebben we ‘s morgens rustig aan gedaan, tassen fatsoenlijk ingepakt. We waren van plan om in de buurt van het guesthouse nog wat rond te lopen. Toen we in het park stonden kwam er een man naar ons toe en vroeg wat we aan het doen waren. Na even met hem gepraat te hebben, bleek dat het die dag Buddha-dag was. Ook was deze week de toeristen-promotie van de overheid, een van de voordelen was zeer goedkope Tuk-Tuk (alleen die van de overheid zijn). De man hield ons zo een Tuk-Tuk aan en zei welke tempels we beslist nog moesten zien. Dit waren allemaal vrij onbekende tempels voor de toeristen en alleen op Buddha dag open. Met de Tuk-Tuk hebben we diverse tempels bezocht. Bij iedere tempel kwamen er Thai naar ons toe om wat uit te leggen over de tempel, ze vonden het allemaal geweldig dat er toeristen naar de niet-toeristische tempels kwamen. Na 2-3 uur onderweg te zijn geweest met de Tuk-Tuk (dit alles voor 10 Bhat = EUR 0.25) zijn we naar de kleermaker gegaan. Hier nog even de pakken en overhemden gepast die klaar waren en ook goed pasten. Daarna terug naar het guesthouse, omgekleed en naar het vliegveld….. onze geweldige vakantie is helaas weer voorbij.

 We hebben een selectie van de foto’s gemaakt, deze kun je hier bekijken.

 Op dit moment zitten we in Chumpron, net aangekomen met de ferry van Ko Tao te wachten tot we de nachttrein richting Bangkok nemen.

Eergisteren hebben we een quad gehuurd om het eiland nog verder te verkennen, dit leek ons iets veiliger dan over de ongeasfalteerde wegen met een scootertje. We zijn in het noorden van het eiland uitgekomen bij een schitterende baai. Hier hebben we een aantal uren geweldig gesnorkeld. Zeer veel mooie vissen en koralen gezien. ‘s Middags hebben we heerlijk gelunchd in een zeer moderne gelegenheid. Toen we terug wilden rijden naar ons dorp, begon het uit het niets heel hard te regenen. Plastic zak om de rugzak en met de quad VOL d’r doorheen.

We hebben toen de snorkeltrip voor gisteren geboekt. Dit was ook super, met een boot om het eiland gevaren en op verschillende plaatsen gesnorkeld. Op een paar plaatsen zaten erg veel kwallen helaas, zodat we er tussendoor moesten zwemmen. Op het eind hebben we 2 uur op eiland Nang Yuan gesnorkeld, ook de moeite waard. Het weer was ons goed gezind, geen regen!

Vandaag hadden we een relax dag, rustig aan, om 15u de boot naar het vasteland en vanavond om 21u de nachttrein naar Bangkok. Bedden in de trein zijn prima, dus doen wel een oogje dicht. We zouden eigenlijk in Bangkok blijven tot de 27ste, maar hebben de plannen bijgesteld. Morgen ochtend gaan we eerst Ruud’s pakken passen. Daarna gaan we verder richting Ayuthaya. Hier blijven we dan 1 of  2 nachten. Feit blijft dat we de 27ste helaas weer terug vliegen van een super vakantie!

 Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Deze keer vanuit Ko Tao waar we woensdag zijn aangekomen. Woensdag hebben we niet veel gedaan, dorpje waar we zitten wat verkend en beetje uitgerust omdat we moe waren van de reis. Donderdag hebben we een scooter gehuurd om het eiland te verkennen. We zijn ‘s morgens naar een snorkelbaai gegaan, we moesten alleen over erg steile onverharde wegen om er te komen. Niet ideaal met 2 man op een scooter. Uiteindelijk gelukt en heel mooi om te snorkelen. Daarna zijn we de rest van het eiland wat gaan verkennen, twee andere dorpen deze keer over de verharde weg. ‘s Middags hebben we ons nog een stuk over de onverharde weg gewaagd naar een andere snorkelbaai. Helaas zaten hier erg veel kleine kwalletjes en begon het ook nog te regenen.

Vandaag heeft Ruud 2 duiken gemaakt. In het begin regende en waaide het enorm hard, de boot ging flink op en neer en de zee was te wild voor Lonneke om te snorkelen. Bij de tweede duik was het een stuk rustiger en heeft Lonneke ook gesnorkeld. Het duiken ging erg goed na ongeveer 1 jaar niet gedoken te hebben. Net hebben we heerlijke vis van de barbecue gegeten. Ruud had Baracuda (eerst levend gespot met duiken, ‘s avonds oppe telder).

Morgen gaan we waarschijnlijk een ATV (scooter met 4 wielen) huren, is geen overbodige luxe hier, om het eiland nog wat te verkennen en naar nog wat snorkelbaaien te gaan. Zondag gaan we waarschijnlijk met de boot om het eiland naar verschillende snorkelplaatsen.

Maandag gaan we weer met de nachttrein (van maandag op dinsdag) naar Bangkok.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Hier zijn we weer, veilig en wel (zaten niet in het neergestorte vliegtuig). Momenteel zijn we in Nakhon Pathom aan het wachten op de nachttrein. Dit stadje is werkelijk niet op toeristen voorbereid, niks in het Engels, geen restaurants en alle scholieren lachen om ons… Gelukkig uiteindelijk wel een internet cafe gevonden, dat helemaal vol zit met jongens die aan het gamen zijn.

In Kanchanaburi zijn we eergisteren op excursie geweest naar de Erawan watervallen. Hier zijn 7 stappen van watervallen, heel mooi om te zien. We hebben de berg eerst beklommen naar de 7de waterval en waren doorweekt van het zweet toen we daar aankwamen. Zeer warm, benauwd en hoge luchtvochtigheid. Daarna zijn we naar beneden gelopen en bij de 3de waterval gezwommen. Na de watervallen gingen we eerst een stukje met de trein over de death railway. Dit was niet zo heel spectaculair. Na de treinrit zijn we naar de Bridge over de river Kwai gegaan, ook dit stelde niet zo veel voor.

De volgende dag zijn we ‘s ochtends naar het museum gegaan over de bouw van de railway vanuit Birma naar Thailand, deze is gebouwd door Japan gevangen Engelse, Australische en Nederlande soldaten tijdens de 2de wereldoorlog. Dit was zeer indrukwekkend.

‘s Middags zijn we naar de Tiger Temple geweest. Hier worden jonge tijgers waarvan de ouders zijn vermoord opgevangen door monikken. Je kutn deze tijgers aanraken en met ze op de foto. Helaas waren er deze keer wel vele toeristen, zodat het op een kermisattractie begon te lijken. Tijdens de wandeling van de tijgers terug naar hun nachtverblijf, krijgen de andere dieren die ook hier verblijven te eten. Je staat dus ineens te midden van koeien, zwijnen, paarden, geiten, herten en waterbuffels. Dit was wel grappig om te zien.

Vandaag rustig aan gedaan, tas gepakt en de bus richting Nakhon Pathom genomen, hier wachten we nu op de nachttrein naar Chumpon. Van daaruit nemen we morgen ochtend de boot naar Ko Tao. Daar kunnen we nog ff relaxen op het strand en wellicht duiken en snorkelen.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Vandaag zijn we van Chiang Mai naar Bangkok gevlogen en daarna met de bus vanuit Bangkok naar Kanchanaburi. We hebben hier een zeer mooi hostel waar we net heerlijk gegeten hebben.
Morgen gaan we de hele dag op pad. Eerst naar een national park met 7 watervallen, daarna na de bridge over the river Kwai.

Groetjes Ruud & Lonneke.

Inmiddels zijn we in Chang Mai aangekomen, gisteren middag. Na een 5 uur durende busreis, deze keer met airco. ‘s Middags hebben we de stad verkend en ‘s avonds zijn we gaan eten in het seafood restaurant bij de Night Market, welke we na het eten hebben bezocht.

Vandaag zijn we naar het elephant nature park geweest. In tegenstelling tot wat de meeste toeristen hier doen, bieden ze hier geen olifanten show of rijden aan. In dit park hebben ze mishandelde olifanten opgevangen. Je bent hier de hele dag om de olifanten fruit te voeren en twee keer in de rivier te wassen. Verder krijg je veel informatie over de Aziatische olifant, de toestand waarin de olifanten getraind en gehouden worden. Je observeert ook de olifanten terwijl ze met elkaar aan het spelen zijn in hun natuurlijke omgeving. Om zo dicht bij de olifanten in de buurt te komen is echt een geweldige ervaring, vooral als je het tragische verhaal van de individuele olifanten hoort. Dit zal waarschijnlijk ook wel blijken uit de ongeveer 100 foto’s…..

Morgen gaan we misschien naar een Thaise kookcursus. Zaterdag reizen we waarschijnlijk weer richting het zuiden. Via Bangkok naar Kanchanaburi waar we de Tiger Temple willen bezoeken. Hierna gaan we nog verder naar het zuiden om ergens op een eiland aan het strand te liggen (dus de echte rust moet nog komen Sjraar).

Nu gaan we nog ff wat drinken ofzo en dan vroeg naar bed na een lange maar zeer interessant dag.

Gr,

R & L.

Vandaag hebben we de grootste tempels gezien (Grand Palace, Wat Po, Wat Arun, Golden Mount) en de nieuwste shopping malls (leuk contrast). Ons hostel is netjes, hebben goed geslapen. Het verkeer in Bangkok is mega chaotisch. Binnen de tempel muren is het heerlijk rustig. Vandaag ook de Tuk-Tuk geprobeerd, niet echt een succes. Ze proberen je over te halen eerst “ergens” anders naartoe te gaan. Doodvermoeiend…

Morgen gaan we verder naar Khao Yai (national parc). We zullen jullie op de hoogte houden.

Show on map

 Groetjes uit Thailand van Ruud & Lonneke.

Hier zullen we af en toe een verhaaltje en misschien wat foto’s posten.

Groetjes,

Ruud & Lonneke.

Momenteel weer helaas terug in (het koude) Nederland. De vlucht ging weer goed alleen erg lang allemaal en twee nachten in het vliegtuig niet kunnen slapen.

De trip naar de pinguins Dinsdag was zeer geslaagd en erg de moeite waard. De pinguins waren erg leuk om te zien. Ook hadden we geluk dat we een groep dolfijnen zagen waar we uiteindelijk middenin te terecht kwamen met het bootje! ‘s Avonds de nachtbus naar Santiago, waar we Woensdag de hele dag waren. Hier was het een stuk benauwder als in de rest van Chili. ‘s Avonds hebben we hier met Nina, Stephan en Sita gegeten.

De volgende dag de vrouwen rond 11.00u op de metro gezet, zij moesten al eerder vliegen. Stephan en ik hebben die dag nog relaxt aan het zwembad gelegen. ‘s Avonds moesten wij ook helaas weer terugvliegen. Het was een vakantie om nooit te vergeten!

Ruud & Lonneke.

De geisers waren echts supermooi, alleen een beetje vroeg op…´s Avonds de nachtbus naar La Serena waar we momenteel zitten. Gisteren La Serena bekeken, erg leuk en gezellig stadje.

We wilden vandaag met bootje naar de pinguins, dolfijnen en misschien walvissen gaan kijken, echter ging deze helaas niet vandaag maar morgen door. Dat betekent dat we vandaag gaan paardrijden in de vallei en morgen naar de pinguins gaan. Dan nemen we morgen avond de nachtbus terug naar Santiago, waar we Woensdag de hele dag zullen zijn en dan Donderdag helaas weer terug naar het koude Nederland….

Hier is de temperatuur namelijk steeds rond de 30 gr en zonnig.

Ruud & Lonneke.

Momenteel zitten we in San Pedro, dit is helemaal in het Noorden in de woestijn.Vanuit Valparaiso (laatste bericht) zijn we de volgende dag naar Viña del Mar geweest. Dit was best een leuk plaatsje. ´s Avonds de nachtbus naar Copiapo genomen.

Hier hebben we de eerste dag de excursie voor de volgende dag geregeld en verder rustig aan gedaan. Deze excursie was werkelijk geweldig. We waren met z´n vieren plus de chauffeur/gids in de 4 x 4. Het park waar we naartoe waren (Parc National Tres Cruzes Nevado) lag op maar liefst 4000 m hoogte. We moesten dus alles poco (langzaam) doen ivm zuurstof. We hebben flamingo´s, vicuñas, vossen, zoutvlaktes, meren in de rots woestijn gezien.´s Avonds troffen we Sita en Menno en hebben we met ons zessen gegeten.

´s Nachts wederom de nachtbus, naar San Pedro. Deze keer heb ik zelfs warempel geslapen. Gisteren middag/avond een excursie gedaan in Valle de la Luna. Een mooie zonsondergang, midden in de Woestijn bovenop een berg.Vandaag weer even rustig aan, dorpje bekijken etc. Morgen om 4.00u op om naar de geisers te gaan. Deze spuiten alleen om 6.00u ´s ochtends. Dan ´s avonds weer de nachtbus naar La Serena (een zit van 16 uur).

Tot de volgende keer,
Ruud & Lonneke.

Het raften was super op de 31ste. We hadden een erge leuke instructeur en zaten met een Australisch meisje en een Engelse jongen en meisje op de boot. s”Avonds heerlijk gegeten in het Hostal.

Om 0.00u hebben we het vuurwerk bekeken vanaf het plein. Dit was heel mooi. In tegenstelling tot Nederland, heeft hier niemand zelf vuurwerk, maar wordt er waarschijnlijk in iedere plaats een groot vuurwerk afgestoken. Daarna hebben we nog in korte broek en t-shirt op het terras gezeten!

Op 1 Januari zijn we het jaar sportief begonnen door een flink stuk te gaan mountainbiken in de Andes. Door de bossen was erg mooi met af en toe schitterende uitzicht op de rokende vulkaan.Op de weg lagen ook super mooi watervallen, waar we gepicknickt hebben. Daarna in een meer gaan zwemmen om even af te koelen.

s’Avonds de nachtbus van Pucon naar Santiago genomen en van daaruit naar Valparaiso waar we nu zitten. Vandaag gaan we hier in de omgeving nog wat rondkijken en naar het strand.

Vanavond weer met de nachtbus verder naar Copiapo.

Groeten Ruud & Lonneke.

Hierbij weer een nieuw verhaal uit Chili. We zitten momenteel in Pucon, in de Andes. Het weer was de afgelopen dagen iets minder helaas, maar vandaag is het super mooi weer.

Dinsdag zijn we vanaf Valdivia naar Frutillar gegaan. Hier hebben we Woensdag een auto gehuurd en zijn we rond het meer gereden. Het weer was niet goed genoeg om de Vulkaan Osorno te kunnen zien. Donderdag zijn we met de bus van Frutillar naar Pucon gegaan. Hier zijn we Donderdag naar de thermen geweest (net zoiets als in Arcen, maar dan echt…).

Vandaag gaan we in Pucon raften, VOL de rivier af met een rubber bootje, L is bloednerveus… Vanavond gaan we een paar cervezas drinken om oud op nieuw te vieren. Morgen weten we nog niet precies wat we gaan doen, wellicht overdag nog wat in Pucon en dan ´s avonds de nachtbus naar ????

In ieder geval allemaal de groeten van Ruud en Lonneke, goede start van 2005 allemaal en tot ziens.

R.

Na een lange reis dan eindelijk in Valdivia. We kwamen aan op Schiphol met de bedoeling naar Cincinnati te vliegen. Hier hadden we een tussenstop van 1.15u om daarna door te vliegen naar Atlanta. Op Schiphol bleek al snel dat de vlucht naar Cincinatti vertraagd was met 1.45u. Gelukkig konden we regelen dat we vanaf Schiphol een rechstreekse vlucht konden nemen naar Atlanta. We moesten dan wel zo snel mogelijk gaan inchecken omdat die om 10.00u al vertrok in plaats van onze vlucht om 11.35u. Uiteindelijk alles gelukkig gehaald. Gisteren werden we onthaald door de dames op het vliegveld, was echt goed om Lonneke na zo´n lange tijd weer te zien en omarmen. Nu is Lonneke me Valdivia aan het laten zien en momenteel zitten we even achter de PC op de universiteit.

Groeten,Ruud.

Vrijdag 13/04/01:
Aangekomen op het vliegveld. Iedereen moest eerst door de Douane, daar heb ik ongeveer 10 minuten in de rij moeten wachten. Je krijgt een paar stickers met stempels in je paspoort en dan is alles goed. Nadat je door de douane was geweest kon je je koffer ophalen. Toen ik klaar was bij de douane keek ik naar de lopende band en zag dat mijn rugzak alles blokkeerde. Ik dacht: dat is nog eens timing ! Ik heb mijn rugzak gepakt en ben toen naar de Exit gelopen. Daar stonden veel mensen iedereen op te wachten. Ik keek rond, maar zag niemand zwaaien en dacht, shit Luc is vast te laat ofzo, plotseling stond Luc voor me. We zijn toen gelijk naar de parkeergarage gelopen en hebben alles in zijn GSI geladen. We moesten wel nog eerst geld wissselen, anders konden we er niet uit. We zijn eerst naar zijn huisje gereden, daar alles uitgeladen. Daarna zijn we naar het shopping centre gegaan waar we wat gegeten hebben bij de Spur. Daarna hebben we wat rondgereden en zijn we terug gegaan. Hennie en Marga waren inmiddels thuis. Ik heb me daar voorgesteld en we hebben even achterom gezeten. Hennie is nog een echte Amsterdammer, al woont hij al jaren in Zuid-Afrika. We hebben flink gelachen met hem.
We zijn weer teruggegaan naar Luc’s huisje, waar mij de ogen steeds dicht vielen. ‘s Avonds zijn we nog even JB ingegaan, waar we weer wat gegeten hebben. ‘s Avonds thuis nog even alle spullen ingepakt en daarna gelijk gaan slapen (19:00u).

Zaterdag 14/04/01:
Om 4:30u opgestaan om klokslag 5:00u weg te rijden. We zijn weggereden en kwamen er op de snelweg op een gegeven moment achter dat er nog maar bar weinig benzine in de Kadett zat. We zaten toen al in the middle of nowhere. Op een geven moment zagen we veel lichtjes; een dorpje. We hebben die afslag genomen, maar kwamen niet ver, de benzine was op. Luc was net 2 dagen lid van de AA (soort ANWB). Deze opgebeld en na een half uur kwam er een falkon (een opsleepwagen) ons een beetje benzine brengen. Hij heeft ons uitgelegd waar het dichtstbijzijnde benzine station was. Daar getankt, waarna we onze reis konden vervolgen. We zijn toen na zo’n 75 km van de snelweg gegaan om de toeristische route, binnendoor, te nemen. Het zag er allemaal echt schitterend uit, mooie bergen, mooi uitzicht, tot op een gegeven moment Luc begint te schelden. Er ging een of ander lampje aan. De V-belt was er afgelopen. Nog even een stuk teruggelopen, maar niks meer gevonden. Wij zijn toen rustig aan naar een dorpje gereden. Luc heeft nog een paar keer de motor handmatig gekoeld door een cola fles, gevuld met water over de motor te schudden. In het dorpje bij een garage hebben we de V-belt laten verwisselen.
We zijn toen rustig doorgereden, onderweg hebben we nog een baviaan gezien. De volgende stop was ‘God’s window’. Hier heb je een zeer mooi uitzicht op de vallei. Daarna zijn we doorgereden naar de ‘Mac Mac Falls’. Deze watervallen vielen een beetje tegen, je had er geen mooi uitzicht. We zouden eigenlijk daarna terugrijden naar Nelspruit, maar kwamen nog een bord tegen met ‘The Lone Creek Falls’. Daar zijn we dus nog naar toegereden. Hier had je al een beter uitzicht, je kon er zelfs onder gaan staan als je wilde. Hier hebben we ons zo’n uur kunnen amuseren. Toen we weer terug waren bij de auto, attendeerde een Zuid-Afrikaan ons erop dat de voorband lek was. “What the fuck” zei Luc, dat konden we er ook nog bij gebruiken! Daar met ons tweeen de band verwisseld en uiteindelijk naar Nelspruit gereden.
Het hotel (Town Lodge) wat Luc daar geboekt had, zag er prima uit. We zijn daar in onze vieze kleding naar binnen gegaan. De mensen bij de receptie keken ons aan van; wat hebben we hier nu weer? Ik weet zeker dat als we gevraagd hadden of ze nog een kamer voor ons hadden, ze nee gezegd zouden hebben.
In onze kamer allebei opgefrist en weer naar beneden gegaan om te vragen of we ergens konden eten. Aan de overkant lag een Irish Pub met een restaurant. Daar hebben we heerlijk gegeten en de nodige Hunters gedronken (apple cider).
Aan het einde van de avond moesten we in totaal 150 Rand betalen (Fl 50).
Aan een andere tafel zaten drie mannen waar we op een gegeven moment mee aan de praat raakten. Luc vroeg of zij wisten wat er leuk was om te zien hier in de omgeving. Een ervan, Hannes, bood gelijk aan om ons morgen mee te nemen. Op dat aanbod zijn we ingegaan.

Zondag 15/04/01:
Om 9:00u opgestaan en daarna VOL gaan ontbijten in het hotel. Om 10:00u heeft Hannes ons opgehaald. We zijn toen eerst naar een dorpje ‘Kaapsche Hoop’ genaamd gereden. Een kleine plaats op de berg waar veel kunstenaars wonen. Hier lopen gewoon de wilde paarden over de weg. Daar hebben we nog wat gedronken. Daarna terug naar Nelspruit gereden waar we naar de mall zijn gegaan. In de mall nog naar het Casino geweest waar Luc 700 Rand (Fl 230). Luc heeft ons daarna getrakteerd op een lunch bij Dros. Daar heerlijk gegeten.
Na het eten zijn we naar Hannes huis gegaan. Daar nog even wat gedronken en daarna naar de Irish Pub gegaan. In de Irish Pub afscheid genomen van Hannes en terug naar het hotel gegaan. Vanuit daar alles wat je tot nu toe gelezen hebt getypt. De plannen voor morgen zijn: op tijd opstaan en naar het Krugerpark rijden. Wat we vanavond gaan doen, weten we nog niet…..

Maandag 16/04/01:
Om 6:30u opgestaan om naar het Krugerpark te rijden. Om 7:00u vertrokken. We zijn de berg opgereden richting White River en toen begon het lampje in het dashboard al te branden. Dit betekende dat de V-Belt er weer afgelopen was. Gelukkig hoefden we hem niet te gaan zoeken op de snelweg, want hij zat nog gewoon onder de motor. De V belt er wederom opgezet, zo’n 20 min. werk en verder gereden. Om ongeveer 8:30u waren we bij de ‘Numbi Gate’. We moesten daar entrée betalen om het Krugerpark binnen te gaan.
In het Krugerpark hadden we al weer snel problemen met de motor. Deze sloeg af toen we naar een paar neushoorns (1ste v/d Big 5) wilden kijken. We kregen de motor niet meer gestart. Gelukkig kwam er iemand met een Land Rover voorbij die ons heeft opgesleept tot ‘Skukuza’. Onderweg heeft deze Land Rover ook nog de bumper met onderstel en al eraf getrokken. Het touw weer provisorisch vastgemaakt en verder gereden. In ‘Skukuza’ hebben we maar een auto gehuurd.
We zijn toen naar de tent gereden, deze zag er keurig uit. ‘s Middags nog twee rondes door het Krugerpark gereden. Onderweg nog een hele troep bavianen gezien. En op een gegeven moment toen we aan het rijden waren stond er verderop een auto stil. Toen we ernaast parkeerden zeiden de inzittenden dat er zich op zo’n 20m verder een leeuwin (2de v/d Big 5) in het gras bevond. Met de verrekijker gekeken en daar zat zij inderdaad. Zeer mooi, ze durfde zich bijna niet te bewegen omdat er 2 auto’s op een steenworp afstand van haar verwijderd waren. Een stuk verderop attendeerde een man ons erop dat er in een zijweggetje een olifant stond. Daar ingereden en daar stond hij: een bull elephant (3de v/d Big 5). Hij keek eerst een beetje vreemd op, toen wij eraan kwamen rijden, maar hij vervolgde daarna rustig zijn maaltijd.
Na deze route was het ongeveer 17:00u. We zijn toen terug naar het kamp gereden waar we nog wat boodschappen gedaan hebben. Daarna heeft Luc een heerlijke braai verzorgd voor ons twee. Een tent verderop hebben we kennisgemaakt met Heidi en Michiel. Deze zaten hier voor een nacht. Nu zitten we allebei een pilsje te drinken voor de tent. Morgen gaan we naar ‘Elephants’, een plaats zo’n 100 km ten noorden van ons.

Dinsdag 17/04/01:
s’ Morgens rond een uur of 7 aangereden in de richting van Elephants. Onderweg hebben we eerst een luipaard gezien. Toen zijn we doorgereden en hebben we bij een vijver een hele groep nijlpaarden gezien. We zijn niet helemaal Elephants gereden, dit haalden we niet i.v.m. de tijd. Iedereen moet nl. om 18:00u op het camp terugzijn.
s’ Avonds hebben we weer lekker gebraaid en een paar pilsjes gedronken.

Woensdag 18/04/01:
s’ Morgens om 8:00u weggereden naar Lower Sabie. Op de heenweg niks bijzonders gezien. Op de terugweg zijn we over een zandweg gereden en daar zagen we een olifant. Deze was net van de weg afgegaan, want toen wij doorreden konden wij zo’n 3 km zijn sporen volgen. Verder nog een paar giraffen, zebra’s en nog een paar nijlpaarden gezien. Nu zitten we voor de tent, ik aan het typen en Luc op de Psion spelletjes aan het doen. Vanmiddag doen we niks meer. Vanavond gaan we eerst uiteten en daarna op een night drive. Ik ben benieuwd wat we dan te zien krijgen. Morgen rijden we om 6:00u weg, terug naar Johannessburg.

Donderdag 19/04/01:
We zijn om 6:00u weggereden vanaf Skukuza. De reis ging vrij voorspoedig totdat bij de tolgate (9:00u) de motor weer afsloeg. We hebben daar een half uurtje gewacht en hebben toen de reis kunnen voortzetten.
In Delmas (again!) moesten we tanken, maar toen we vanaf de uitrit de weg op wilden rijden, sloeg weer de motor af. We hebben weer een tijdje gewacht, maar kregen hem niet meer aan de praat. Luc heeft toen de AA opgebeld en zij hebben ervoor gezorgd dat er een sleepwagen kwam. Deze heeft ons van Delmas naar Johannesburg opgesleept.
Toen we in Johannesburg aankwamen (15:00u) hebben we eerst alles uitgeladen en toen zijn we snel wat gaan eten, want we hadden allebei nog niks gehad. We hebben gegeten op de hoek van de straat bij een goed Joegoslavisch restaurant.
Daarna zijn we terug naar het appartementje gegaan en hebben we wat geslapen. s’Avonds zijn we weer terug gegaan naar het restaurant, toen hebben we daar een lekker pilsje op het terras gedronken.

Vrijdag 20/04/01:
Vrijdag hebben we rustig aan gedaan. Luc heeft eerst een company car geregeld, anders konden we nergens meer naartoe.
Marga heeft ons toen naar Z-Displays gebracht waar de auto stond. Daar heeft Luc me voorgesteld aan zijn collega’s. Allemaal hele aardige mensen, maar ja, dat is iedereen hier in Zuid Afrika.
We zijn toen vanaf het werk naar ‘Gold Reef City’ gereden. Dit moet je je voorstellen net als Phantasialand. Het is ook een oude mijn, namelijk een goudmijn. We zijn eerst in de achtbaan geweest, tenminste daar kwam ik zo ongeveer achter toen ik al in het stoelje zat. Luc zegt dat ik mijn ogen nauwelijks open had tijdens dit tripje. Ik kan je ook wel vertellen dat ik me weleens prettiger gevoeld heb! We hebben daar nog wat rondgelopen en in nog wat attracties gezeten. Daarna zijn we naar huis gegaan, hier hebben we met Wijnand lekkker gebraaid. Na het braaien zijn we nog met zijn tweetjes naar de ‘Poort van Amsterdam’ gegaan. Dit is een Nederlands café waar Luc regelmatig naartoe gaat. Het was er heel gezellig.

Zaterdag 21/04/01:
We zijn om 8:00u vertrokken naar ‘Sun City’. Dit is een soort stad ( a la Las Vegas) waar vanalles te beleven is. Een paar hotels, winkeltjes en een groot subtropisch zwembad (denk aan het zwembad in Centre Parcs, maar dan zonder dak !).
In het zwembad hebben we een paar uurtjes gezommen en wat glijbanen genomen. Daarna zijn we een hotel ingegaan waar we in de tuin wat hebben rondgelopen. Het was er allemaal heel erg mooi.
Rond een uur of 15:30u weer teruggereden, onderweg wat souvenirtjes gekocht voor de vrouw en kinderen.
We hebben bij de Italiaan uitgegeten en zijn naar het appartementje gereden. Daar hebben we ons opgefrist en zijn daarna naar een feest geweest van een paar Nederlandse studenten in een grote villa. Hier waren nog maar Nederlanders. Ook hier was het zeer gezellig. We hebben daar een groep jongens ontmoet die vlakbij Luc woonden. Van hun de verhalen aangehoord wat ze allemaal al meegemaakt hadden in Zuid-Afrika; ongelooflijk.
s’Avonds weer teruggereden en gelijk gaan slapen.

Zondag 22/04/01:
s’Morgens uitgeslapen! We zijn rond een uur of 12:00u aangereden naar een racebaan, hier zouden races zijn, maar helaas. We zijn toen doorgereden naar Ceasars. Een groot gebouw waar je alles kunt doen; Casino, eten, drinken, spellen spelen. Was wel leuk en mooi om allemaal te zien.
Hier hebben we ons een paar uurtjes goed geamuseerd. Daarna terug gereden en de laatste spullen ingepakt.
Om 17:30u aangereden naar het vliegveld. Onderweg een stortbui gehad; ongelooflijk. De straten werden bijna allemaal rivieren. De putten konden het allemaal niet meer verwerken. Op het vliegveld nog samen een burger gegeten en afscheid genomen.
In de Tax-Free area nog meer souvenirs gekocht voor de vrouw en kinderen. Daarna naar de gate gelopen, laptopje erbij en je raadt het wel, weer even lekker aan het typen.
De bus komt zo voorrijden en dan ga ik naar het vliegtuig, weer lekker een paar uurtjes vliegen (ahum).

Slot:
Het was een schitterende vakantie. We hebben veel gezien, veel gedaan en er is ook veel gebeurd. Luc heeft zich erg goed gesetteld in Zuid-Afrika. Hij kent veel mensen en kan met iedereen goed opschieten, vooral met Hennie en Marga (eigenaren van het appartement).

De Versiertruc van Luc:
Vraag aan een leuke meid: “Do you have anything Dutch in you ?”
Die meid zegt dan natuurlijk “No”
Luc: “Do you want to have ?”