Het rondje is nu helemaal af.
Hier staan de laatste foto’s

Bedankt voor alle reacties op de site en tot snel!

Lonneke & Ruud.

Vandaag komen we, via de toeristische route langs de rivier en kustlijn, aan in t beloofde land; Byron Bay. Helen en andere backpackers die we gesproken hebben, blijven in dit hippie-dorp allemaal veel langer hangen dan gepland. Onze camping ligt ideaal; aan het strand en aan t einde van de winkelstraat. Het weer daarentegen is verre van ideaal; het zonnetje wordt afgewisseld met harde regenbuien de hele dag…. Vanwege het mindere strandweer gaan we maar winkelen, dat hebben we immers nog veel te weinig gedaan in Oz. Lonneke slaagt voor een jurkje, die je ook als rok kunt dragen zoals Ruud ontdekt. Ook komen we langs het informatiecentrum waar we een kayaktour voor morgen boeken. Ze garanderen dat we dolfijnen en schildpaden zien! ’s Avonds halen we fish en chips (Ruuds favouriete eten), die we lekker aan t strand op eten. Omdat deze portie tegenvalt (normaal is dus eigenlijk) hebben we nog plaats voor een ijs.

Zondag 31/01/10

Na een vroege ochtend met vele regenbuien is het droog als we op staan. We hebben de kayaktour voor ’s middags geboekt op hoop van minder regen en zo kunnen we ’s ochtends de markt in nabij gelegen Lennox Heads bezoeken. De markt valt helaas wat tegen qua omvang en ook voor souveniers. Op de terugweg krijgen we een sms dat onze kayaktour gecanceld is vanwege teveel wind; erg jammer… Ze denken ook niet dat die morgen door zal gaan, want blijkbaar is er een cycloon in Queensland en hebben ze hier last van de staartwinden. Dan gaan we vanmiddag maar naar de kaap met de vuurtoren om daar te wandelen en hopelijk vanaf de kust dolfijnen te spotten. Het is een mooie wandeling naar langs de kustlijn en je komt ook op het meest oostelijke punt van Australie, maar we zien helaas niet (zeker) een dolfijn.

Maandag 01/02/10

’s Morgens zijn we weer vroeg uit de veren om verder te gaan, naar Lamington NP. Een korte rit, “slechts” 160 km. We zijn door het uur tijdsverschil met NSW en QLD ook erg vroeg op de camping. Vanwege het druilerige weer gaan we maar lunchen in het tea house bij de camping met een prachtig uitzicht over de valley. Heerlijke lunch met voor Ruud een club sandwich en Lonneke een panini. Na zo’n zware lunch is het tijd voor beweging. Zo maken we twee korte wandelingen vlakbij de camping. Alvorens we de eerste wandeling beginnen, zien we bij de ingang al een Pademelon, een soort kleine walibi. Verderop het pad zit er nog een. Al snel komen we erachter dat er hier erg veel zitten. Deze dieren zijn erg schuchter, waardoor het lastig is dichtbij te komen. Ze schieten dan meteen de bush in. Een stuk verder zit ook nog een mullet, een soort hagedis. Deze bijft wel doodleuk zitten als we dichterbij komen en foto’s maken. Na een stuk door het regenwoud gewandeld te hebben, komen we bij een erg mooi uitzicht over het natuurgebied. Helaas is terug dezelfde weg, onderweg zien we weer wat pademelons en ook de mullet zit nog op dezelfde plek.

Dinsdag 02/02/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, aangezien het toch regent, we lezen wat in bed. Tegen de middag als het wat is opgeklaard, besluiten we een andere wandeling te gaan doen, de caves circuit. Eerst lopen we naar de lodge om te reserveren in het restaurant waar we ’s avonds willen gaan uiteten. We starten de wandeling en als we goed en wel een paar 100m onderweg zijn, ziet Ruud een dikke 3m lange slang uit een holle boom komen. Het lijkt erop dat die zich net tegoed heeft gedaan aan een prooi, aangezien zijn lijf plaatselijk wel heel erg dik is. Helaas blijft de slang midden op het pad zijn lunch verteren, waardoor we niet verder kunnen (lees: durven). We lopen terug naar de lodge waar we aan een ranger vragen welk soort slang het is, we hebben immers voldoende foto’s op de camera. Het blijkt een carpet python te zijn. Hij zegt dat we gewoon overheen hadden kunnen stappen aangezien het geen giftige, maar een wurgslang is.
Uiteindelijk besluiten we met de campervan maar naar het einde van de wandelroute te gaan en van daaruit de grotten te bekijken.
’s Avonds gaan we eten in het restaurant met uitzicht op de half-bewolkte zonsondergang over de bergen (800m) van het NP. Er blijkt een filmcrew aanwezig te zijn van Channel 7 die waarschijnlijk een documentaire aan het maken van Binna-Burra. Ze gaan opnames maken van een optreden van een didgeridoo-speler in de lounge van de lodge en wij mogen “publiek” spelen. Het blijkt nog best interessant, aangezien hij wat achtergrond informatie geeft over het ontstaan en het bespelen. Door het donker lopen we terug naar de tent en zien onderweg nog vele pademelons grazen op het gras naast de camping.

Woensdag 03/02/10

Rijden we weer richting kust, naar de Gold Coast. De Gold Coast is het meest ontwikkelde stukje Australia. Hier staan op een aantal vierkante meters erg veel wolkenkrabbers. Vanaf een afstandje is het net Manhattan. We zoeken een camping net ten noorden ervan, buiten het echt toeristische centrum. Verder doen we vandaag niet veel, na het boodschappen doen draait Lonneke de laatste was, die gelukkig in de zon kan drogen. ’s Avonds zitten we nog lekker te lezen als het ineens erg hard begint te regenen. Het valt er met bakken uit.

Donderdag 04/02/10

Vandaag weer een wat actievere dag, we gaan kayakken en op zoek naar dolfijnen! Dit hadden we nog tegoed van de gecancelde tour in Byron Bay. Vroeg uit de veren, aangezien we al om 7u worden opgehaald. Met een groep van 15 personen en 3 begeleiders gaan we in 2-persoons kayaks het water op. Eerst gaan we naar Wave Break island, een kunstmatig aangelegd eiland voorr de Gold Coast om de golven te breken en zo het land erachter te beschermen. Hier hebben we breakfast met billy tea. Dan gaan we verder naar South Stradbroke island. Nadat we de kayaks op het strand hebben getrokken en het eiland willen opgaan, zien we vlakbij het strand een dolfijn zwemmen, erg dichtbij! Nadat we deze bekeken hebben, gaan we verder het eiland op. Caleb, de aboriginal gids, geeft ons eerst een echt aboriginal welkom, waarbij we allemaal witte oker strepen op ons voorhoofd, handen en voeten krijgen. Dit is erg indrukwekkend. We vervolgen de weg richting de oceaan kant van het eiland. Hier krijgen we les in aboriginal speer- en stokwerpen. Hierna gaan we van het pad af om te zien of we nog wat wildlife tegenkomen. Al 50m van het pad af, zien we wat swamp walibi’s onder een boom in de schaduw zitten. Helaas als we verder lopen zien we erg weinig meer. Aangezien het de nacht er voren geregend had, zitten de meeste dieren iets verderop in het moeras.
Weer terug bij de kayaks aangekomen, peddelen we terug naar Wave Break island waar we gaan snorkelen. Na het snorkelen peddelen we weer terug naar het vaste land waar het busje staat. Een zeer leuke, afwisselende zonnige morgen en gelukkig in de laatste week nog een dolfijn gezien ook!
’s Middags spenderen we weer lekker relaxed, lezend voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we van Taree verder naar het noorden. We eindigen in Nambucca Heads. De eerste camping waar we vragen of ze plaatsen beschikbaar hebben kost $60 per nacht. Deze ligt aan het water en het is nog hoogseizoen. Veel te duur. We rijden iets terug en vinden een camping voor $32. Ook aan het water, een stuk beter dus. De camping blijkt erg leuk te zijn, we hebben een mooie plaats bijna aan het water in de schaduw. Na een aantal uren in de auto te hebben gezeten tijd dus om even lekker het heldere rivierwater in te springen.

Maandag 25/01/10

Aangezien de camping goed bevalt, hebben we besloten hier een paar dagen te blijven en van hieruit Coffs Harbour te doen. We rijden hier via de Highway naartoe. Coffs Harbour is op zich een leuk plaatsje. Voor de kust bevindt zich een eiland waar in het voorjaar vele vogels broeden. We rijden een toeristische route terug richting Nambucca Heads. Terug op de camping gaan we nog even lekker relaxen, zwemmen en een beetje in de zon liggen.

Dinsdag 26/01/10

Vandaag is het Australia Day. We horen vanaf 9u ’s ochtends al stemmen verderop over het water, waar de ‘lintjes’ van Nambucca Heads uitgedeeld worden. Om 10.30 gaan we ook eens een kijkje nemen in het park waar vandaag de festiviteiten zijn. Er staan wat kraampjes opgesteld, kinderen kunnen in de brandweerwagen kijken, de harmonie speelt af en toe een deuntje en gelukkig voor Ruud staat er ook een hamburgerkraam. Om 11.00 is de eerste race; een peddelrace (kinderen op bodyboards) over de rivier vanaf de picknickplaats voorbij onze camping naar het park. Meteen erna start de raftrace met zelfgebouwde rafts; het verschil in snelheid is heel erg groot, maar het gaat om het meedoen en uitvaren van de race voor de kinderen. Na de races is er dan eindelijk de hamburger voor Ruud. Alhoewel, geen hamburgers maar wel bief en voor Lonneke zelfs een broodje worst. Nadat we nog wat rondgekeken hebben, rijden we naar de Captain Cook lookout, een uitzichtpunt op Nambucca Heads en op de oceaan. ’s Middags hebben we nog lekker gezwommen in de rivier bij de camping.

Woensdag 27/01/10

We hebben het verblijf in Nambucca Heads er weer opzitten en rijden landinwaarts de bergen in over de Waterfall way. Onderweg stoppen we bij verschillende watervallen, doordat het enige tijd niet geregend heeft, komt er niet heel veel water vanaf. ’s Avonds overnachten we in Ebor achter een hotel. Helaas hebben we al betaald als we erachter komen dat er iets verderop ook een gratis overnachtplaats is. Maar ja, nu hebben we stroom en het weer is niet geweldig dus kunnen we wat films kijken op de laptop.

Donderdag 28/01/10

Vanuit Ebor rijden we vandaag verder de Waterfall way richting Armidale. Onderweg stoppen we bij de Wollomombi watervallen. Dit zijn de 1 na hoogste van Australia met 220m. Het uitzicht over de vallei is ook erg mooi. In Armidale aangekomen gaan we eerst even shoppen bij de Coles. Daarna lunchen op de parkeerplaats; een lekkere boterham met zalm. Daarna nog even het centrum in. Hier slaagt Ruud bij een winkel voor een korte broek en twee t-shirts.
’s Avonds hebben we heerlijk uitgegeten bij restaurant Jean-Pierre, een Frans restaurant. We zitten goed en wel aan tafel en het begint buiten zelfs te regenen. Na een poosje houdt het op met zacht regenen en begint het te kletteren. Tijdens een overheerlijk toetje is zelfs het kletteren niet genoeg en krijgen we onweer zoals we het beide nog nooit meegemaakt hebben, oorverdovend. Helaas regent het na het afrekenen nog steeds erg hard en staat de camper net ver genoeg geparkeerd om een nat pak te krijgen. Dus doet Ruud maar even zijn (nieuwe) t-shirt uit en rent naar de camper zodat Lonneke voor het restaurant kan instappen, wat een gentleman he!

Vrijdag 29/01/10

Nadat het een groot gedeelte van de nacht heeft geregend, worden we wakker als de zon alweer schijnt. Vandaag rijden we weer terug richting kust. Eerst nog wat verder naar het noorden naar Glen Innes. Dit is een dorpje waar met name Schotten wonen. Ze hebben hier een poging gedaan Stonehenge na te bouwen. We lopen rond de klok van 12u ’s middags door het dorp en opeens horen we een doedelzak. Na een paar minuten blijkt dat er een doedelzak speler op het balkon van het gemeentehuis staat! Aan de reactie (geen…) van de locals te zien is dit dagelijkse kost…
We laten Glen Innes achter ons en rijden naar Grafton. Dit is een erg mooie weg door meerdere natuurreservaten. Onderweg zien we nog net een wallabi vlak langs de weg. Perfect Kodak moment. In eerste instantie blijft hij fijn zitten, maar voor dat Lonneke op het knopje heeft kunnen drukken is hij verdwenen. Och ja, gelijk heeft ‘ie.
We lunchen lekker bij een prachtige lookout over vele heuvelruggen. De verste heuvels die we nog goed kunnen zien, zijn wel 70 km ver!
In Grafton aangekomen gaan we weer eerst even shoppen alvorens we naar de camping gaan, gelegen aan een dog race circuit. ’s Avonds met het donker worden, horen we ineens een lawaai en zien we honderden vleermuizen boven ons vliegen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We verlaten Sydney en rijden westwaards naar de Blue Mountains. Dit is een begroeide heuvelketen met valleien er tussen. Hoe de zon erop valt, lijken de heuvels in de verte een blauwe waas ervoor te hebben. We stoppen bij verschillende lookouts en lopen korte wandelingen naar watervallen in Wentworth Falls. In Katoomba moet het mooiste uitzicht zijn met 3 rotsen genoemd; the Three Sisters. Maar hier kunnen we nauwelijks de camper kwijt en ziet het zwart van de mensen…. Mischien moeten al deze mensen morgen weer werken en is het dan minder druk… dus rijden we naar de camping in Blackheath. ’s Avonds koelt het zoveel af dat we het met alle ramen dicht en onder laken en deken met sokken aan nog koud hebben in bed!

Maandag 18/01/10

Wanneer we wakker worden is het nog steeds erg koud; de zon schijnt wel, maar de wind waait hard en koud. Met een lange broek en trui aan gaan we op weg naar de lookouts die we gisteren hebben overgeslagen. In Katoomba gaan we eerst langs het kantoor van High ’n Wild, want we willen dinsdag een canyoning tocht gaan doen. Ze hebben een beginnersexcursie met ’s ochtends abseilen en ’s middags canyoning, die boeken we dan maar. Bij de Three Sisters is het gelukkig een stuk minder druk nu, maar het meest besproken uitzicht is een beetje overprijst. De route langs de clif biedt mooiere en veel rustigere uitzichten (als je de tourbus met een groep bejaarden touristen kunt voorblijven). Geen wandelingen langer dan 20 min vandaag, want we sparen onze krachten voor het canyoning morgen.

Dinsdag 19/01/10

De wekker gaat om 7.30, zodat we voldoende tijd hebben om rustig te ontbijten en naar Katoomba te rijden. Op het kantoor van High ’n Wild krijgen we een wetsuit aangemeten en een klimgordel, helm en handschoenen. Dan gaan we op weg naar de vallei waar we abseilen zullen leren. We beginnen rustig aan met een rotsje van 5m om de handplaatsing en het lopen te leren. Dan gaan we naar een afdaling van 15m om onze techniek te verbeteren en zelfvertrouwen op te bouwen. We eindigen de morgen met een 30m afdaling. Je kijkt van boven 80m naar beneden, maar we stoppen eerder op een plateau. Gelukkig want het vermoeienste en gevaarlijkste aan het abseilen is het omhoog klauteren na je afdaling!! Maar deze afdaling was wel heel mooi, want na een paar meter ‘lopen’ tegen de rots is er geen rots meer en zit je in het touw rond te draaien en van het uitzicht te genieten.
Na een heerlijke lunch bij de Conversation hut, lopen we 20 min trappen af de canyon in. Daar trekken we onze wetsuits aan en gaan onze kleren in de drybag in de rugzak. We gaan op weg wadend door het ijskoude water onze voeten voorzichtig plaatsend op de gladde stenen, maar door een supermooie omgeving. Na een tijdje komen we aan bij een smalle doorgang met een diepe waterpoel. De gids vertelt doodleuk dat je hier achterover van de 2m hoge rots af moet springen om op je rugzak in het water te belanden. Dat kost Lonneke heel veel moed en twijfeling, maar uiteindelijk springt ze toch achterwaarts in het ijskoude water. Iets verderop moeten we tussen twee hoge rotsen een meter verder het water inspringen, omdat het vooraan te ondiep is. Armen over elkaar, omdat deze anders de rotsen raken. Het einde was het meest spectaculaire, abseilen in een 30m hoge waterval! Na 5m abseilen was er een plateau en geen rots meer voor je voeten, zodat je in de waterval bungelde. Verder waren de rosten zo glibberig dat je voeten constant weggleden. En het water was ijskoud… maar we hebben het overleefd! Na ons in enigszins droge kleding getoverd te hebben, moesten we het hele stuk weer naar boven lopen; met een nat wetsuit in de rugzak en voor Ruud een nat klimtouw.
Na al die inspanning hadden we wel een grote portie fish & chips verdiend.

Woensdag 20/01/10

Zijn we ’s ochtends weer vanuit de Blue Mountains vertrokken; Bestemming Port Stephens. Dit is een baai, een stuk ten noorden van Sydney. Onderweg nemen we de Pacific Highway met schitterende uitzichten. We eindigen in Anna Beach. Dit is een van de weinige plekken aan de oost kust van Australia waar je de zon kunt zien zakken in de zee. Na een wandeling door de brede zanduinen ’s avonds, hebben we dus lekker op het strand gezeten met de EOS in de aanslag.

Donderdag 21/01/10

Verkennen we de rest van de omgeving bij Port Stephens. Eerst gaan we dolfijnen spotten bij Soldiers Point, een landtong in de baai. Helaas zien we geen dolfijnen maar wel massa’s pelikanen. Daarna gaan we naar Little Beach in het dorpje Nelson Bay. Hier wordt flink gesnorkeld, waarop we besluiten de camper ook aan een afgelegen strandje te parkeren en het snorkelspul te voorschijn te halen. Dit bleek dus absoluut de moeite waard, zeer veel mooie vissen te zien; waaronder een paar parrotfish, een lange dunne trompetvis en een aal. Na het snorkelen even lekker gedoucht bij een public douche aan t strand (dat is dus allemaal super geregeld hier) en verder gereden richting Tea Gardens (de andere kant van de baai). Hier wilden we overnachten op een gratis parkeerplaats, maar deze was iets te dicht bij de weg waardoor het best rumoerig was. We zijn toen doorgereden naar een bush camping aan de rivier in de buurt.

Vrijdag 22/01/10

We vertrekken op tijd (7.30) van de bushcamping, na ons alleen snel aangetrokken te hebben. We hebben namelijk nog nergens betaald en denken dat de ranger tussen 8 en 9u langs komt om de 30 euro op te halen…. we blijven Nederlanders… We ontbijten in Tea Gardens aan het water op een van de vele picknickplaatsen die overal aan het water en in de bossen liggen. Uiteraard zijn hier toiletten, picknicktafels en barbeques aanwezig. Omdat we niet houden van snelweg rijden, nemen we zo snel mogelijk een alternatieve touristenroute. Deze leidt ons door de bossen langs de Myallmeren. Na onze gebruikelijke stops bij de McDonalds (internet) en Coles (boodschappen) gaan we op zoek naar een camping. Vanwege het warme weer willen we graag als t kan aan water of met zwembad. Maar geheel tegen onze verwachting in zijn de kleine dorpjes hier erg in trek bij Australische toeristen; de eerste camping is vol en de volgende 2 kosten 55 en 67 euro, veel te overprised. Dus rijden we de snelweg maar weer een stukje op en stoppen bij een camping bij een grotere stad wat van de kust af. Het ouder echtpaar heeft zeker plaats voor ons; voor 20 euro hebben we een eel vriendelijkere, schonere en rustigere camping met een klein zwembadje. Van het geld wat we ons met de camping uitgespaard hebben, gaan we ’s avonds eten bij een chinees restaurant, waar ze een heerlijk buffet hebben.

Zaterdag 23/01/10

Vandaag wordt het een hele hete dag van midden 40 graden. We willen eigenlijk verder rijden naar Port Macqaurie, maar zien op tegen opnieuw in de hitte een camping te moeten zoeken. Dus blijven we lekker nog een dag op deze goedkope camping aan het zwembad hangen een boek lezen.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Rijden we naar Mallacoota. Dit ligt op de grens van Victoria met New South Wales. Hier is het Croajingolong NP, een dicht bos met rond Mallacoota een groot merengebied waar een rivier doorheen loopt die in de oceaan uitkomt.

Vrijdag 08/01/10

Huren we n bootje in Mallacoota om de meren te verkennen. Dit is erg leuk, het weer is super, hartstikke blauw en zonnig en er is een lekker briesje over het water. Onderweg varen we een paar keer een zijtak in waar de motor uitzetten om lekker rond te dobberen. Daar is verder niemand en is erg rustig. Ook leggen we aan bij een steiger waar een picknickplaats is. Hier kun je alleen met de boot komen. Helaas zien we geen wildlife in de omliggende bossen, alleen de achterpoten en staart van wrs een wegrennende possum.
We zijn helemaal warm geworden van de boottocht, zodat we ons op de camping even lekker laten afkoelen in het zwembad.
’s Avonds worden we nog uitgenodigd door de buren om de australische sparkling rode wijn te komen drinken; heerlijke zoete koude rode wijn! Zij zitten samen met vrienden op de camping, die al 1,5 jaar met 3 kinderen door Australia aan het touren zijn met een grote omgebouwde bus ingericht als camper. We mogen even binnen kijken en het ziet er erg gaaf uit. Ze hangen een 4WD jeep achter de bus als ze naar een andere plaats gaan, zodat ze altijd een auto bij de hand hebben.

Zaterdag 09/01/10

We moesten besluiten of we langs de kust richting Sydney gaan of via het binnenland. We besluiten om via het binnenland te gaan, om de toeristische plaatsen aan de kust te omzeilen. Zo kunnen we ook nog Canberra aandoen, de hoofdstad van Sydney. Al snel merken we dat we de goede keuze hebben gemaakt. De omgeving is echt schitterend, mooie bergen waar in de winter zelf geski-ed kan worden. Onderweg eten we een lekkere pie en pastry.
In Canberra aangekomen blijkt er een of andere auto show te zijn, waardoor ook diverse campings volgeboekt zijn. De 3de camping hebben we geluk en is er plaats.

Zondag 10/01/10

Canberra is dan wel de hoofdstad, maar heeft maar 320.000 inwoners en is in 1903 gecreerd (omdat men niet kon kiezen tussen Sydney en Melbourne als de hoofdstad). We gaan eerst naar het city-gedeelte, waar buiten een heel groot winkelcentrum eigenlijk niets te bekijken is, maar ze wel overheerlijke pizza’s hebben. We rijden naar Capital Hill om eerst het Parliament House te bezoeken. Geen mooi gebouw (1983) maar wel interessant om in de Senaat, het huis van afgevaardigheden en de Magna Carta te kijken. We lopen de hill af naar het oude parliaments gebouw (wat mooier) en de omliggende ‘oude’ gebouwen. Maar vinden het veel te warm (37 graden) en benauwd om ver te lopen, dus rijden we naar het gratis Australia Museum met airco… Wel mooi museum met van allerlei Australische onderwerpen.

Maandag 11/01/10

We rijden weer naar de kust naar Jervis Bay. We wilden eigenlijk hier gaan duiken, maar door tegenvallende prijs van 2 duiken ($170pp) en de dure en volle campings rijden we door naar Nowra. Hier krijgen we een grote plaats op een kleine camping aan de rivier voor de helft van de prijs.

Dinsdag 12/01/10

We proberen de Grand Pacific Route te volgen van Nowra naar het Royal National Park langs de kust. Het boekje van de Tourist Information belooft mooie bezichtigingen op de route. Echter dat valt erg tegen; de route gaat deels over de snelweg en als je daadwerkelijk sommige bezichtigingen wilt zien moet je zelf je weg zoeken van de route af… De Nan Tien boedistische tempel vinden we uiteindelijk met behulp van TomTom, mensen langs de weg en goed rondkijken. De Sea Cliff Bridge parkeerplaats staat pas aangegeven tegenover de parkeerplaats, dus te laat om te remmen.
Maar gelukkig komen we wel langs een mooi strand om lekker te lunchen en over de rotsen te wandelen. Tussen deze rotsen staan overal waterpoels waarin slakken, krabben en soms kleine vissen leven in lekker warm water.
Ook in het Royal National Park blijkt dat de route bedoeld is om vanaf Sydney te rijden. Je moet een entree- en campingpermit halen voor het NP, maar het visitorscentrum ligt bij de noordelijke ingang. Dus wij arriveerden bij de camping zonder permits… Gelukkig troffen we net voordat we maar rechtsomkeer wilden draaien een ranger die ons de permits ook kon verkopen. Nu kunnen we lekker gaan zwemmen in de warme zee en op het strand in de niet te warme zon liggen.

Woensdag 13/01/10

Hebben we ’s morgens lekker rustig aan gedaan, we hoefden immers pas om 12u uit te checken. In het national park hebben we toen een paar wandelingen gemaakt. De eerste was 1 km enkele reis naar watervallen. Dit bleek uiteindelijk een stuk meer te zijn en een erg pittige wandeling. Heenweg was voornamelijk omlaag over kleine losse steentjes. De watervallen “deden het niet” door een tekort aan regen. Wel stond er wat water om de voetjes in te laten baden.
Vanuit het park zijn we naar Sydney gereden. De camping was al geboekt, dus konden we ook daarmee rustig aan doen. Dus zijn we eerst naar het Olympic Park gegaan in Sydney. Dit was erg indrukwekkend om te zien, maar helaas alleen maar allemaal van de buitenkant. Er was tot Lonneke’s teleurstelling ook geen museum van de Olympic Games 2000.
Toen door naar de camping in het national park Lane Cove. Dit is tevens de dichtsbijzijnde camping van het centrum, dus perfect. ’s Avonds maken we al kennis met de 2 papegaaien die onder in een utisparing in de boom recht voor onze camper, wonen.

Donderdag 14/01/10

Onze eerste dag in Sydney. Vanuit de camping naar het metro station gelopen en maar meteen een week kaart gekocht voor het openbaar vervoer. In Sydney zijn we net voor de harbour bridge uitgestapt, zodat we Sydney ook echt in konden lopen met een mooi uitzicht op de haven en het opera gebouw. Het weer was bewolkt, wat qua temperatuur om in een stad te lopen perfect is, maar voor de uitzichten en foto’s helaas wat minder.
We hebben deze dag voornamelijk de noord kant van het centrum gedaan; The Rocks, Dawes Point, Millers Point, Circular Quay, Opera gebouw, royal botanic gardens. Daarna zijn we nog bij China Town souvenirs gaan inslaan.

Vrijdag 15/01/10

Onze tweede dag Sydney. Vandaag met name de zuid-kant; China town, Darling Harbour. De beentjes wilden in het begin niet echt, waardoor we af en toe even lekker ergens zijn gaan zitten mensen kijken. In de planning stond ook om nu toch eens echt kreeft te gaan eten. Bij de fishmarket zouden verschillende restaurantjes zijn. Aangezien we in het begin van de middag redelijk in de buurt waren, besloten we eerst eens te gaan kijken of er ook echt kreeft te koop was daar. ’s Middags wilden we namelijk naar de andere kant van het centrum en zou, gezien de vloek op kreeft deze vakantie, in de lijn der verwachtingen liggen als we helemaal daar naartoe zouden gaan en er was geen kreeft te krijgen. Het goede nieuws was, ze hadden er kreeft! Het was toch wat te vroeg om meteen toe te slaan, maar ook niet handig eerst naar de andere kant van het centrum te gaan en daarna terug te komen. Openbaar vervoer vanaf de fish market was niet echt geweldig. Zo besloten we eerst even op een terras te gaan zitten. Hier hebben we lekker een uurtje in het zonnetje gezeten, wat flink aan het doorkomen was. Na een uur besloten we dan toch de lang verwachte kreeft te gaan eten. Bij aankomst bleken alle restaurants inmiddels dicht te zijn…. 16u!!! De vloek bleek dus nog steeds op ons te berusten.
Bij de fishmarket pakt Ruud toevallig een foldertje ergens met het programma van Sydney festival. Hierin staat een advertentie van een Chinees seafood restaurant. Op naar China Town dus! Bij aankomst zagen we al meteen alle tanks met levende vissen, krabben en kreeften. Keuze genoeg dus! We besloten uiteindelijk een kreeft te delen. Mede door de gigantische grootte (en gigantische prijzen). Het bleek het lange wachten waard te zijn, want de kreeft was super. Werkelijk om de vingers bij af te likken (zie foto’s).
’s Avonds voor de camper, kregen we nog bezoek van een uil, die op enkele meters afstand op een paal kwam rusten.

Zaterdag 16/01/10

Vandaag zou het weer mostly fine zijn, dus gaan we met de ferry naar Manly. Eerst nog even van het zonnetje gebruik maken om onszelf mooi met het Sydney icoon op de foto te laten zetten. De eerste chinees zette ons helemaal op de foto, maar het operahouse maar half. De volgende tourist had zelf een Nikon SLR, dus die maakte een betere foto van ons.
Vanaf de ferry naar Manly heb je een prachtig uitzicht over Sydney met z’n verschillende baaien. Op Manly zelf zouden we een fiets kunnen huren en gaan fietsen naar verschillende lookouts en door het Sydney Harbour NP, maar we zijn te lui… Dus lopen we maar ‘even’ naar de dichtsbijzijnde lookout. Met een dik ijs gaan we terug op de ferry naar Sydney.
Gedurende januari vindt ook het Sydney Festival plaats en we hadden uitgevonden dat er vandaag overdag in het Domain (park) een Summersounds in the City gehouden zou worden. Dus lopen we vanuit circular quay naar het Domain, waar verdacht weinig muziek vandaan komt… Er zitten ook maar een handjevol mensen op het gras en geen bands te zien… Aangezien de lucht nu ook weer begint te betrekken en de wind weer opsteekt, nemen we maar de metro terug naar de camping. Boodschappen hebben we niet gedaan, maar gelukkig heeft de camping een pizzaria standje met goede pizza’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Gisteren was het een beetje regenachtig weer en besloot ik die
iKnommel maar eens uit elkaar te peuzelen. Aangezien het enige
gereedschap een krik is, moest ik even op zoek naar alternatief
gereedschap. Dit bleek redelijk snel gevonden te zijn in de vorm van 2
messen. Na enig wrikwerk, die zitten toch redelijk goed vast die
dingen, had ik hem eindelijk open. Beetje duwen op de contactpuntjes
van de accu, beetje house garden and kitchen tape eromheen en de zooi
weer dichtmaken.

Toen kwam het wachten, iKnommel aan het infuus en guess what, hij
werkte na 1 uur! Ik stond (en sta) versteld van mijn vakmanschap. OK,
het scherm is een beetje zwart links boven, maar daar stond toch al
niks belangrijks…….

Nieuwjaarsdag slapen we lekker uit, het regent buiten toch nog steeds. Om 10u verhuist Ruud ons van de opslagplaats naar een reguliere campingplaats met Lonneke nog in bed! De regen wordt minder in de loop van de ochtend, maar het is nu wel nog maar net 20 graden. We nemen de tram naar het centrum en stappen daar met een reusachtige muffin en 7-11 koffie en thee in de gratis citytram voor een rondje door het centrum met toeristisch commentaar. Net voor het einde van het rondje stappen we uit en lopen we langs de yuppen-boulevard in South Bank naar Federation Square. Om 5u hebben we honger en willen we kreeft gaan eten bij het beste seafoodrestaurant in Waterfront City. Helaas bleek dit restaurant gesloten te zijn op Nieuwjaarsdag, net als vele restaurants in de Docklands… In de open restauranten staat nergens kreeft op de kaart… Gelukkig smaken de grilled seafood en bief ook erg goed.

Zaterdag 02/01/10

De hele nacht heeft het nog flink geregend, maar ’s morgens is het gelukkig droog. Als we richting tram lopen breekt er zelfs al af en toe een waterig zonnetje door. Vandaag gaan we het noordelijke deel van het centrum bekijken. We gaan eerst naar de Queen Victoria Market om lunch te scoren; heerlijke Boraks (filodeeg wraps gevuld met spinazie/kaas, rundvlees, en kazen) en een dikke apple strudel voor Lonneke. We lopen verder naar de universiteitsgebouwen (bijna alles modern helaas), de Italiaanse wijk, het Melbourne museum en Royal Exposition Hall, om uit te komen bij de bibliotheek; Lonneke’s favouriet in een grote stad! Deze bibliotheek is ook een mooi ‘oud’ gebouw met een oude leeszaal en een zeer interessante expositie over het boek.
Ruud’s lunch was nog niet volledig, want hij had zijn zinnen gezet op sushi. Gelukkig keuze genoeg in Chinatown. We nemen nog de tram naar Chapelstreet om nog de winkelstraat te bekijken.

Zondag 03/01/10

Vandaag doen we lekker rustig aan, de zon schijnt nog steeds niet… Ruud heeft om 16.30 een afspraak bij de Apple-store om zijn iPod te laten maken. Deze winkel is in een groot winkelcentrum, dus vertrekken we wat eerder om wat rond te snuffelen. Onderweg stoppen we eerst bij een outdoorwinkel waar Ruud een polo met lange mouwen en een travel-blouse met lange mouwen haalt. Toch wel koud 20 graden….
Het winkelcentrum heeft allemaal merkwinkels en niet echt iets voor ons. Op naar de Apple-store; daar vertellen ze Ruud doodleuk dat hij een nep- iPod heeft!!! Ze kunnen hem dus ook niet maken en hij moet proberen om via z’n creditcard zijn geld terug te krijgen.

Maandag 04/01/10

Maandag hebben we afgesproken op een melkveeboerderij om eens rond te kijken. We worden eerst rondgeleid op de boerderij met 350 melkkoeien en een oude harring melkstal. De koeien worden altijd buiten gehouden dus rijden we naar het weiland om even te kijken naar de Holsteiners. Mooie koeien gefokt door Nola, de oude eigenaresse van beide boerderijen die nu door haar kinderen gerund worden. Nola neemt ons ook mee naar de groot boerderij met 570 melkkoeien en een karousel-melkstal. We worden daar rondgeleid door een Nederlandse jongen die in Australie geboren is en nu op de boerderij werkt. Grappig Nederlands met een zwaar Australisch accent! Na de rondleiding gaan we nog lunchen en kletsen bij Nola. Erg gezellig!!

Dinsdag 05/01/10

Vandaag rijden we naar Wilson Promotorium, een schiereiland waar een nationaal park op ligt. Hier maken we een wandeling (de Lilly Pilly Gully walk) in het bos en lopen we naar Squeeky Beach, een strand waar het zand piept als je erover loopt. Hier is het erg druk, de camping is de gehele maand volgeboekt. We rijden een stuk terug en camperen op een gratis overnacht plaats.

Woensdag 06/01/10

Rijden we verder naar het westen richting Lakes Entrance. Dit is een gebied met veel meren vlak aan de oceaan. Het weer vandaag is niet geweldig, erg bewolkt, maar in de loop van de middag klaart het aardig op, zodat we nog wat kunnen lezen in de zon voor de camper.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar de Great Ottway National Park gegaan. Hier is o.a. een canopy walk door het cool temperature regenwoud. Op de canopy wandel je dan op gemiddeld zo’n 25 meter hoog tussen de boomtoppen. Ook was er een toren die 47 meter hoog was. Erg indrukwekkend allemaal, groot contrast weer met de dag ervoren aan de oceaan. Vanuit het natuurreservaat rijden we weer richting oceaan over een zeer spectaculaire weg, de Turtons Track. Dit is een pad door de met regenwoud begroeide bergen, wat pas zeer recentelijk is geasfalteerd. Zeer smalle wegen en veel bochten. Ideaal voor motoren! Met de camper is het dan vaak op het allerlaatste moment wegduiken voor tegemoet komers.
De vorige dag was de camping erg vol, nu waren we blij dat we er een konden krijgen! De 5de camping hadden we pas succes! En dan ook nog de jackpot prijs betalen; $60, 3 keer zoveel dan we normaal betalen! Veel te druk dus, snel wat landinwaarts waar het hopelijk wat rustiger is.

Maandag 28/12/09

Zoals gezegd rijden we landinwaarts, deels door de drukte aan de kust, deels omdat we morgen naar een rodeo willen gaan in Yarrawonga. We komen uiteindelijk uit in Bendigo. Dit is nog een redelijk grote plaats zo’n 200 km van Melbourne in de goldfields, waar ze van 1853- 1950 veel goud gevonden hebben. Doordat het nog bank holiday is, zijn de meeste winkels dicht. We hebben allebei dorst (en een beetje honger) dus gaan we ergens wat drinken. Ruud neemt een muffin erbij, of nou ja muffin, het is onderhand een heel brood zo groot (en lekker!). Lonneke neemt een stukje gemetselde kook erbij, zelfs dat kennen ze hier! Ook deze was zeer de moeite waard. Allebei erg machtig, dus het avondeten maar geskipt. We hebben eindelijk weer een camping met onbeperkt wireless internet dus kunnen we de laatste 2 afleveringen van Boer zoekt vrouw op de laptop kijken!

Dinsdag 29/12/09

Vanuit Bendigo rijden we eerst naar Echuca, een leuk oud plaatsje waar de haven nog zo is als zo’n 150 jaar geleden. Op de rivier de Murray varen verschillende stoomboten met zo’n grote schoepen raden (niet geheel zeker of dit correct ABN is, maar a la).
Vanuit hier rijden we verder naar Yarrawonga voor de rodeo. Daar aangekomen gaat Lonneke bij de entree vragen wat de beste mogelijkheid is om te overnachten in de buurt. Kennelijk maakt ze zo’n indruk dat we op het terrein mogen staan met onze camper. Normaal alleen toegangkelijk voor rodeo-crew. Zo zitten we dus overal lekker dichtbij met alles bij de hand!
’s Middags zijn de kwalificaties, voordat ’s avonds het echte werk begint. ’s Avonds komen de locals allemaal met hun eigen vouwstoelen en picnicmanden om meteen vooraan t hek te gaan zitten. ’s Middags hebben we vanaf de tribune gekeken, ’s avonds zitten we met onze stoelen tussen net achter de hekken. Er zijn verschillende onderdelen;
- saddle bronc: hierbij moet de rijder 8 seconden op een wild paard blijven zitten waarbij hij maar een hand gebruikt.
- Breakaway roping: de rijder moet vanuit het paard zo snel mogelijk een kalf vangen met de lasso
- Barrel racing: de rijders moeten zo vlug mogelijk om 3 tonnen heen rijden met het paard die op 3 hoeken van het circuit staan.
- Bareback: zelfde als saddle bronc, alleen zonder zadel op het paard wat het dus extra moeilijk maakt
- Team roping: twee rijders op paard, een vangt een koe bij de kop met de lasso, de ander vangt daarna met de lasso beide achterpoten zodat het kalf helemaal gestrekt op de buik gaat. Zeer indrukwekkend en ongelofelijk moeilijk.
- Steer wrestling: ook erg indrukwekkend. De rijder duikt letterlijk van een rennend paard op een rennende stier. Pakt hem bij de horens en gooit hem op de zij.
- Rope and Tie: Zo snel mogelijk een stier vangen en vastbinden.
- Bull riding: last maar zeker niet least, het rodeo event, “rijden” op een stier. Ongelofelijk wat een gevaarte en kracht. Haast niet voor te stellen dat iemand er nog levend afkomt.
Al met al geweldig om een keer mee te maken, zeker de vele spectaculaire onderdelen. De stieren en paarden komen vlak voor je neus voorbij gestuiterd. Soms schoppen ze tegen het hek. Schrikken, maar wel erg lachen als er dan 2 oude mannetjes met stoel en al achterover vallen (en lachend weer op staan)!

Woensdag 30/12/09

Zijn we ’s ochtends al op tijd naar Melbourne vertrokken. De rest van de dag al het zand weer uit onze kleren en beddengoed gewassen, en lekker gelezen en gezwommen.

Donderdag 31/12/09

Zijn we ’s avonds Melbourne ingegaan om nieuwjaar te vieren. Zeer goed geregeld hier, gemeente heeft verschillende evenementen georganiseerd in het centrum met vrije toegang. Om 21.15 is er vuurwerk voor de kinderen en om 0.00 groot vuurwerk. Verwachting is dat het wel gaat regenen. Rond 19u zijn we in Melbourne en gaan naar een festival. Erg leuk, in een groot park en iedereen zit op picknick dekens naar de optredens te kijken. Helaas begint het om 21.00 heel hard te regenen en wordt het vuurwerk uitgesteld. De meeste mensen gaan snel naar huis. We lopen verder richting het centrum, maar de regen houdt niet op. Doordat de grote evenementen in het park zijn georganiseerd, zijn ook de meeste pubs dicht. We besluiten maar de tram terug naar de camping te nemen. Zo waren we (net te laat en hartstikke nat) terug in de camper. Een nat begin dus voor een hopelijk goed jaar!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Zondag 20/12/2009

Zijn we weer verder gereden. Langs de kust verder richting Melbourne. We zijn over het Fleurieu Peninsula langs de kust gereden. Onderweg hebben we gesnorkeld bij Second Valley. Toen doorgereden en in Victor Harbour een camping genomen. Hier zijn we ’s middags naar Granite Island gewandeld, waar ’s avonds pinguins aan land komen. Helaas begon de guided tour pas erg laat, dus hebben we geen pinguin of dolfijn gezien. Wel op de terugweg over de pier een stinger ray gezien.

Maandag 21/12/2009

We wilden gaan snorkelen bij Rosetta head, maar helaas was het eb en lagen de meeste rotsen droog… Dus zijn we maar wat verder gereden, via Goolwa, naar Minang (slechts 50 km). Hier hebben we lekker rustig aan gedaan, wasje gedraaid, beddengoed luchten, beetje gelezen en in de zon gelegen.

Dinsdag 22/12/2009

Vandaag gaan we op weg naar Larry de Lobster! Eindelijk kreeft voor Ruud, nadat die hem in Singapore door de neus geboord was. Onderweg komen we langs Coorong NP waar we luisteren en (helaas zonder verrekijker) kijken naar het broed-eiland van pelicanen. Vele van die grote vogels vlogen af en aan over het strand.
6u Lobstertijd; Ruud heeft reuze honger, dus we lopen langs de foreshore naar de Lacepede seafood takeaway. Helaas deze is maar open van 10-16u… Dan maar terug de camper halen en naar het restaurant met de giga lobster. Het ziet hier ook verdacht donker en leeg… Het hotelrestaurant heeft ook een plaatje van een kreeft, maar helaas geen kreeft op de kaart. Dus weer geen kreeft voor R vanavond, maar takeaway op de camping…
Gelukkig maakt de mooie zonsondergang in de zee zo vanaf onze camper het tegenvallende eten een beetje goed.

Woensdag 23/12/2009

Vandaag gaat het weer omslaan heeft men gemeld. Het begint in ieder geval erg warm; tegen de 40 graden en benauwd. Zwetend op weg naar Mt Gambier, een grotere stad met een McDonalds (gratis internet dus voor ons!) en azuurblauwe meren in vulcanische kraters. Door rijdend naar Port Macdonnell begint het heel hard te waaien. Het strandje waar je goed kon snorkelen kunnen we niet vinden, maar die verkoeling hebben we ook niet echt meer nodig, want de temperatuur is zo’n 12 graden gedropt door de harde wind en bewolking.

Donderdag 24/12/2009

We worden wakker met regen op onze camper. Door de regen, zeggen we South Australia gedag en rijden we de volgende staat in; Victoria. De tijd gaat weer een half uur vooruit en verwart ons nog meer; We schelen nu 10u met Nederland en een uur met Brisbane, waar onze tijd in de camper op staat…
Nu staan we op een rustige camping in Portland voor 2 dagen (gelukkig duurt Kerst hier maar 1 dag). Even inkopen gedaan voor ons kerstdiner; nasi Kerstavond, vis voor Kerstdag en het belangrijkste een chocolade taartje voor dessert! Er zouden hier 3-4 koala’s leven op de camping maar die hebben we nog niet kunnen spotten.

Vrijdag 25/12/2009

Lekker uitslapen op kerst morgen. Ontbijten met eggs en saucages. Dan gaan we op weg om Yellow Rock bij Cape Nelson te kijken. Mooie limestone rotsformaties. Vanachter de vuurtoren bij Cape Nelson hebben we mooi uitzicht over hoe het water op de rotsen breekt. Helaas geen whales of dolfijnen gezien. Dan maar op weg naar de zeehonden. Deze zitten in Cape Bridgewater en om ze te kunnen bekijken vanaf een platform, moet je eerst een uur redelijk stijl de clif omhoog lopen. 130 m boven zeeniveau. Maar we zien wel wat zeehonden in de golven spelen.
’s Avonds hebben we ons “kerst diner” gemaakt op de camping, gebakken vis, gebakken petatte en salades. Voor Ruud een Guinness erbij en voor Lonneke een rose.
Na het eten nog even uitbuiken, rondje camping gelopen en nog een koala gezien in de boom, een van de (niet betalende) vaste gasten van de camping.

Zaterdag 26/12/2009

Op weg naar de Great Ocean’s Road! Op weg naar de Great Ocean’s Road komen we langs Tower Hill, een zeer oude krater van een vulkaan waarin een natuur reservaat is met zeer veel wildlife. Alleen al om het informatie centrum zien we 4 koala’s, 1 kangaroe en een paar emu’s.
Op de Great Ocean Road aangekomen, komen we langs verschillende zeer spectaculaire uitzichten van rots kliffen. De zee is redelijk wild, waardoor er een paar mooie “splash” foto’s zijn waar het water soms meters hoog spat.
’s Avonds zijn we naar de eyecatcher van de kustlijn, de 12 apostelen, bij sunset gaan kijken. Dit was een zeer toeristische trekpleiser, het was erg druk. Onderhand “vechten” om de mooiste plaats voor een foto… Ook de camping hier is erg druk. Helemaal bezet, deels door de Great Ocean’s Road, deels doordat hier de zomervakantie is begonnen en daardoor ook het hoogseizoen. Hopelijk is het de komende campings minder druk, want dit is ook niks…

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we Adelaide ingeweest. Een erg leuke, mooi aangelegde stad met zo’n 1.500.000 inwoners. Weer even wennen dus na de outback aan 3 baanswegen, vele stoplichten en rotondes en zelfs een file… We parkeren tegenover de centrale market, dus daar gaan we eerst inkopen doen voor onze lunch. Ze hebben hier heerlijke broden, allerlei kazen, salades, groente, fruit, vlees en vis. Ze hebben zelfs een kraampje met Nederlandse producten; beschuit, peperkoek, vlokken en hagelslag! Die kunnen we niet laten liggen… Verder bekijken we in Adelaide de prachtige universiteitsgebouwen uit 1840-1880, de oude victoriaanse huizen en een cricketwedstrijd in het grote stadion (snappen er alleen niets van…). Met de aanleg van Adelaide vanaf 1837 (ongeveer…) zijn er ook meteen heel veel parken om het centrum heen gepland; vooruitstrevend!

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanuit Marla rijden we in een stuk door naar Port Augusta; zo’n 750-800 km! Het laatste stuk van Pimba naar Port Augusta worden we verrast door het mooie uitzicht over zoutmeren.

Dinsdag 15/12/2009

Een lekkere rustdag in Port Augusta; uitslapen tot 9u, rustig ontbijten, lezen, zwemmen en ’s middags op t heetst van de dag het Wadlata museum bezoeken. Dit is een geweldig mooi museum over de hele geschiedenis van de region van het geologische begin, de aboriginalcultuur, de explorers en het leven van de pioneers.

Woensdag 16/12/2009

Vandaag gaan we naar de noordelijke Flinders Range; een 560 miljoen jaar geleden gevormde heuvelkam. Onderweg komen we langs vele mooie uitzichtpunten en bekijken we aboriginal grotschilderingen. We overnachten op een camping op een sheepfarm. ’s Middags is het te warm om te wandelen, dus gaan we lekker zwemmen. ’s Avonds lopen we een lagere heuvel op om de schitterende zonsondergang te bekijken over het geweldige uitzicht naar het zuiden en de verandering van kleur van de Rawleys Bluff in t noorden. Om ons heen zitten tientallen kangaroos lekker rustig te eten!! Perfecte zonsondergang alleen voor ons tweetjes!

Donderdag 17/12/2009

Ze hadden ons woensdag al verteld dat het donderdag koeler zou worden, dus wilden we vanmorgen een hike gaan doen in Wilpena Pound. De zon maakte ons wakker en het was weer warm, maar aan de andere kant kwamen snel donkere wolken aan. Onderweg naar Wilpena begon de hevige regen al. Geen wandeling vandaag… Als de wind is gaan liggen en de regen even stopt, rijden we naar een uitzichtpunt iets verderop. Langs en op de weg zitten nu overal kangaroos die het regenwater van de weg af drinken. We zien er wel 100!!! We zien zelfs een kleine Joey drinken bij z’n moeder en een Joey die in de pouch van z’n moeder kruipt! Ook zien we een groep emu’s aan de weg drinken. Dat is een regenbui wel waard!!
Met het bewolkte weer en af en toe een regenbui, rijden we zuidwaarts naar Wilmington. Kijken of het weer ons morgen laat wandelen in Alligator Gorge…

Vrijdag 18/12/2009

Het weer was ons goed gezind, zonnig en niet al te warm voor een wandeling in Alligator Gorge. Echter de locatie was met onze camper niet te bereiken, het ging behoorlijk steil omhoog met een verbod voor busjes en caravans. Dus maar verder gereden naar Melrose en van daar een wandeling naar Mount Remarkable gemaakt.
Van hieruit door Clare valley verder gereden naar Adelaide. Hier staan we op een camping pal aan zee. Aangezien we allebei zin in friet hadden, hebben we heerlijk fish and chips gegeten aan zee.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Staan weer wat nieuwe foto’s online van onderweg. Dat witte is geen sneeuw, maar zoutvlaktes.

Vandaag geen plannen, morgen gaan we 3 dagen weg naar King’s Canyon en Ayers Rock. Aangezien we dan vroeg weg moeten, hebben we eerst uitgeslapen; 8 uur.
Na het ontbijt zijn we naar het centrum gegaan, waar we de tour van morgen nog moeten betalen. Daarna wat in het centrum rondgekeken. Terug naar de camping en nog even in/aan het zwembad gelegen. ’s Avonds hebben we zelfs regen gehad!

Donderdag 10/12/09

Om 5.15u gaat de wekker…. we gaan naar Uluru (Ayers Rock) en King’s Canyon. Dit is een heel stuk sturen, dus we moeten op tijd weg. We worden om 5.45 opgehaald voor onze camping. Alleen komt er niemand… wij wachten en wachten en nog niemand. Kantoor gebeld en er werd gezegd er komt zo iemand aan. Na enige tijd wachten belt de gids op; ik kom eraan, maar ik ben toch gewoon op tijd? Blijkt dat we de klok niet hebben aangepast aan het tijdsverschil met Alice Springs, deze stond nog op de tijd van de oost kust.
Na een lange rit (500 km) komen we na de middag bij King’s Canyon aan. Hier gaan we een wandeling doen van 3.5 uur, op het heetst van de dag! Het begint met een zeer steile helling omhoog lopen. De uitzichten zijn geweldig, ontzettend mooie omgeving.
Na King’s Canyon moeten we weer zo’n 200 km rijden naar de camp plaats waar we overnachten. Onderweg moet er eerst nog hout gesprokkeld worden voor het kampvuur, waarop tevens gekookt wordt. Ook stoppen we bij een bottle shop waar het nodige bier wordt ingeslagen. Bij aankomst op de camp plaats, gewoon ergens in de middle of nowhere, is het bijna donker. Snel wordt het kampvuur aangemaakt en wordt er chili con carne bereid. Slapen doen we onder de sterren in een soort slaapzakken met ingebouwd matrasje. Het is half bewolkt als we gaan slapen, dus geen volledige sterrenhemel.

Vrijdag 11/12/09

We worden om 5u gewekt door de gids. We moeten snel ontbijten alvorens we verder gaan naar Kata Tjuta, dit is een soort bergkam van verschillende rotsen. Ook hier doen we weer een wandeling van zo’n 2 uur. Ook hier weer schitterende uitzichten. Vanuit Kata Tjuta gaan we via een tussenstop in het visitor centre door naar Uluru. Ulura gaan we van een afstand bekijken tijdens zonsondergang. Vanuit de parkeerplaats op een aantal kilometer afstand, onder het genot van een aantal pilsjes en het avondeten hebben we de zonsondergang bekeken, schitterend! Daarna weer naar een andere camp plaats. Deze avond hebben we geluk, onbewolkt, dus vanuit onze bedjes zich op duizenden sterren, dat is nog eens goed in slaap vallen!

Zaterdag 12/12/09

Ondanks dat het nog steeds vakantie is, worden we deze dag om 4u gewekt! We gaan nu de zonsopgang bekijken bij Uluru. Slaapzak oprollen, plens water in het gezicht en gaan met die banaan. Tijdens de zonsopgang ontbijten we op de parkeerplaats. Net na 6u gaan we naar Uluru waar weer een wandeling op het programma staat, rondje Uluru. Dit is zo’n kleine 10 km. We vertrekken rond 6.30u, als het nog heerlijk koel is en zijn net na 8u weer bij de bus. Ook dan is het voor die omgeving nog erg koel, omdat het half bewolkt is. De trip zit er helaas weer op, er staat nog een lange reis terug naar Alice Springs voor de boeg, 500 km. Dus moe en voldaan weer de bus in na een wederom zeer geslaagde trip.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Vanmorgen stonden we voor een gesloten hek bij het Aboriginal centre in Tenant Creek. Binnen waren lichten aan, maar we zagen niemand en onze telefoon had geen bereik om naar binnen te bellen…
We waren dus wat eerder dan gepland bij de Devils Marbles, zo’n 100 km zuidwaarts over de Stuart Highway. Deze marbles zijn grote granieten bollen, die de natuur gevormd heeft en op elkaar gestapeld heeft. Er liggen er wel honderden op een paar kilometer. Raar dat de natuur die alleen hier heeft gemaakt….
Verder op weg naar Alice Springs, nog zo’n 400 km. We stoppen onderweg nog voor een mango ijsje en een fles mangowijn van de Red Centre Farm, die midden in de desert met ondergrondswater druiven en mangoes verbouwd!
Nu op de camping weer afkoelend water opzoeken en in de schaduw wachten tot de zon ondergaat.
Voor Ruud was het een zware tegenslag. Nu we dan toch in de outback zijn, wilde hij ontzettend graag zijn idolen van vroeger opzoeken; de Flying Doctors (even pilsje drinken bij Vic) en Skippy the bush kangaroo. Anders dan ons al die jaren is voorgelogen, namelijk dat deze series in de outback afspelen, blijkt dat dit helemaal niet het geval is. Ze zijn allebei aan de kust, vlakbij Sydney, opgenomen… Voortaan geloof ik geen woord meer van die Ozzy’s.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We rijden vandaag naar een tandarts in Townsville, die Lonneke hopelijk van haar tandpijn kan afhelpen. Bij een grote keten krijgen we uiteindelijk een afspraak voor 15.30. De tussenliggende tijd gebruiken we om ons start klaar te maken voor de outback; afscheid nemen van de zee, pinnen, boodschappen doen en tanken. Boodschappen doen we meestal in een grote Woolworth of Coles aan de rand van een stad. In de Woolworth van vandaag ging een meisje de diepvries bijvullen; in een te grote megadikke skijas met handschoenen!! We moesten snel weg uit het pad, want de tranen rolden over onze wangen. Nooit kou gewend die Queenslanders!!
Na de wortelkanaalbehandeling en de tijdelijke vulling rijden we alvast 70 km landinwaarts naar Reid River, een overnachtplaats langs de snelweg.

Zaterdag 05/12/2009

We gaan op tijd op weg, want we willen graag zo’n 400 km afleggen naar Richmond, halverwege de weg naar Mt Isa. De reis verloopt heel voorspoedig en om 13.30 zijn we al in Richmond. Alleen overal waar we stoppen zien we grote sprinkhanen vliegen, ook bij de enige camping in de ‘stad’. Dan rijden we nog maar verder naar de volgende plaats 140 km verder. Om 15.00 de enige camping daar gevonden; blijkt die een lekkage te hebben en daardoor geen werkende wc’s en douches… Het wederom volgende dorp, Cloncurry, was “slechts” 110 km verder raadde de eigenaar ons aan… Dus na een oppeppende cola rijdt Ruud de laatste 140 km van de 720 km van vandaag! 140 km hier is niet echt vergelijkbaar met in NL. Allereerst is de “snelweg” dus vergelijkbaar met de middenpeelweg, maar dan slechter. Maximum snelheid is hier vaak 100 km/u of 110 km/u. Ook zijn we al een paar keer een zogenoemde road train gepasseerd. Dit zijn vrachtwagens met 4 of 5 aanhangwagens erachter. Bedenk in NL de grootst mogelijke vrachtwagen en dat dus maal 4 a 5. De camper rijdt verder prima. Ruud was al voornemens dat de volgende auto in NL een automaat moest zijn, nu weet hij het zeker. Zeer relaxt rijden, altijd een arm vrij en niet meer roeren in die soepketel.

Zondag 06/12/2009

Een relaxte dag wat rijden betreft, slechts 120 km. Dus rustig aan beginnen we dag. Ruud heeft sjpek met eier als brekkie, Lonneke alleen een eitje. Na zo’n anderhalf uur arriveren we in Mount Isa. Tijdens het installeren op de camping hoort Ruud ineens heel hard, pffffffffffffffff. Blijkt het ventiel van een van de voorbanden stuk te zijn. Tja, kan gebeuren, zeker als je bedenkt dat dit ook in de middle of nowhere kan gebeuren. Gelukkig zitten we nu in een dorpje. Na zeer veel zweet is het dan uiteindelijk gelukt de reserve band onder de auto uit te krijgen. Toyota zijn fijne auto’s, maar dit is dus echt BAGGER. Band verwisseld en we konden weer verder. Daar het zondag was, konden we deze vandaag niet repareren.
’s Middags zijn we naar het Outback museum gegaan. We dachten dat dit met name om het outback leven ging, maar het bleek met name te gaan over de mijn industrie in Mount Isa. Ook erg interessant.
’s Avonds zijn we in Mount Isa gaan uiteten. Je zit hier in de middle of nowhere, dus verwacht niet te veel. Echter wat blijkt na het opgeven van de bestelling; je krijgt een pieper. Zodra die afgaat, kun je je eten bij een loketje ophalen. Tja….

Maandag 07/12/2009

Daar we nog steeds een kapotte band hebben, moesten we allereerst naar de lokale Kwik-Fit. Even voor 8 stonden we voor de deur, om zeker te zijn dat we ook als eerste geholpen werden daar we weer een lange weg voor de boeg hadden. We werden meteen geholpen, het ventiel was zo gerepareerd, band weer erop en klaar. Toen vroeg Ruud de mannen of ze de reserve band ook konden terugplaatsen. Met in het achterhoofd het geplaar van gisteren en de verwachting dat dit voor hun dagelijkse kost was. Niet dus, ze erkenden inderdaad dat het een bagger systeem was en zijn met 2 man hier nog enige tijd mee bezig geweest. Dit was ons een fooi van $5 meer dan waard!
Vanuit Mount Iza zijn we uiteindelijk weer een heel eind gereden, zo’n 630 km. Weer een lange weg, met amper huizen of tegenliggers. Verbeeld je eens dat je op een maandag van Tegelen naar Amsterdam rijdt; geen huizen ziet en 5 tegenliggers hebt.
Uiteindelijk zijn we in Tennant Creek uitgekomen en hier een camping gezocht. Hier hebben we ter verkoeling maar eerst even het zwembadje opgezocht. In Nederland worden de zwembaden verwarmd, hier worden ze juist verkoeld.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Dinsdag 01/12/09

Zijn we naar Kuranda geweest. Dit is een dorp in een regenwoud. Hier hebben we de Barron watervallen bekeken. Het dorp ligt bovenop een berg met een spectaculair uitzicht over de kustlijn bij Cairns. ’s Avonds zijn we naar Cairns gewandeld en hier hebben we heerlijk Italiaans gegeten. Ook heeft Ruud zich nog een echte Ozzy hoed gekocht (zie foto’s).

Woensdag 02/12/09

Hebben we de Mangrove boardwalk gedaan. Erg mooi aangelegd in een mangrove bos. Daarna hebben we een rainforrest walk gedaan bij de botanische tuinen in Cairns. Ook hadden we wat stroom perikelen met onze camper. Dit bleek deels een slechte uitleg van de electriciteit aan ons toen we de camper hebben opgehaald en deels een oude accu met een tekorte levensduur. Dus nieuwe accu erin en knallen maar weer.
Tijdens de reparatie van de camper hebben we boodschappen gedaan en o.a. kangaroe biefstuk gekocht voor ’s avond op de BBQ. Deze smaakte zeer goed!

Donderdag 03/12/09

Zijn we weer langzaam naar het zuiden terug afgezakt. We gaan van Cairns terug tot aan Townsville om van daar uit de outback in te gaan. We hebben een andere route genomen als hoe we naar Cairns zijn gereden en wel door de Atherton Tablelands. Zeer indrukwekkend heuvel landschap. Met afwisselend regenwoud, bos, akkerbouw, grasland en veel riviertjes met watervallen. Blijven steken in Tully Heads waar we een camping hebben om van hieruit weer verder te rijden.

Bekijk ook:
Route waar we tot nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Na een kort ritje (slechts 200 km), zijn we vandaag in Cairns aangekomen. Nadat we een plek hebben veroverd op de camping zijn we Cairns ingegaan. Dit is een erg leuke stad. De Esplanade (boulevard) is erg ruim en leuk opgezet. Soort van park met verschillende publieke gratis BBQ’s waar je kunt picknicken. Ook lag er een zeer ruim gratis buitenzwembad waar je lekker kunt verkoelen. De winkelstraatjes waren ook erg gezellig met veel goedkope eetgelegenheden. Toevallig kwamen we nog bij een grote overdekte markt uit waar je alle groente en fruit kon kopen.
Verder hebben we hier informatie gezocht voor het duiken naar de Great Barrier Reef.
Na de stevige wandeling in de warmte hebben we in ons zwembad op de camping gelegen en ’s avonds een lekkere verse fruit salade gegeten.

Maandag 30/11/09

De dag dat we naar de Great Barrier Reef gaan om te duiken! Dit betekende vroeg opstaan om de super moderne boot te halen waarmee we naar het rif zouden gaan. Dit was een tocht van 90 minuten, in deze tijd kregen we een uitgebreide briefing van de instructeurs.
Lonneke had eerst 2 introduiken aangezien ze in Egypte voor het laatste had gedoken. Ruud werd meteen het diepe ingegooid en begon met een duik op 18 meter. Tijdens de 2de intro duik van Lonneke ziet ze 1 reef shark en een trompet vis. Na de 2 intro duiken maakt ze haar 3de duik samen met Ruud. Tijdens deze duik zien we op het laatst een grote schildpad waar Lonneke erg dichtbij is en mee op de foto staat! Al met al ook weer een zeer geslaagde dag.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Helaas verlaten we de prachtige campingsite weer en tijdens de afdaling horen we op de radio dat de eindexamen scholieren zich al met duizend verzameld hebben in Airlie Beach. Laat dat nou ook net onze volgende bestemming zijn… Van hieruit kun je namelijk gaan zeilen tussen de 74 Whitsunday islands met hun bountystranden en perfecte snorkellocaties. Ondanks de voorspelde drukte gaan we dus toch naar Airlie Beach en nemen we maar een camping net buiten Airlie. Bij het inchecken wordt ons al verteld dat door het goede weer heel veel zeilboten al volgeboekt zitten voor de komende week; minder… Uiteindelijk vind ze nog een plek voor ons op een kleine, iets luxere zeilboot voor donderdag en vrijdag.
Nu hebben we dus verplicht 2,5 dag vrij in Airlie Beach. Vervelend hoor vast zitten op een camping aan de azuurblauwe zee met 30 graden, verschillende wandelroutes of gewoon een goed boek.

Donderdag 26/11/2009

We stappen vandaag met 12 andere gasten op de Iceberg zeilboot! We krijgen de stargaze privat kamer in de boeg van het schip met een raam in het plafond naar het dek, vanwaaruit we ’s nachts de sterren kunnen zien! Net buiten de haven kunnen de zeilen meteen uit en gaan we redelijk scheef snel op weg. We zeilen tussen de 2 grootste eilanden door; Whitsunday en Hook island. Net na de passage stoppen we bij The Coral Garden voor onze eerste snorkeltijd. Het koraal is hier inderdaad in vele soorten uitbundig aanwezig. We varen, helaas met motor tegen de wind in, verder naar Whithaven; het mooiste strand van de eilanden. We varen iets verder door dan de meeste boten en hebben daardoor een stuk parelwit strand voor ons alleen, en wat helicopter-gasten…
Vrijdag 27/11/2009

Na een zonsondergang rustig zeilend langs Whitsunday island, brengen we de nacht door in dezelfde passage, helaas in de buurt van wat andere partyboten. Maar we hebben toch lekker kunnen kletsen met medepassagiers over hun Ozzie-avonturen. De volgende morgen zitten we om 7u met een ontbijt op het dek over het rustige water naar de prachtige omgeving te kijken. Ruud ziet nog een turtle.
Na een langzame start zeilen/ motoren we naar een strand dat door het lage tij net boven water ligt, waar we weer kunnen snorkelen. Er zitten hier meer vissen, maar een schildpad zien we helaas alleen vanaf de boot. Na de lunch varen we naar het noordelijkste dell van Hook Island om te snorkelen in Blue Pearl Bay. Hier zijn veel vissen en ook erge grote, alleen zien we helaas geen rays, schilpadden of de reusvis ‘Pricilla’ die hier moet wonen. Op de terugweg naar de haven kunnen we gelukkig nog heerlijk zeilen.

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

We werden beloond met een super mooi uitzicht over de hele valei (zie foto’s). Na onszelf geregistreerd te hebben op de camping zijn we naar het national park gegaan. Hier hebben we een wandeling door het subtropisch regenwoud gemaakt en een uur heel stil en geduldig gewacht op een zeer zeldzaam dier, de platypus. Deze heeft zich helaas niet laten zien.

Daarna weer terug gereden naar de camping. Terwijl ik dit typ zitten we letterlijk in de wolken. Er is nog geen lichtje van het dal te zien. De zonsopkomst moet hier schitterend zijn. Je ziet de zon opkomen boven de wolken. Enige nadeel is, dat dit nog voor 5 uur is. Tja….

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we vanaf Rainbow Beach doorgereden naar Bundaberg. Hier zijn we naar Mon Repos turtle rookery gegaan. Hier komen schildpadden aan het land om eieren te leggen. We waren ingedeeld in groep 3 en moesten dus enige tijd wachten. Rond 22u was het dan zover, onze turtle was aangekomen! Echter was de pret maar van korte duur. Terwijl we wachtend naar een andere schildpad waren aan het kijken, was onze schildpad zich weer omgedraaid. Na een half uur patrouilleren hadden we geen geluk. We konden naar huis of nog tot maximaal 0.30u wachten. Net voor we naar huis gestuurd werden kwam er dan toch weer een turtle! Hier hebben we alles gezien, het body pitten, nest graven met de 2 achterpoten, leggen van de eieren en het uiteindelijk dichtmaken. De turtle had 119 eieren gelegd. Zien eruit als zachte pingpong balletjes. De turtle was kennelijk een beetje lui, want was niet hoog genoeg het strand opgegaan. Hierdoor moesten we het nest weer uitgraven om de eieren een stuk hoger te verplaatsen. Al met al een SUPER ervaring!

Bekijk ook:
Route waar we ton nu toe overal geweest zijn.
Foto’s

Zijn we naar Fraser Island geweest, het grootste zand eiland waarop bos en subtropisch regenwoud groeit. Het eiland heeft ook veel vers water meren, waarin we in eentje lekker gezwommen hebben vanaf een parelwit strand. Over het eiland zijn we met een MAN Paris Dakar truck overheen gereden. Dit is geen overbodige luxe want de “wegen” zijn amper begaanbaar. Aantal keren hebben we 4 x 4 jeeps uit het zand moeten trekken.

Woensdag zijn we verder noordwaarts gereden naar Rainbow Beach. We wilden via Boreen point aan een meer gaan, maar daar hadden we later veel spijt van. De routeplanner leidde ons over 3 stukken gravelweg. Super langzaam hobbelen in onze arme campervan, maar er was geen andere mogelijkheid daar…
Na een dagtour naar Fraser Island voor morgen geboekt te hebben, hebben we lekker gezwommen en daarna zalm gebbqt op een van de vele openbare bbq’s. Het is hier al vroeg donker; 19u. Met als gevolg dat we al vroeg op bed liggen totdat we een buitenlamp ergens gevonden hebben…

Vanuit Caloundra zijn we dinsdag naar de Australia Zoo van Steve Irwin gegaan. Het was voor voorjaar in Queensland een erg hete dag; 35 graden! De Zoo was de moeite waard met veel crocodillen, kangaroes en koala’s.

Maandagochtend 6.20 zijn we aangekomen in Australie. We hebben toen meteen onze camper opgehaald; een omgebouwd Toyota Hiace, ruimer dan we ons hadden voorgesteld. Er zitten 2 tweepersoonsbedden in; 1 uitschuifbaar bovenin en 1 als je de tafel ombouwt. We hebben onze kleren bovenin en slapen beneden. Voor de rest zitten er nog een wasbak, 2 gaspitten, een koelkast en kastjes in. Tot nu toe hebben we nog ruimte over…
Maandag zijn we naar Caloundra gereden. Na 3 kwartier rijden kwam Ruud er achter dat z’n creditcard nog op het kantoortje lag…. Gelukkig was Ruud inmiddels gewend aan t rijden in de camper, zodat we na 1,5 uur op en neer onze weg weer verder konden vervolgen.